2 ปีผ่านไป.. 🥹🫶 #Siamstr View quoted note →

#การสื่อสารที่เชื่อมใจ (5) ฟังจนกว่าจะได้ยินใจอีกคน การฟัง… ฟังเผิน ๆ เหมือนง่าย แต่จริง ๆ มันเป็นศิลปะที่โหดกว่าที่คิด ส่วนใหญ่เวลามีคนพูดกับเรา เราอาจเผลอไม่ได้ฟังเพื่อเข้าใจ เราอาจฟังเพื่อรอโอกาสตอบกลับ.. บางทีเราฟังแค่ครึ่งประโยคในหัวก็รีบประกอบคำตอบเอาไว้แล้ว พอถึงคิวเรา เราก็ยิงออกไปทันที โดยลืมไปว่าเขายังพูดไม่จบด้วยซ้ำ ผมเคยพลาดตรงนี้บ่อย ๆ น้องๆ เล่าให้ฟังด้วยน้ำเสียงกังวลว่า “พี่ ผมกลัวว่างานมันจะไม่ทันนะ” ผมก็รีบสวนกลับทันทีว่า “เอาน่า อย่าคิดมาก เดี๋ยวมันก็ทัน” ประโยคนั้นตั้งใจจะปลอบใจ แต่พอพูดออกไปจริง ๆ กลับเหมือนผมปิดปากเขาเฉย ๆ สิ่งที่เขาอยากได้ ไม่ใช่การแก้ปัญหาให้ในทันที แต่มันคือการที่มีใครสักคนจะรับฟังความกังวลนั้นอย่างเต็มที่ ผมเลยพยายามเริ่มฝึกใหม่ เวลามีใครพูด ผมจะบอกตัวเองว่า “รอให้ได้ยินใจเขาก่อน แล้วค่อยพูด” มันไม่ใช่แค่จะฟังคำที่เขาพูด แต่ผมพยายามจะฟังอารมณ์ที่ซ่อนอยู่ข้างใต้คำพวกนั้น เช่น ถ้าเพื่อนบอกว่า “วันนี้โคตรเหนื่อยเลยว่ะ” คำว่า **เหนื่อย** อาจซ่อนความหมายอื่นก็ได้ อาจจะเหนื่อยกาย เหนื่อยใจ หรือแค่กำลังขออ้อมกอดเล็ก ๆ ถ้าเราตั้งใจฟังจริง ๆ เราจะกล้าสะท้อนกลับไปว่า “ฟังดูนายคงเหนื่อยใจกับเรื่องงานมากเลยใช่ไหม” ประโยคเล็ก ๆ แบบนี้แหละ ที่ทำให้อีกฝ่ายรู้สึกว่าเขาถูกเข้าใจ ไม่ใช่ถูกสั่งสอน การฟังจนได้ยินใจอีกคน ไม่ใช่แค่ช่วยให้เขาโล่ง แต่มันยังทำให้เราเองได้ปล่อยอัตตาลงไปชั่วขณะ เราไม่ได้เป็นคนเก่งที่ต้องรีบหาคำตอบ เราแค่เป็นเพื่อนมนุษย์ ที่พร้อมนั่งข้าง ๆ กัน ผมว่า… ในโลกที่เสียงมันดังไปหมด การได้ยินใจใครสักคน อาจเป็นของขวัญที่เงียบแต่ยิ่งใหญ่ที่สุดแล้ว Speak Human, Stay Kind #Siamstr