หลังม่านลายจุด.. การพักใจในระหว่างทาง ภาพแทนของโลกสองใบ.. แอร์เย็นในร้านสะดวกซื้อ เปรียบเหมือนจิตที่ตั้งมั่น ขณะที่โลกภายนอกผ่านม่านสติกเกอร์นั้นร้อนรุ่มและวุ่นวายไม่ต่างจาก อารมณ์ที่วิ่งพล่านในใจคน ม่านลายจุดอาจคือ อวิชชา ที่พรางความจริงบางส่วน แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ ช่วยกรองแสง ไม่ให้แผดเผาเราจนเสียศูนย์ ความว่างในที่มีผู้คน.. ผมมองออกไปเห็นผู้คนขวักไขว่ แต่ขณะเดียวกันกลับไม่มีใครในภาพที่มองกลับมา.. นี่คือบทเรียนของความโดดเดี่ยวที่ไม่ใช่ความอ้างว้าง บางที... ความสงบ อาจไม่ได้เกิดจากการหนี แต่จากการยอมให้สิ่งวุ่นวายดำเนินไปโดยไม่เข้าไปข้องเกี่ยว กาแฟหนึ่งกระป๋องและนมหนึ่งขวด.. “ความเรียบง่าย” ไม่ใช่สิ่งต่ำต้อย กาแฟกระป๋องให้ตื่น นมถั่วเหลืองให้สมดุล เหมือนพลังและความอ่อนโยน ที่อยู่ร่วมกันได้ในหนึ่งมื้อ บางทีเรามักเลือก “กาแฟ” เพื่อเร่งตัวเองโดยลืม “นม” ที่ทำให้เราหยุดและย่อยช้าลงบ้าง ปลั๊กไฟที่เก่าและมีคราบ กับร้านที่ใหม่และทันสมัย.. ในความสะอาด มีร่องรอยของความใช้จริง ในสิ่งใหม่ ยังมีความทรุดโทรมซ่อนอยู่ ความสมบูรณ์แบบอาจเป็นเพียง ภาพโฆษณา แต่ความจริงมักเปื้อนเล็กน้อยเสมอ พักเพื่อเดินต่อ.. ทุกที่เป็นที่ปฏิบัติธรรม หากใจเราไม่วิ่งหนีความเป็นไปของโลก ร้านสะดวกซื้อไม่ใช่วัด แต่ก็เป็นวัดได้.. ถ้ารู้จักนั่งฟังตนเองท่ามกลางเสียงแอร์ GA #Siamstr ในวันธรรมดาวันหนึ่ง..