ถ้าแสงแดดและผืนดินเป็นตัวเข้ารหัสอาหารประจำถิ่นอาศัย ซึ่งร่างกายของเราเวลารับเอาอาหารประจำถิ่นเข้าไปจะนำไปถอดรหัสผ่านไมโทคอนเดรีย และนำเอาพลังงานเต็มรูปแบบออกมาใช้งาน ซึ่งไมโทคอนเดรียจะรู้ว่าอาหารถูกเข้ารหัสอะไรเอาไว้จากการที่ร่างกายของเราถูกแสงแดดส่องกระทบ และเท้าของเราเหยียบย่ำอยู่บนผืนดินแห่งนั้น ซึ่งนั่นจะเป็นการได้รับคีย์ที่ถูกต้องสำหรับการใช้เพื่อถอดรหัส ปกติศาสตร์การเข้ารหัสเราจะมีชุดข้อมูลกับคีย์ที่เอาไว้ถอดรหัสว่าข้างในบรรจุอะไรเอาไว้ ซึ่งเวลาเราส่งข้อมูลที่ถูกเข้ารหัสเราจะต้องส่งคีย์ไปด้วยไม่งั้นมันถอดรหัสเอาของข้างในออกไม่ได้ ดังนั้นถ้าเราจับอาหารโยนเข้าเตาไมโครเวฟ นั่นอาจจะเป็นการเอาอาหารตามธรรมชาติที่ถูกเข้ารหัสมาตามธรรมชาติ นำไปเข้ารหัสใหม่อีกรอบผ่านการได้รับคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าความถี่สูง ซึ่งคำถามก็คือ แล้วเตาไมโครเวฟมันเอาคีย์ของการเข้ารหัสใหม่ให้เราตอนไหนวะ? เรายืนเหยียบบนเตาไมโครเวฟเพื่อให้มันส่งคีย์ให้ได้มั้ยอะ? ขำ ๆ ยามบ่าย #siamstr คำเตือน : อย่าขึ้นไปลองยืนบนเตาไมโครเวฟที่บ้านล่ะ

Replies (3)

ผมคิดเล่น ๆ แบบมโน ๆ ว่า ถ้าร่างกายเรามันขาดพลังงานไม่ได้ ดังนั้นการที่มันพยายามจะถอดรหัสโดยการปราศจากคีย์ที่ถูกต้องแนบมาด้วย อาจจะทำให้สิ่งที่ถูกเข้ารหัสมาเกิดความเสียหายและไม่สมบูรณ์ คือมันพอใช้ได้แค่ที่ร่างกายเรามันแกะออกมาได้ แต่มันไม่ครบถ้วน ซึ่งสิ่งที่น่าสนใจต่อคือ ของที่เกิดความเสียหายร่างกายเรามันกำจัดออกไปได้ หรือว่ามันเกิดเป็นการสะสมตกค้างอยู่ในร่างกายและกำจัดออกไม่ได้รึเปล่านะ 🤔