เป็นโพสต์จากเพื่อนร่วมงานคนนึง และยังมีอีกหลายคนนึงที่กำลังตัดพ้อกับความเป็นอยู่ เป้าหมายชีวิต ความใฝ่ฝัน ท้อแท้และเริ่มมองว่าสิ่งที่คิดเป็นไปไม่ได้ พวกเขาส่วนใหญ่ไม่รู้เรื่องเงินเฟ้อเลย รู้แค่ว่าข้าวของแพงขึ้น แค่เพียงเท่านั้น และพวกเขาไม่พยายามคิดว่า ทำไมข้าวของถึงแพงขึ้น พวกเขาไม่ผิดที่ไม่คิดว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ เพราะระบบที่ปลูกฝั่งตั้งแต่เด็กให้เชื่อในเงินของพวกอีลีด พวกเขาไม่เข้าใจว่าจะหาสาเหตุไปทำไม เพราะพวกเขายังไม่เห็น และไม่มีทางออกเลย...
ผมเป็นหนึ่งในแรงงานฝ่ายผลิตภาคอุตสาหกรรมยานยนต์ รถยนต์EV และ รถยนต์สันดาปภายใน กำลังแข่งขันทางการตลาดกันอย่าบ้าคลั่ง มีการแข่งขันในระดับโลก ระดับประเทศ ในระดับบริษัท แม้กระทั่งภายในองค์กร พนังงานต้องแข่งขันเพื่อให้ตัวเองได้รับการปรับเงินเดือน เท่านั้นยังไม่พอ สิ่งที่ผมมองเห็นคือ พวกเขาจะต้องเจอกับอุปสรรคอีกมากมาย ไม่ว่าจะเป็น กับดักบัตรเครดิต การพนังต่างๆ บางคนมีเงินเดือนเยอะ แต่ก็จ่ายเยอะเช่นกัน แถมยังถูกเฆี่ยนตีด้วยเงินเฟ้ออีกที...
ผมพยายามฉายภาพความจริงของระบบเงินเฟียต ในตอนที่พวกเขาบ่นเรื่องข้าวของแพง แต่น้อยคนมากในอัตรา2/10 ผมลองพูดแบบเดียวกันกับเพื่อนพนักงาน10คน กลับพบว่ามีแค่ 1-2 คนเท่านนั้นที่ยังอยากฟังต่อ ผมไม่แน่ใจว่า2คนนี้จะเกิดความสงสัยต่อหรือไม่ แต่ที่แน่ๆ8คนที่แค่ฟังประโยคแรกแล้วสีหน้าที่เปลี่ยน บางคนแค่ฟังประโยคแรกแล้วเปลี่ยนประเด็นคุย บางคนมองผมเพ้อเจ้อ แต่นี่ล่ะครับ การอธิบายเงินเฟ้อให้คนอื่นเข้าใจเป็นเรื่องยาก
