ฟัง – ตระหนักรู้
เมื่อเราฟัง จะมีเพียงชั่วขณะนั้น ในการฝึกเจริญสติแบบพุทธ ระฆังถูกใช้เป็นส่วนหนึ่งของพิธีกรรม เสียงของมันดึงผู้ฝึกกลับสู่ปัจจุบันขณะ เป็นการแจ้งเตือนน้อย ๆ ให้ตื่นขึ้น ตาและปากของเราส่งภาษาได้แต่ก็ปิดลงได้ ส่วนหูนั้นไม่มีที่ปิด รับได้แต่ส่งไม่ได้ หูของเราจึงอยู่กับสิ่งต่าง ๆ ที่กำลังเกิดขึ้นในโลกเสมอ
การฟังคือการมุ่งความสนใจไปที่เสียงเหล่านั้น อยู่กับมัน สื่อสารกับมัน ถึงอย่างนั้นการบอกว่าเราฟังด้วยหูหรือด้วยจิตอาจไม่ครบถ้วน ที่จริงเราฟังด้วยร่างกายทั้งหมด ด้วยตัวตนทั้งหมดของเรา ความสั่นสะเทือนที่มาเติมเต็มในบรรยากาศรอบ ๆ ตัวเรา พฤติกรรมของคลื่นเสียงที่มากระทบร่างกาย การรับรู้เชิงพื้นที่ที่เสียงช่วยเราระบุตำแหน่ง ปฏิกิริยาทางกายภาพภายในที่เสียงมากระตุ้น ทั้งหมดนี้คือทุกองค์ประกอบของการฟัง เช่น ตอนฟังเพลงเสียงเบสมา เสียงเสียงใช้ร่างกายรู้สึกได้เท่านั้น ไม่สามารถรับรู้ด้วยหู เราจะเห็นความแตกต่างเวลาเราฟังเพลงจากหูฟังแทนที่จะฟังจากลำโพง หูฟังนั้นส่งประสาทสัมผัส ทำให้ประสาทสัมผัสคิดว่าเรากำลังได้ยินทุกรายละเอียดของเพลง
เมื่อเราฟังโดยใช้ทั้งร่างกาย เราได้ขยายขอบเขตของสติสัมปชัญญะ รับเอาข้อมูลอันมหาศาลที่อาจพลาดไป และได้ค้นพบวัตถุดิบมาป้อนให้กับกิจวัตรทางศิลปะหรือการงานของเรา หากเรากำลังฟังเพลง ลองหลับตาลง อาจพบว่าตัวเองพลัดหลงไปกับประสบการณ์นั้น พอเพลงจบเราอาจประหลาดใจที่เสมือนได้ถูกส่งไปยังอีก ณ ที่แห่งหนึ่ง
เมื่อผู้ฟังปรากฏอยู่ตรงเพื่อฟังอย่างตั้งใจนั้น ผู้พูดมักสื่อสารต่างไปจากเดิม คนส่วนใหญ่ไม่เคยถูกรับฟังอย่างแท้จริง บางครั้งเรากีดกันกระแสข้อมูลที่กำลังถูกนำเสนอ ทำให้การฟังอย่างแท้จริงอ่อนกำลังลง จิตช่างวิจารณ์ของเราอาจแทรกตัวเข้ามา มองหาเหตุผลโต้แย้งทั้งคอยจับผิดพลาดของเขา เราจดจำในสิ่งที่เห็นด้วย ปฏิเสธไม่ฟังหรือไม่จำในสิ่งที่เราไม่เห็นด้วย ซึ่งอาจทำให้สูญเสียสารสำคัญก็ได้
การประกอบร่างความคิดเห็นนั้นไม่ใช่การฟัง ทั้งการเตรียมตอบสนอง การปกป้องจุดยืนของตัวเอง หรือการโจมตีจุดยืนของคนอื่น เหล่านี้ไม่ใช่การฟัง การฟังอย่างครบถ้วนไม่ได้คือการไม่ได้ยินสิ่งใดเลย
การฟังคือการพักการตัดสินจากภายในเราเอาไว้ก่อน ทั้งไม่เชื่อ ไม่จริง ไม่ดี ไม่ใช่ ไม่ชอบ ไม่เอา เราจะเปิดรับอย่างเปิดกว้าง ให้ความสนใจโดยปราศจากความคิดที่มีอยู่ก่อน เป้าหมายเดียวคือเพื่อเข้าใจสิ่งที่ถูกส่งมาทั้งหมดอย่างชัดเจน คงอยู่อย่างเต็มเปี่ยมในปัจจุบันกับสิ่งที่ถูกแสดงออกมา และอนุญาตให้มันเป็นอย่างที่มันเป็น อะไรที่ยืดหย่อนไปกว่านี้ไม่มีดีทั้งต่อตัวผู้พูดและตัวผู้ฟังเองด้วย ขณะที่เรากำลังสร้างและแต่งเรื่องราวในหัวตัวเอง เรากำลังพลาดข้อมูลที่อาจเปลี่ยนแปลงหรือช่วยต่อยอดความคิดที่เรามีอยู่
ถ้าเราก้าวข้ามปฏิกิริยาตอบสนองอัตโนมัติของตัวเองได้ เราอาจพบว่าลึกลงไปในสารมีอะไรมากกว่านั้นที่กระตุกให้เราคิดหรือช่วยให้เราเข้าใจข้อมูลใหม่ นั่นอาจช่วยเสริมกำลังให้ไอเดียที่มี ได้ไอเดียใหม่ หรือพลิกไอเดียที่มีให้กลับด้าน สู่การพบความจริงอันครบถ้วน
เราจะเติบโตถ้าเรียนรู้โลกด้วยการฟังโดยปราศจากอคติ หลายครั้งมันไม่มีคำตอบที่ถูกต้อง มีเพียงมุมมองที่แตกต่าง เมื่อเราเรียนรู้ที่จะเห็นมุมมองต่าง ๆ มากขึ้น เราก็ยิ่งบังเกิดความเข้าใจที่ดีขึ้น เราจะเริ่มเข้าใจสิ่งที่เป็นจริงอย่างแม่นยำขึ้น แทนที่จะเป็นเสี้ยวข้อมูลที่ตีความผ่านอคติของเรา
การฟังจึงไม่ใช่เพียงการตระหนักรู้ มันยังเป็นการหลุดพ้นจากขีดจำกัดที่เราเคยยอมรับ
ตระหนักรู้ เป็นสภาวะการรับรู้ที่ไม่แออัดไปด้วยความคิดและความรู้สึก ให้แน่ชัดว่ากำลังรับรู้ปรากฏการณ์ภายนอกหรือสภาวะภายในตนอย่าง ไม่มีสิ่งใดแทรกแซงจากความคิด ความรู้สึก หรือแม้แต่ความคาดหมาย เพื่อให้สิ่งนั้นได้ปรากฏขึ้นตามความจริง
เมื่อตระหนักรู้ก็จะแสดงผล— กล้าเผชิญความจริง เผชิญความจริงอย่างสงบ เท่าทันมายาคติ เชื่อมต่อร่วมมือกับโลกและกับผู้คนได้ง่าย เห็นอกเห็นใจและมีความกรุณา รับฟังเป็น วางใจได้
บทความโดย วิเชียร ไชยบัง :
โรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา
การเลือกที่จะมองเห็นสิ่งที่เป็นเรื่อง “ขอบคุณ” ทำให้เรามองเห็นเรื่องที่น่าขอบคุณ แล้วการฝึกการมองเห็นนี้ ทำให้เรามองเห็นรายละเอียด แล้วถ้าเราเห็น รู้สึก สัมผัส มีประสบการณ์กับมัน ,, เราจะได้คุณค่าของการอยู่ในโมเม้นนั้น
❤️
สิ่งที่ว่าพังทลาย ลองดูดีๆว่ามันเกิดขึ้นที่ตรงไหน,, ข้างนอกนั้น หรือข้างในนี้
ถ้ามีเหตุการณ์เรามองเห็นข้าวของมันไม่เป็นรูปทรงเดิม การถูกจัดวางเปลี่ยนไป สีก็เปลี่ยน จากที่เคยใช้งานได้ ก็กลายเป็นใช้งานไม่ได้, เหตุการณ์เกิดขึ้นเร็วไป, ตั้งตัวไม่ทัน
>>> เราอาจจะรู้สึกเจ็บปวดมากมาก กับเรื่องที่เกิด
>> ลองมองดูว่า ความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น จริงๆแล้วมันมาจากไหน แล้วเราเองก็ใช้งานมันทุกที่แหละกับวิธีนี้ เพียงแต่ว่าเรื่องนี้มันกระแทกเราเยอะ ความเจ็บปวดเลยโชว์ให้เราเห็นได้ชัดเจน
. เราเองที่เป็นคนเทรนตัวเองตั้งแต่ที่เป็นเรื่องที่เห็นว่ามันเล็กๆ แล้วมันก็ชินที่จะเป็นจนเป็นธรรมขาติของเรา
… สักวันเราอาจจะเจอ ที่ไม่ใช่เรื่องน้ำท่วม เรื่องไหนก็ได้ ที่เราจะให้ความหมายว่ามันพังทลาย
การฝึกมองเห็นว่า ธรรมชาติคือการเปลี่ยนแปลง ก็เป็นการฝึกอีกแบบหนึ่ง ฝึกมองเห็นจากเรื่องเล็กๆข้างในเราดูก่อน เราจะเห็นว่ามันเปลี่ยนแปลงบ้าง แล้วเกิดทุกข์ใจจากการเปลี่ยนแปลงบ้าง
โดยเฉพาะเรื่องไหนที่เราเจ็บปวดมาก ลองเข้าไปดูอีกว่า ปริมาณการคาดหวังก็มากใช่ไหม
ฝึกบ่อยแล้วได้อะไร,,
ก็คือ ได้เห็นบ่อย แล้วเราจะเข้าใจกระบวนการมัน แล้วทุกข์ก็เกิดขึ้นน้อย ดูเหมือนมันจะเล็กน้อยนะ แต่ไม่ พอเราทุกข์น้อย เอฟเฟคในชีวิตเรามันเป็นอย่างไรบ้าง มันไม่ใช่แค่เรานะ คนอื่นก็ด้วย
#siamstr
ถ้าหากว่ากำลังเจอเหตุการณ์บางอย่าง ที่เหมือนปามาใส่หน้าเรา แล้วเราไม่ชอบมากๆเลย ทั้งคำพูด การกระทำ สีหน้าท่าทางของคนนั้น หรือหลายๆคนที่อยู่ตรงนั้น มีทางเลือกอยู่ 2 ทาง
1. รีบตีกลับโดยทันที / เงียบ ( 2 อย่างนี้ แตกต่างแต่เหมือนกัน)
ผลกระทบ : เหตุการณ์นี้จะถูกจัดเก็บไว้ และส่งผลให้แสดงออกทางพฤติกรรมที่ตามมา มันจะติด ทำให้ไม่อิสระ
2. รับรู้(ที่ไม่ใช่รับมันมา), ได้ยิน, ยอมรับ, และมีความตั้งใจว่าจะรับมาจริงๆ
ผลกระทบ : เราได้รับรู้ตรงนั้นว่ามันเกิดขึ้นแบบนี้จริงๆ …. แล้วก็จะเป็นอิสระจากเหตุการณ์นี้ คือ เราจะไม่ติดในการใช้ชีวิตจากเหตุการณ์นี้
#siamstr
เมื่อก่อนเคยคิดหาวิธีต่างๆนาๆว่า จะพูดวิธีไหนให้สื่อสารออกมาดีว้าาา
จริงแล้ว “การสื่อสารคือการฟัง” นั่นเอง
#siamstr
ในความที่คิดว่ามันแย่นั่นแหละ มีเรื่องดีซ่อนอยู่ 😊
#siamstr
ลองสำรวจดูว่า ตั้งแต่ใช้ชีวิตมาจนถึงปัจจุบัน ระหว่างทางจะมีเหตุการณ์ที่เราไม่คาดคิดเต็มไปหมดเลย ทั้งเรื่องเล็กมากๆ กลางๆ หรือเรื่องที่เรามองว่ามันใหญ่สุดๆเลยในชีวิต
เดิมที เวลาเราเจอเหตุการณ์แบบนั้น เรารับมือกับมันยังไง หรือว่าจากเรื่องเล็ก เราก็ทำให้เป็นเรื่องใหญ่ จากการตีความ ให้ความหมายเพิ่มเติมลงไป ใส่ประสบการณ์เดิมลงไปอีก
แล้วกี่ครั้งแล้วที่เราเองสร้างมันเอง รับผลความเจ็บปวดนั้นเอง แต่เรามองไม่เห็นว่าเราเองนี่แหละเป็นคนทำ
มันง่ายมากเลย เวลาเรารู้สึกเจ็บปวดใจ “ทำไมมันเป็นแบบนี้ เกิดแต่กับกู” มันง่ายและเร็วมากที่เราจะรีบฟ้าดออกไป
พอการเป็นแบบนี้บ่อย คนที่ได้รับผลคนแรกคือเราเอง เราต้องอยู่กับสภาวะที่ไม่ดีที่ตัวเองกำลังปั่นหัวตัวเองอยู่ แล้วถ้าเผลอออกไปฟ้าดคนข้างนอก โดมิโน่ละทีนี้ บันเทิง แล้วถ้ายิ่งนาน ตัวเราก็ยิ่งทุกข์ใจนานอีกนะ
- - ลองกลับมาดูอีกทาง
ถ้ามีเหตุการณ์อะไรที่มาหาเรา ทำให้เราต้องรับมัน เราหยุดก่อนสัก 2-3 วิก็ได้ แล้วดูว่า “อะไรที่จะเป็นไปได้บ้างกับเรื่องนี้ แก้ไขยังไง ถ้าเราเลือกที่จะไปอยู่ ไปเข้าใจ ไปหาวิธี แล้วทำ เรื่องตรงนั้นก็คลายลง แล้วเราก็ได้ออกจากฝั่งนึง ฝั่งที่เรากำลังรู้สึกแย่อยู่ แต่ปัญหานั้นไม่ได้ถูกแก้อะไร หรือมีอะไรที่จะต้องสื่อสาร ก็ทำ
ต่อมา มอง- เห็น สิ่งที่มันเกิดขึ้น ทำให้เข้าใจมัน สภาพจิตใจเราก็จะไม่หม่นหมองเกินไป เพราะถ้ามันอยู่ในวังวนเยอะเกิน มันก็จะสุขภาพไม่ดีนะเต็ง 😉
#siamstr
ที่นี่เงียบจัง
#siamstr

มีใครที่ต้องเจอโลก 2 ใบไหมค่ะ?
>> Fiat vs Bitcoin <<
เราเป็นคนหนึ่งที่เคยตั้งคำถามมากมายจากเหตุการณ์ที่เจอ แล้วก็ไม่รู้คำตอบอะไรเลย วนๆอยู่แบบนั้น ได้แต่ยอมรับชะตากรรมว่ามันเป็นแบบนี้แหละ มันแก้ไขอะไรไม่ได้ แล้วการแก้ไขก็ต้องเป็นคนที่ร่างเรื่องมา แล้วไม่มีทางที่เขาจะได้ยินเสียงกรีดร้องจากฝุ่นแบบเราแน่นอน การยอมรับคือหนทางที่ดีที่สุดแล้ว แล้วมันก็วนๆซ้ำๆตั้งคำถาม สลดใจบ้าง หาอะไรทำไปเรื่อยบ้าง จนอยู่ๆโชคชะตาก็ลากให้มาอยู่ตรงนี้ เข้ามาเรียนรู้ รู้จักเพื่อนๆในนี้ ได้เห็นได้แชร์กัน ได้รับรู้มากขึ้น เปิดโลกมากขึ้น กลายเป็นคำถามที่เคยตั้งถูกปลดล็อคลง ยิ่งทำให้เราชอบความอยู่ตรงนี้ แล้วดีใจมากๆ ไม่น่าเชื่อมันทำให้เราเข้าใจว่าที่ที่เป็นอยู่นั้นมันมีสาเหตุนะ แล้วความคิดต่างๆนาก็เริ่มเหวี่ยงเข้าเต็มเปา,, พอกลับไปที่เดิม กลายเป็นความคิดตีกัน เกิดความ toxic ภายในตนเอง แล้วสถานการณ์แบบนี้บอกเลยว่าสุดๆ ลำบากมากๆ โคตรยากอ่ะ สิ่งที่รู้จากบิตคอยน์ก็สุดอีกทาง สิ่งที่เป็นอยู่ก็สุดอีกทาง จนแบบ อยากกรี๊ดหลายรอบมาก พอเรารู้แล้วไปแชร์ เวลาเรารู้แล้วเราไม่ได้วางจิตวางใจก่อน แล้วคิดแต่ว่าชั้นรู้มาเทอต้องเชื่อฉันสิ ฉันหวังดีกับเทอมากนะ ทำไมเทอไม่เชื่อช้านนนน ตรงนี้ก็จะเกิดความมั่นอกมั่นใจในตน แล้วไปคิดลบกับคนที่อยู่ตรงข้าม เกิดความท๊อกซิคอีกละ ไปๆมาๆ ไม่เข้าใจกัน กลายเป็นนั่งกันคนละมุม ใจอยากไม่ยุ่งตลอด แต่ทำไม่ได้เพราะก็ต้องอยู่ตรงนี้,, ทีนี้ก็ต้องหาหนทางที่ต้องบาลานซ์ตัวเองเพื่อความผาสุขของตัวเอง โดย 1. เข้าใจความเป็นของแต่ละที่ 2. เข้าใจตนเอง ตรงข้อ 2 นี้ โบว์ก็ต้องมารื้อตัวเองใหม่ เพราะข้อนี้จะเชื่อมโยงกับหลายประเด็นในชีวิต บางทีมันก็ตันนะ จะคุยกับตัวเองยังไงให้รู้เรื่องน้อ ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเหมือนกัน ก็เป็นความโชคดีเช่นเดียวกันที่มีผู้แนะนำแนวทางต่างๆให้ 🙏 หนังสือหลายเล่มที่ทำหน้าที่อีกทางนึง( เดี๋ยวคราวหน้าโบว์จะมารีวิวอีกทีค่ะ) และที่สำคัญเรื่องนี้ การเข้าใจตนเองผ่านการฝึกของจิตใจ.. ค่ะ
#siamstr
ดูสูงดีจัง 555

“แต่งกลิ่นรสสังเคราะห์” คือสัญญาณที่บ่งบอกว่าสิ่งนั้นเป็น UPF ที่เป็นอันตรายต่อเราในหลายๆทาง
#siamstr
นักดองมืออาชีพ,, ><

หนูถีบจักร รอดู “หนูถีบจักร” ย้อนหลังนะคะ 😁
#siamstr
เวลา~
พอเวลาเราวางเวลาลง เราจะพบว่ามันไม่จำกัด แต่ในตัวของมันก็จะมีความจำกัดอยู่ เหมือนเราปลูกต้นไม้ต้นนึง เราก็คิดว่ามันจะโตขึ้นไปเรื่อยๆ แต่บางทีตอนที่เรากำลังคิดว่ามันจะโตไปนั้น มันอาจจะโตต่อหรือตายไปก็ได้,, เอ้า ตัดจบล่ะ ไป รร.ก่อน 🤣