#siamstr วันนี้ครบรอบ 4 ปีที่แม่ผมเสียครับ - สิ่งที่คิดได้ในปีที่ 4 : " ชีวิตจบลงตรงนั้น แต่คนที่ยังอยูู่... ทำอะไรได้บ้าง..? " - ตั้งแต่แม่เสีย ผมพัฒนาตัวเองเยอะมาก ผมไปแข่งทั้งยกน้ำหนัก ทั้งวิชาการ อ่านหนังสือพัฒนาตัวเอง ทำตัวเองให้ดีขึ้นหลายอย่าง แต่...บางครั้งก็...อดน้อยใจไม่ได้ ว่าที่เราพยายามทำอยู่ตอนนี้...เราทำไปทำไม ? ทำไป แม่ก็ไม่อยู่เห็น แม่ไม่ได้อยู่รับรู้ - ผมอยู่กับความคิดนี้มานาน เถียงกับตัวเองในหัว ทุกวัน จนวันนึง เชี่ย...กูเถียงตัวเองชนะ - นี่คือคำตอบที่ผมค้นพบ - แม่เสียไปแล้ว ผมยังคิดถึงแม่อยู่ทุกวัน ดังนั้น... แม่ผมยังมีชีวิต อยู่ในหัวใจ - ถ้า ! ผมยังเป็นใจที่ไร้แรงต่อไป.. ไม่พัฒนาตัวเองขึ้นในทุกวัน เพราะข้ออ้างว่าทำไปแม่ก็ไม่เห็น ณ เวลานั้น แม่ที่อยู่ในใจ...ก็จะตายเป็นครั้งที่ 2 - เมื่อตายครั้งนี้แล้ว จะไม่มีทางกลับมาได้อีก ทุกคำสอน ทุกความคาดหวัง ทุกสิ่งที่ฝากฝัง จะถูกหยุดไว้ตรงนัั่นชั่วกัลป์ - ดังนั้น ! คนที่ยังอยู่ จึงเป็นผู้กำหนด "ความเป็นความตาย" ในชีวิตที่ 2 ชีวิต...ความทรงจำ... ที่ยังเหลือในหัวใจของคนที่ยังอยู่ - แล้ว? คุณจะกำหนดอย่างไรล่ะ ? - คำตอบคือ... คุณทำตามสิ่งที่เขาฝากฝังไว้... ได้ดีแค่ไหน...? - นั่นแหละคือสิ่งที่ผมค้นพบ... - ยิ่งผมใช้ชีวิต ตามที่แม่บอก ตามที่แม่คาดหวัง ตามที่แม่สั่งเสียมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งสัมผัสได้ว่า แม่มีชีวิตอยู่ในหัวใจผมมากขึ้นเท่านั้น ผมเดินหน้าเป็นคนที่ดีขึ้นในทุกวัน นี่เป็นสิ่งที่แม่ต้องการ - การทำตามความคาดหวังของคนที่ตายไปแล้ว คือการตอกย้ำว่าเศษเสี้ยวชีวิตของเขา... ไม่ได้ดับลงไปเสียหมด ตราบใดที่ยังมีคนคิดถึง ตราบใดที่ยังมีคนทำในสิ่งที่เขาต้องการ - เพื่อเป็นการอาลัยแด่คนที่จากไป ไม่จำเป็นต้องสร้างอนุเสาวรีย์ใดใด แค่....ต้อง " เป็น " ในสิ่งที่เขาอยากให้โลกนี้มี ( Credit :Benz Arnun ) - คนเราตายไป เพื่อเป็นอมตะในใจของคนที่ยังอยู่ ขอบคุณครับ

#gm #siamstr

#siamstr เรื่องนี้คิดได้ตอนกำลังกินข้าวกล่องที่ 3 ข้อคิดนี้เป็นประเด็นรองแต่สำคัญโคตร ๆ ผมขอถามพวกคุณทุกคน " คุณมีความฝันอันยิ่งใหญ่ คุณใช้เวลานับ 10 ปีเพื่อให้ได้มันมา เหลืออีกไม่กี่ก้าว คุณก็จะทำมันสำเร็จ " คุณพยักหน้าครับ ว่ามาต่อซิไอ่ยอด -- " ทันใดนั้นคุณมีความรัก คุณรู้ดีว่าความรักก็เป็น 1 ในความฝันที่คุณต้องการมาตลอด ใครหลายคนบนโลกที่ยังโสดอยู่ต้องการแค่คู่ชีวิต ตอนนี้คุณมีคู่ชีวิตตรงหน้าแล้ว ความรักนั้นมีพลานุภาพมาก แค่เห็นเวลาเธอยิ้ม ฉันไม่ต้องการใครอีก ( Polycat ) ไม่ต้องการใครคนอื่นไม่พอ มันดันรวมถึงความต้องการในการพิชิตความฝันของคุณด้วย ต่อหน้าความรัก ความทะเยอทะยานต่อความฝันก็จางลง ไม่ใช่ว่าใจคุณไม่แน่วแน่ แต่บางทีความรักมันทำให้คุณอ่อนข้อต่อเป้าหมายได้ อธิบายไม่ได้หรอกว่าทำไม แต่อธิบายได้ว่าเพราะ ----รัก--- " -- " ติด H**** สินะ " " เออ มึงเข้าใจถูก " เป็นเรื่องดี ในที่สุดคู่ชีวิตคุณก็โผล่หน้ามา แต่เป้าหมายในชีวิตที่คุณตั้งไว้ คุณยังไม่ได้ไปรับเลย จุดสำคัญอยู่ตรงนี้ คุณควรตั้งคำถาม คู่ชีวิตของคุณ เป็นคู่ชีวิตจริง ๆ มั้ย ? -- จากหนังสือ The Alchemist ล่าขุมทรัพย์ สุดขอบฟ้า Paulo Coelho มีสปอย แต่พวกคุณคงไม่คิดไปหานั่งอ่าน เพราะงั้นอ่านโพสต์ของผมต่อเถอะ --- -- คือไอ่เด็กหนุ่มแม่งออกตามหาขุมทรัพย์มาหลายปี จนไปถึงโอเอซิสระหว่างทาง มันไปเจอสาวชื่อ ***ฟาติมา*** ความรักมันมากมันทะล้น มันแทบจะล้มเลิกเป้าหมายในการตามล่าขุมทรัพย์ แต่สุดท้าย เด็กหนุ่มเลือกตามหาขุมทรัพย์ต่อครับ " เอ้า อะไรทำให้เด็กหนุ่มเลือกเช่นนั้น ? เขาอาจจะไม่ได้เจอสาวงามดังฟาติมาอีกแล้วก็ได้ ? ตอนเขาหาขุมทรัพย์เจอ ฟาติมาอาจไม่อยู่รอเขาแล้วก็ได้ ? " คุณถามผม ผมว่าคนเราเรียนวิทย์-คณิตมากไป จนทุกวันนี้คนแม่งบ้า ใช้เหตุผลกับทุกเรื่องเป็นสิ่งที่ดี แต่คุณจะใช้มันหาเหตุผลกับเรื่องความรักไม่ได้ ! คุณคิดหรือว่าในความสัมพันธ์ที่คาราคาซัง เต็มไปด้วยความหวาดกลัว เต็มไปด้วยการแข่งขันเพื่อให้ได้ใจเขามา เต็มไปด้วยความพยายามว่าไม่อยากให้รักที่เขามีให้หายไปไหน ---> มันจะเป็นความสัมพันธ์ที่ดี ? ถ้าในความสัมพันธ์ปัจจุบันทำให้คุณมีคำถามในใจ และต้องเป็นฝ่ายที่พยายาม โง่หนำซ้ำคุณยังฝืนอยู่ต่อ ก็คงถือได้ว่ามึงแม่งโคตร Mental retardation ชิบหายเลย -- ความรักที่แท้จริงมัน Quietly Simple มันจะ Healthy มาก / Simple แบบที่ฟาติมะพูดประโยคหนึ่งกับชายหนุ่ม ประโยคเดียวที่ทำให้ชายหนุ่มตัดสินใจเลือกขุมทรัพย์ก่อน มันเป็นคำที่ง้ายง๊าย --- -- ฟาติมะบอกว่า ฉันเป็นผู้หญิงแห่งทะเลทราย แม่ของฉันก็เป็นเจ้าหญิงแห่งทะเลทรายเช่นกัน ทะเลทรายนั้นกว้าง มีอันตรายมากมายที่ไม่รู้จัก แต่พ่อของฉันมักออกเดินทางจากโอเอซิสนี้บ่อย ๆ แต่พ่อก็กลับมาหาแม่เสมอ แม่รอพ่ออย่างไร ฉันก็จะรอคุณอยู่แบบนั้น ไปเถอะค่ะ ออกไปตามหาความฝันเถอะค่ะ -- ความสัมพันธ์ที่ดีจะไม่ทำให้เป้าหมายในชีวิตคุณลาดชันกว่าเดิม เมื่อเรารักใครจริง ๆ เราจะส่งเสริมให้ทั้งเราและเขา รับผิดชอบต่อเป้าหมายตัวเอง -- เห้ยไอ้ยอด ชีวิตจริงมันไม่ง่ายแบบนั้น ใจคนเราเปลี่ยนไปได้ทุกวัน มึงเพ้อเจ้อ ยกนิยายเอามาโพสต์โยงชีวิตจริงทำไม ? ถ้าคุณมองแบบนั้น เพราะตั้งแต่เกิดมา ตัวคุณเองไม่เคยได้รับความรักที่ดีมาก่อน ก็ไม่แปลกที่คุณจะไม่เชื่อว่าความรักดี ๆ นั้นมีจริง ขอบคุณครับ ขอให้คุณเจอฟาติมะของคุณนะครับ ;)