บุญ-บาป คือกรอบของโลก ถ้ายังยึดติด ก็แปลว่ายังไม่หลุดพ้นจากโลก ในนิพพานไม่มีบุญ ไม่มีบาป มีแต่ความเข้าใจแจ่มแจ้งว่า ทุกอย่าง “เป็นไปตามเหตุ” เราทำดีได้ ทำบุญได้ ทำเพื่อผู้อื่นได้ แต่ถ้าทำเพราะอยากสูงกว่า อยากพ้น อยากนิพพาน มันก็ยังเป็นความอยากอยู่ดี ใจที่หวังสูง… ยังไม่ว่างพอจะเห็นความจริง ทางสู่ความว่างจึงไม่ใช่การเร่งทำบุญ แต่คือการเรียนรู้ธรรม เพื่อให้ “เข้าใจในสิ่งที่เป็น” และวางใจลง ไม่ใช่เพราะเราหวังสูงขึ้น แต่เพราะเรามองเห็นว่า… ไม่มีอะไรสูง ไม่มีอะไรต่ำ มีแค่สิ่งที่กำลังเป็น

exactly, การทำเพื่อผู้อื่นโดยไม่หวังผลคือสิ่งพึงควร