มีบทความชิ้นใหม่มาฝากครับ :) ชิ้นนี้เปรียบเหมือนภาคขยาย (Spin-off) ของซีรีส์ Field Notes ที่จะพาเราดำดิ่งลงไปในศิลปะของการฟังโดยเฉพาะ View article → https://yakihonne.com/article/naddr1qvzqqqr4gupzpkpsaeahcv9rvjcjgjmhntamfu2kwvllhry8ydggdcntpd8xrntzqq2kgunv09y5xnfcx4jywvjrffj4ymmw8ycyctv5wnk อาจจะยาวเป็นพิเศษสักหน่อย (มีทั้งหมด 6 บท) เลยอยากบอกว่าไม่ต้องรีบอ่านเลยนะครับ เอาไว้อ่านในวันว่างๆ ที่ใจสงบ ค่อยๆ ทยอยอ่านทีละบทก็ได้ตามสะดวกเลย ไปสำรวจคำถามที่ว่า... การฟังแบบไหนกันนะ ที่เราจะเรียกว่าเป็นการ “ฟังแบบคอมแพเนียน”? สุขสันต์สุดสัปดาห์ล่วงหน้านะครับ ขอให้เป็นวันที่ดีของทุกคนครับ 🧡 #Siamstr

“ทุกการเติบโตเริ่มจากความไม่มั่นใจ แต่เมื่อมีพื้นที่ให้ลองผิดลองถูก มนุษย์ธรรมดาก็สามารถงอกงามจนกลายเป็นแรงบันดาลใจให้คนทั้งชุมชนได้” มีน้องคนหนึ่งที่ผมรักเหมือนน้องชายจริง ๆ "มิค" @OrangepillmasteR จากห้วยผึ้ง (ผู้ที่เคยนอนบ้านผมมา 2 รอบละ) เขาอยู่กับพวกเราตั้งแต่ยุคแรก ๆ ของ #siamstr มีฝันของตัวเองชัดมาก ปลายปี 2024 เรานั่งคุยกันที่บ้านขิงผม ผมบอกเขาสั้น ๆ ว่า “มันจะไม่เกิดอะไรขึ้น… จนกว่านายจะเริ่มทำ” แล้วเขาก็กลับไปเริ่มจริง ๆ จากโปรเจกต์เล็ก ๆ ที่ห้วยผึ้ง >> กลายเป็นชื่อที่คนในคอมมูนิตี้รู้จัก เขาเล่า แนะนำ บรรยาย ให้ทั้งไทยและเทศฟังด้วยภาษาของตัวเอง เป็นภาพของชายหนุ่มที่ตรงไปตรงมา อบอุ่น และมีไฟ กลางปี 2025 เราได้เจอกันอีกครั้ง แทนที่ผมจะชวนให้จัดงานที่บ้านเกิด ผมชวนเขา “ลองเดินไปจับมือทีมขอนแก่น” ทีมที่กำลังขาดคนแบบมิค คนที่ลุยได้จริงและพร้อมแบ่งปัน วันนี้โปสเตอร์งาน “WHAT IS BITCOIN? – Khonkaen Bitcoin101” มีคำว่า CLOSED ทับอยู่ เพราะที่นั่ง 20 ที่ เต็มแล้ว ผมมองโปสเตอร์นั้นแล้วนึกถึงวันแรก ๆ ที่เราคุยกัน ไฟของมิค… มันไม่ได้ดังเพราะคำพูดสวย ๆ ...มันดังเพราะการ “ลงมือทำ” เรื่อย ๆ แบบไม่ต้องประกาศอะไรมากมาย และผมก็หวังเงียบ ๆ ว่า นี่จะเป็นจุดเริ่มของชุมชนภาคอีสานที่แน่นและงดงาม ขอนแก่นกำลังเกิดเรื่องดี ๆ บางที…เรื่องของมิคอาจทำให้เรานึกถึงใครบางคนในคอมมูนิตี้ คนที่เริ่มจากเล็กมาก แต่เดินต่อจนไฟค่อย ๆ ติด (คุณนึกถึงหน้าใครขึ้นมาบ้างไหม?) หรืออาจทำให้เราย้อนมองตัวเองเบา ๆ ว่า “ก้อนเล็ก ๆ ที่เราพอจะวางลงวันนี้… คือก้อนแบบไหนนะ” สำหรับวันนี้ ผมอยากเก็บภาพง่าย ๆ ไว้ภาพหนึ่ง วงล้อมไฟเล็ก ๆ กลางอีสาน และคนชื่อมิคที่ยืนเติมฟืนอยู่เงียบ ๆ เช้านี้ เราคงได้ยินเสียงแตกเปาะแปะของไฟที่ดังขึ้นอีกนิด ภูมิใจในตัวนายนะมิค และขอบคุณทุกคนที่ทำให้ไฟดวงเล็ก ๆ นี้ไม่เคยโดดเดี่ยว #siamstr #KhonkaenBitcoin101 #ValueForValue 🌱

#Siamstr 😀 View quoted note →

#การสื่อสารที่เชื่อมใจ (6) ภาษาของความอ่อนโยน สุดท้ายแล้ว… ไม่ว่าบทสนทนาจะเริ่มต้นยังไง สิ่งที่เราจำเป็นต้องกลับมาเจอคือ น้ำเสียงของความอ่อนโยน เพราะความอ่อนโยนไม่ได้หมายถึงการพูดเบา ๆ หรือใช้คำสวย ๆ เท่านั้น มันยังรวมถึงท่าทีภายในใจ ที่เลือกจะไม่ทำร้ายใครโดยไม่จำเป็นอีกด้วย ผมเคยมีบทเรียนตรงนี้จากเรื่องเล็ก ๆ วันหนึ่งใครบางคนส่งงานผิดพลาดจนเสียเวลาไปหลายชั่วโมง ผมรู้สึกโมโหจนเกือบหลุดปากไปว่า “นายนี่มัน.. ไร้ความรับผิดชอบจริง ๆ” แต่ทันเวลาก็หายใจเข้าลึก ๆ แล้วเปลี่ยนเป็น “รอบนี้พลาดไปเยอะเลยนะ เรามาหาทางกันว่าจะไม่ให้เกิดอีกดีกว่า” แปลกดี… ประโยคแรกอาจทำให้ความสัมพันธ์สะดุด แต่ประโยคที่สองกลับทำให้เรายังเดินต่อด้วยกันได้ เพราะมันไม่ทำร้าย แต่ก็ยังคงชัดเจน ภาษาของความอ่อนโยน คือภาษาที่เปิดประตู ไม่ใช่ปิดประตู มันทำให้แม้แต่ความขัดแย้ง ก็ยังกลายเป็นพื้นที่เรียนรู้ร่วมกัน แทนที่จะเป็นสนามรบที่ทำให้ต่างฝ่ายต่างแพ้ และที่สำคัญ… ความอ่อนโยนไม่ใช่แค่ให้กับอีกคน มันยังหมายถึงการใช้กับตัวเองด้วย เราอาจพูดกับใจตัวเองเบา ๆ ในวันที่ทำพลาดว่า “โอเค วันนี้เรายังไม่สมบูรณ์ แต่เรากำลังเรียนรู้” ไม่ใช่เอาแต่ด่าตัวเองว่า “ทำไมกูโง่อย่างนี้วะ” เพราะถ้าเราเริ่มจากอ่อนโยนกับตัวเองได้ เราก็จะมีพื้นที่มากพอที่จะอ่อนโยนกับคนอื่น สุดท้ายแล้ว… การสื่อสารที่เชื่อมใจ ไม่ได้อยู่ที่ว่าใครจะชนะ มันอยู่ที่ว่า หลังจากบทสนทนานั้นจบลง เรายังกล้ามองตากัน แล้วรู้สึกว่า.. เรายังเป็นมนุษย์ต่อกันได้หรือเปล่า และบางครั้ง… คำที่ยิ่งใหญ่ที่สุด อาจไม่ใช่คำคมอะไรเลย ก็แค่คำธรรมดา ๆ ที่พูดออกมาด้วยความอ่อนโยนเท่านั้นเอง Speak Human, Stay Kind #Siamstr