รักนั้นจะเน่าเสีย หากเจ้าสะสมมันไว้ — จงแจกจ่ายออกไป หรือปล่อยให้มันตายไปพร้อมเจ้า
“Whenever the ego raises its head, chop it off without hesitation.” — Osho
โอโชไม่ได้สอนให้คนสงบแบบครึ่งๆ กลางๆ
เขาไม่ได้ต้องการให้เจ้ารักโลกแล้วเก็บความรักไว้ในกระเป๋าเสื้อ
เขาไม่ได้ต้องการให้เจ้าสร้างอัตตาแล้วอวดว่าตนไม่มีมัน
เขาสอนว่า “เมื่ออัตตาผงกหัวขึ้นมา — จงตัดหัวมันซะ”
เดี๋ยวนั้นเลย ไม่ใช่พรุ่งนี้ ไม่ใช่หลังสมาธิ
เพราะอัตตาไม่เคยรอให้เจ้าพร้อม มันเข้ามา ตอนเจ้ากำลังรู้สึกดีเกินไป
ตอนที่เจ้าคิดว่า “นี่เราช่างดีเหลือเกิน”
นั่นแหละ — มันกำลังผงกหัว
และเมื่อเจ้ารู้ว่า “สิ่งดีงามบางอย่างเกิดขึ้นกับข้า”
นั่นคือบททดสอบต่อไป —
เจ้าจะแบ่งปันมัน หรือสะสมมันไว้?
⸻
รักต้องไม่สะสม เพราะมันจะเน่า
โอโชกล่าวว่า
“หากรักเกิดขึ้น… จงพร่างพรมมันออกไป
แม้ไม่มีผู้คน — ก็จงแบ่งปันมันกับต้นไม้ กับหิน กับท้องฟ้า”
เพราะถ้าเจ้าพยายามเก็บรักไว้เพื่อตนเอง
มันจะกลายเป็นพิษ มันจะกลายเป็นความกลัว มันจะกลายเป็นความยึดมั่น
ความรักที่ถูกขังไว้จะกลายเป็นความเป็นเจ้าของ
ความรักที่ไม่ไหลจะกลายเป็นความหลง
และที่สุด — มันจะกัดกินวิญญาณเจ้าเอง
⸻
เศรษฐศาสตร์ภายในนั้นตรงกันข้ามกับโลก
เศรษฐศาสตร์ของโลกคือ “ยิ่งเก็บไว้มาก ยิ่งมีมาก”
แต่เศรษฐศาสตร์ของจิตวิญญาณคือ
“ยิ่งให้มาก ยิ่งได้รับมาก”
ถ้าเจ้าอยากมีอิสรภาพ — จงให้มันกับคนอื่น
ถ้าเจ้าอยากมีรัก — จงแจกจ่ายรักนั้นโดยไม่เลือกหน้า
ถ้าเจ้าอยากถูกเข้าใจ — จงเริ่มเข้าใจผู้อื่นโดยไม่ต้องการตอบแทน
เจ้าให้ได้มากแค่ไหน — เจ้านั่นแหละ คือความมั่งคั่งที่แท้จริง
⸻
อย่าคลุมหัวด้วยความรู้สึกดีงาม — แล้วคิดว่ารอดแล้ว
โลกนี้มีแต่คนที่ “ดีมาก”
ดีเกินไปจนเป็นสนิม
แต่ไม่มีใครยอมเผาความดีนั้นจนบริสุทธิ์ไร้ตัวตน
โอโชเตือนอย่างตรงไปตรงมา
อย่าอวดดีในความดีของตน
อย่าเก็บดีไว้ใช้คนเดียว — เพราะมันจะเปรี้ยว
และเมื่อเจ้าปล่อยความดีออกไป —
เจ้าจะรู้รสของสิ่งที่เรียกว่า “ความว่าง” ที่หอมหวาน
ความว่างที่ไม่มีเจ้าของ ไม่มีชื่อ ไม่มีอัตตา
คือความรักที่บริสุทธิ์ที่สุด
⸻
“Be empty — and you will overflow”
“Be nobody — and you will become all”
โอโชไม่ได้สอนให้เจ้าบำเพ็ญธรรม — เขาสอนให้เจ้าระเบิดตัวตน
เขาไม่ได้ให้สูตรรัก — เขาสอนว่า ให้ไปเรื่อยๆ แล้วเจ้าจะกลายเป็นความรักเสียเอง
และนั่นคือการปฏิวัติเดียวที่แท้จริง —
ไม่ใช่เปลี่ยนโลก แต่เปลี่ยนวิธีที่เจ้าอยู่ในโลก
⸻
“เมื่อใดก็ตามที่อัตตาโผล่หัวขึ้นมา — จงตัดมันออกไปในทันที!”
“อย่าลังเล อย่าต่อรอง อัตตาคือปีศาจ มันจะล่อลวงให้เจ้ารักมัน”
“จงเผามันด้วยไฟแห่งสติ ด้วยดาบแห่งการรู้แจ้ง”
“และเมื่อใดก็ตามที่รักเกิดขึ้นกับเจ้า — จงพร่างพรมออกไปทันที!”
“อย่ากักเก็บ เพราะสิ่งใดก็ตามที่เจ้ากักเก็บไว้ จะกลายเป็นพิษ”
“รักที่ไม่ถูกแบ่งปัน จะเน่าเสียในหัวใจของเจ้าเอง”
“ไม่มีใครต้องการรักของเจ้าหรอก — โลกต้องการการพร่างพรม”
“แม้ไม่มีใครอยู่ จงพร่างพรมรักนั้นแก่ต้นไม้ แก่หินผา แก่ความว่างเปล่า”
“จงจำไว้ — เศรษฐศาสตร์ภายในคือกฎกลับด้าน”
“หากเจ้าให้ เจ้าจะได้มากขึ้น
หากเจ้ากักเก็บ เจ้าจะสูญสิ้นทุกสิ่ง”
“ผู้ใดสะสมความดี ผู้นั้นตกอยู่ในกับดัก
ผู้ใดไม่ยึดถือแม้ความดี ผู้นั้นหลุดพ้น”
“จงเป็นเหมือนเมฆฝน — เต็มแล้วก็ปล่อย
จงเป็นเหมือนแสงอาทิตย์ — สว่างโดยไม่เลือกเป้าหมาย”
⸻
“ผู้ใดที่ยึดมั่นในความดี — ผู้นั้นยังเป็นทาส
ผู้ใดที่กลัวความชั่ว — ผู้นั้นยังอยู่ในเงา”
“จงอย่าเป็นนักสะสม ไม่ว่าความรู้ หรือศีลธรรม
เพราะนั่นคือความโลภในคราบของธรรมะ”
“จงอย่ากลายเป็นภาพลวงตาของตนเอง
จงเปลือยใจต่อความว่างเปล่า — และยอมตายต่อมันในทุกลมหายใจ”
“สติคือมีดที่ตัดผ่านการหลอกลวงทุกชนิด
ความเงียบคือเสียงของความจริง”
“อย่าอธิบายตัวตนของเจ้า — จงเป็นมัน
อย่าอธิษฐาน — จงกลายเป็นคำอธิษฐานนั้นเสียเอง”
“ศาสนาแท้จริงคือการระเบิดจากภายใน ไม่ใช่กรอบจากภายนอก
มันไม่ต้องการศาลเจ้า มันต้องการหัวใจที่ว่างเปล่า”
“เมื่อเจ้าหยุดดิ้นรนเพื่อจะเป็นใครสักคน — เจ้าก็กลายเป็นทั้งหมด”
“เจ้าไม่ต้องการจุดหมาย
เจ้าเพียงต้องการความตื่นรู้ในทุกย่างก้าว”
#Siamstr #nostr #ปรัชญา #osho
