ต้องมองอีกมุมว่าหากมันล้มเหลวไม่เป็นไปอย่างที่คิดล่ะ ถ้า "เงินที่เดี๋ยวก็ได้มาจ่ายหนี้" มันหามาไม่ได้เราจะทำยังไง? ต้องหาเงินก้อนใหม่จากการกู้เพิ่มมาสร้างผลกำไรเพื่อเอาไปจ่ายหนี้เก่าพร้อมกับหนี้ใหม่ไหม? แล้วถ้าไม่เป็นไปตามที่วางแผนไว้อีกล่ะทำยังไงดี วนบูปอีกสักรอบไหมเผื่อรอบหน้าฟลุ๊ก การเติบโตจากการสร้างหนี้มันใช้การได้ และโลกเราก็ใช้มันมานานหลายทศวรรษ เพียงแต่มันไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ไม่ใช่ทุกบริบทที่จะใช้หนี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ บริบทการเติบโตด้วยหนี้นี้ประเทศที่ร่ำรวยจะตักตวงผลประโยชน์จากมันได้เต็มเม็ดเต็มหน่วยเพราะหลักๆ มันใช้ไปกับการวางโครงสร้างการสูบทรัพยากรและความมั่งคั่งจากประเทศที่ด้อยกว่า มันแทบไม่เสี่ยง มันควบคุมได้ แทบจะเรียกได้ว่าเสือนอนกิน แต่วิธีการนี้มันสร้างความเสี่ยงมหาศาลให้กับประเทศยากจนหรือกำลังพัฒนา ประเทศเหล่านี้มักโดนล่อให้ลงทุนเพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับการโดนสูบทรัพยากร ที่สุดท้ายแล้วผลประโยชน์ส่วนใหญ่จะไปตกอยู่ที่ประเทศร่ำรวย แม้จะกู้มากเท่าไรก็ไม่สามารถยกระดับประเทศตัวเองให้ร่ำรวยได้ ติดหล่มกับดักกำลังพัฒนาตลอดไป ถึงมันทำแล้วเวิร์ก สิ่งที่ต้องเจอไม่ว่าจะเป็นประเทศกำลังพัฒนาหรือประเทศร่ำรวยก็ตาม คือการอัดฉีดหนี้มูลค่าเท่าเดิมมันจะกระตุ้นการเติบโตได้น้อยลงเรื่อยๆ จาก 1 ดอลดันเศรษฐกิจได้ 10 ดอล จะเหลือ 5 เหลือ 1 จนท้ายที่สุดจะขาดทุน การเติบโตจะต่ำเม็ดเงินที่ลงทุน เพราะมันไม่ได้สร้าง productivity ที่แท้จริง แต่ความมั่งคั่งของประชาชนถูกทำลายไปเรียบร้อยแล้วจากการอัดเงินเข้ามาในระบบ ถ้าได้อ่าน Structural Adjustment of IMF & World Bank ที่ไรท์ชิฟท์ได้แชร์ไปจะเห็นภาพมากขึ้นครับ

อ่านจบเรียบร้อยครับ ☺️ ผมเห็นด้วยนะครับว่าการก่อหนี้มันเสี่ยง และไม่แฟร์สำหรับลูกหนี้อย่างมาก และเจ้าหนี้มือเติบอย่าง imf ก็ตั้งใจเอาเปรียบลูกหนี้เพื่อเข้าไปแสวงหาผลประโยชน์ในประเทศกำลังพัฒนาตั้งแต่แรกอยู่แล้ว คำถามคือ "การเลือกไม่ก่อหนี้เป็นทางเลือกที่ดีกว่าจริงๆหรือ?" เรามีตัวอย่างของประเทศที่เปลี่ยนจากประเทศยากจน เป็นประเทศร่ำรวยโดยที่ไม่สร้างหนี้บ้างไหม?

การเติบโตแบบยั่งยืนต้องใช้เวลา เพราะมันต้องค่อยๆ สะสม proof of work เมื่อโตถึงจุดหนึ่งมันจะเริ่มตื้อ ติดกับดักเพดานการเติบโต เพราะไม่ง่ายที่จะฝ่าจุดนี้ไป มนุษย์ก็จึงอยากจะโกงมัน หาทางลัดด้วยการสร้างหนี้ ถามว่าประชาชนส่วนใหญ่อยู่ดีกินดีขึ้นจริงมั้ย หรือการโตด้วยหนี้สูบความมั่งคั่งที่เพิ่มขึ้นรวมถึงของประชาชนผองถ่ายไปให้กลุ่มผู้อยู่ใกล้แหล่งผลิตเงินเป็นหลัก และประชาชนต้องดิ้นรนต่อสู้อยู่ในโลกที่เงินเสื่อมค่าลงทุกวันๆ จากเงินเฟ้อ

คำถามน่าสนใจครับ หลายทศวรรษที่ผ่านมี 0 ประเทศที่ไม่สร้างหนี้ เราวัดไม่ได้ ดังนั้น ถ้าปรับคำถามเป็น ถ้าทุกประเทศในโลกล้วนสร้างหนี้ แล้วมีกี่ประเทศหลุดกับดักกลายเป็นประเทศร่ำรวยจากกลุ่มประเทศกำลังพัฒนาทั้งหมดจะเห็นชัดเจนครับ ส่วนตัวผมคิดว่าทุกการกระทำมีราคาที่ต้องจ่าย การฉีดสารเร่งโตก็เช่นกันครับ