มีบุคคลปริศนาทักมาขายบิตคอยน์ให้ เมื่อวานไม่ขาย ขายวันนี้ ใช่ซิ๊

ความรู้สึกเมื่อเห็นราคา #Bitcoin เช้านี้ #Siamstr

รู้แล้วทำไมพักหลังๆ เน็ตหมด อีนกกระจอกเทศ มึง!!! #Siamstr #Amethyst

#Siamstr #LightningNetwork

รู้สึกว่าปรัชญาเกี่ยวกับ Proof of Work ที่คิดวนไปวนมามันเริ่มจะตกตะกอนล่ะ

ดื่มชากันครับ #Siamstr

ไลฟ์จบแล้ว มาร่วมแคมเปญรับแบตซ์ได้ #SiameseBitcoiners

มีคนปล่อยคลิปสปอล์ย IMF & World Bank ตอนสุดท้าย #Siamstr

มึงเคยดูหนังแล้วร้องไห้เพราะเสียดายของป่ะวะ? --- นักรบมนตรา : ตำนาน 8 ดวงจันทร์ --- [ไม่สปอล์ย] . มันคือรามเกียรติ Adaptation เวอร์ชั่นอวกาศ --- เพราะรู้แบบนี้เลยรอตีตั๋วลดราคาเข้าไปดูวันพุธแบบไม่คาดหวังอะไร คิดว่าก็คงเป็น Just another Thai animation อีกครั้งหนึ่งของความพยายามแต่งหน้าปะแป้งวัฒนธรรมไทยชั้นสูงแบบขนบนั่นนี่ บลา บลา บลา . แต่แม่งไม่ใช่เลยเว้ย . แม่งคือ lore ใหม่ จักรวาลใหม่ ตีความใหม่ ใหม่หมดทุกอย่าง และศักยภาพมันสูงมาก! มันเป็นอะไรก็ได้!!! . มึงลองนึกภาพ Wizarding World ของ JK rowling / Star Wars ของลูคัส / Middle Earth ของโทลคีน นี่-มัน-คือ-ระ-ดับ-นั้น-เลย มันต่อยอดเป็นอะไรก็ได้! หนังคนแสดง? สปินออฟ? ซีรีส์? การ์ตูน? นิยาย? เกม? . ถ้ามึงบอกว่า เรื่องที่กุกำลังดูอยู่นี่คือเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในอดีตอันไกลโพ้น แล้วถูกบอกเล่าจนเพี้ยนมาเป็นรามเกียรติที่กุรู้จัก กุก็จะเชื่อ! . มันน่าสนใจมาก มีเสน่ห์มาก และมีที่ว่างให้จินตนาการอีกมากมายมาก กุอยากเห็นอีก อยากดูอีก อยากเสพอีก อยากรู้เรื่องจักรวาลนี้ให้มากกว่านี้! ลึกกว่านี้! . ไอ้สิ่งนี้แหละที่แม่งคู่ควรกับคำว่า Soft Power ของไทยอย่างแท้จริง . แต่มึงให้กุเห็นแค่นี้อะ!? . ทำไมดาวนั้นเทคโนโลยีมันเป็นอย่างนั้นวะ? ทำไมศิลปะมันเป็นแนวนั้นวะ? มันปกครองกันยังไงวะ? คนที่นั่นเค้ากินอะไรกันวะ? ไอ้สัตว์ตัวนั้นมันเป็นตัวอะไรวะ? . มันรบกันทำไมวะ? มันแย่งอะไรกันวะ? ทรัพยากรที่มีค่าในจักรวาลนั้นคืออะไรวะ? เทคโนโลยีนี้มันทำงานยังไงวะ? อาวุธอันนั้นมันทำอะไรได้วะ? หลักการมันคืออะไรวะ? . เทพเจ้าในจักรวาลนี้มันเป็นตัวอะไรวะ? สเกลพลังมันขนาดไหนวะ? เวทย์มนตร์มันทำงานยังไงวะ? ใครแม่งใช้ได้บ้างวะ? มีหลักการอะไรมั้ยวะ? . ทำไม ทำไม ทำไม . ทำไมทุกอย่างมันดูไม่มีที่มาที่ไป ราวกับอะไรๆ จะโผล่มาตามอำเภอใจไปหมด ไม่มีคำอธิบายอะไรเลย แต่มันมีได้ไง และกุอยากได้สิ่งนั้น!!! . มึงไม่ต้องแต่งเรื่องแต่งราวอะไรก็ได้ เขียนสารานุกรมมาขายกุก็ได้!!! . แม่ง... . [นั่งพิมพ์ไปน้ำตาไหลไป จนน้ำตาแห้งแล้วเนี่ย] . BTW ถ้ามองแค่เรื่องนี้ ไม่ใช่หนังที่น่าประทับใจ ตัวละครเกือบทั้งหมดช่างน่ารำคาญและพูดจาไม่เป็นธรรมชาติ (ชวนให้นึกถึงลิเก+ละครหลังข่าวมากกว่าโขนเสียอีก) เดินเรื่องเร็วไป ขาดการปูเรื่อง การอธิบาย คนไทยดูยังงง ฝรั่งแม่งคงอ้าปากค้างปะติดปะต่อไม่ติด . สไตล์ภาพมาดีแล้ว เห็นได้ชัดว่าได้รับอิทธิพลมาจากเทรนด์งานภาพอนิเมชั่นช่วงหลัง ยังไม่สุดแต่โอเค งานดีไซน์ กลางๆ คอนเซปต์มาดีแล้ว แต่เหมือนยัง develop ไม่สุด ไม่รู้สึกว่ามันสมเหตุสมผลเท่าไหร่ (นอกจากจะมีคำอธิบายเพิ่มว่าทำไมมันถึงต้องเป็นแบบนั้นแบบนี้ ดาวอโยเดียนี่แต่งตัวเหมือนเหมือนพวกมึงไม่มีเทคโนโลยีการทอผ้าอะ) . ส่วนวิชวลเอฟเฟค ซาวด์เอฟเฟค ดนตรีประกอบคือดีมาก อย่างช็อตตอนยานแล่นในไฮเปอร์ไดรฟ์แล้วแม่งใช้ซาวด์ประกอบเป็นเสียงตะโพน ไม่รู้จะอธิบายยังไงแต่แม่งโคตรอร่อยเลย . --- . สรุป : ถ้ายังมีต่อ รอบหน้าไม่รอซื้อตั๋วลดราคาล่ะ #Siamstr

Today, supporters of 10,000 digital THB helicopter money are gathering to cheer up government to continue this policy. And this is one of their cheer up sign. 🫠

Recently issued 20 Baht banknotes is an attempt of the central bank (again) to change material for printing money from paper to polymer sheet. Not bad until someone accidentally drop it into a hot oil. 😂 #Siamstr

เมื่อผมอ่านรีพอร์ตเรื่องไลท์นิ่งของ River ยาว 40+ หน้าจนจบ แล้วเจอลิงค์อ้างอิงไปที่อีกรีพอร์ตนึงยาว 70+ หน้า #Siamstr

ส่งการบ้านครับ @Fastingfatdentist Nation Books K16 #Siamstr

หนึ่งในหนังสือที่ยอดเยี่ยมที่สุดในโลก ราคาแค่ 100 บาท #Siamstr

ลองจินตนาการถึงกล่อง เป็นกล่องวิเศษ กล่องเหล่านี้มีอยู่อย่างดาษดื่นมากมาย จำนวนทั้งหมดของพวกมันมากเกินกว่าก้อนเนื้อลื่นๆ มันๆ ในกะโหลกของสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์จะสามารถเข้าใจได้ กล่องเหล่านี้สร้างด้วยคณิตศาสตร์ ผนึกไว้ด้วยกุญแจแห่งสมการอันซับซ้อน ไม่ปรากฏนามผู้สร้าง ดำรงอยู่มาตั้งแต่จุดเริ่มต้นของกาลเวลา เป็นหนึ่งเดียวกับจักรวาล มนุษย์ค้นพบว่าเมื่อทำกระบวนการอย่างถูกต้อง พวกเขาจะสามารถสร้างกุญแจขึ้นมาได้โดยสุ่ม ต่อเมื่อสร้างขึ้นมาสำเร็จแล้วพวกเขาจึงจะรู้ว่ากุญแจที่ได้มานี้คู่กับกล่องวิเศษใบไหน ความเป็นไปได้ที่จะมีการสุ่มกุญแจออกมาเป็นดอกเดียวกันก็พอมี แต่ก็น้อยเสียจนตัวเลขทางทฤษฎีไม่ต่างอะไรกับนิทานปรัมปรา ถึงอย่างนั้นกล่องนี้ก็มีช่องให้ใครก็สามารถเอาของใส่ลงไปในกล่องใบไหนก็ได้แม้ไม่มีกุญแจ และใครก็สามารถมองเห็นได้ว่าในกล่องแต่ละใบ มีอะไรอยู่ข้างในบ้าง แต่เฉพาะผู้มีกุญแจที่ถูกต้องเท่านั้นจึงสามารถเปิดเอาของข้างในได้ เราไม่มีทางรู้ได้เลยว่ากล่องใบใด มีผู้ค้นพบกุญแจที่คู่กับมันแล้วหรือไม่ มีผู้ถือกุญแจอยู่กี่คน และกุญแจเหล่านั้นยังอยู่ดีหรือสาบสูญไปแล้ว ทีนี้ หากมีนักปราชญ์คนหนึ่งได้ให้ความช่วยเหลืออะไรเราบางอย่าง โดยเรียกร้องค่าตอบแทนเป็นการ "ให้เราเอาเงินไปใส่ไว้ในกล่องใบหนึ่งที่กำหนด" การแลกเปลี่ยนนี้สมบูรณ์เมื่อเราได้ทำตามที่ตกลงไว้ ณ ตอนนี้ เงินนั้นเป็นของใคร? เงินนั้นอยู่ในกล่อง กล่องผนึกไว้ด้วยกุญแจ ทว่าใครเป็นผู้ถือกุญแจ เราไม่มีทางรู้ได้ เราอาจอนุมานว่านักปราชญ์คือผู้ถือกุญแจของกล่องใบนั้น แต่จะใช่แน่หรือ เขาอาจไม่ใช่ผู้มีสิทธิ์เปิดกล่องใบนั้นเองก็ได้ อาจเป็นคนรักของเขา ญาติของเขา หรือคนอื่นไปเลยก็ได้ หากกุญแจดอกเดียวที่ใช้เปิดกล่องใบนั้น ถูกทำสำเนามากกว่าหนึ่งชุด และถูกถือไว้โดยคนมากกว่าหนึ่งคน ทำให้ไม่ว่าคนไหนก็เปิดกล่องได้ล่ะ เงินนั้นเป็นของใคร กล่องใบนั้นอาจต้องใช้กุญแจสามดอกร่วมกันไขจึงเปิดออกได้ บางทีอาจมีกุญแจเป็นชุดเจ็ดดอก ที่ใช้เพียงสี่ดอกไขพร้อมกันจึงเปิดออกได้ หากแต่ละดอกถูกถือโดยคนละคนกัน สัดส่วนความเป็นเจ้าของเงินในกล่องนั้นจะถูกแจกแจงอย่างไร หรือหากเคยมีผู้ถือกุญแจของกล่องใบนั้นอยู่จริง แต่เขาได้ทำหายไปแล้ว ไม่ก็ซับซ้อนกว่านั้น ถ้ากุญแจที่ถูกต้องของกล่องใบนั้นยังไม่มีใครเคยสุ่มขึ้นมาได้ด้วยซ้ำเล่า เงินนั้นมีเจ้าของหรือไม่ อันที่จริงแล้วสิ่งแลกเปลี่ยนที่เราให้กับนักปราชญ์ไปคือเงินนั้นจริงหรือไม่ หรือว่าการ "ใส่เงินลงไปในกล่อง" นั้นคือสิ่งตอบแทนในตัวมันเองแล้ว โดยที่ความเป็นเจ้าของของตัวเงินนั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่ไม่เกี่ยวกัน และสรรพากรจะเก็บภาษีเงินได้จากนักปราชญ์ผู้นี้อย่างไร 🙃 #Siamstr #Philosophystr

ฟังพี่ @Jingjo พูดถึงประสบการณ์ตัดคนที่ไม่ให้เกียรติเวลาของเราออกไปจากชีวิตแล้ว ก็นึกได้ว่า painpoint หนึ่งที่น่ารำคาญในชีวิตงานเฟียตทุกวันนี้คือการถูกบังคับให้ต้องอยู่ท่ามกลางคนที่หยามเวลาอันมีค่าของเราอยู่ตลอดเวลา สันดานอย่างหนึ่งของคนรอบตัวทุกวันนี้ที่พบจนเกร่ออย่างน่าพิศวงทั้งที่จริงแล้วควรจะเป็นสามัญสำนึกด้วยซ้ำว่าไม่ควรทำคือการไม่เตรียมตัวให้ดีก่อนที่จะเข้าหามนุษย์อีกคนหนึ่ง สามัญสำนึกที่ว่าก็คือการตระหนักว่าเราไม่มีทางรู้ว่ามนุษย์คนอื่นนั้นเขากำลังทำอะไรอยู่ สำคัญมากน้อยแค่ไหน และการที่เราเรียกร้องความสนใจจากใครนั้นคือการกระชากเขาจากสิ่งที่เขากำลังทำ จากคนอื่นที่เขากำลังคุยด้วย เพื่อให้มาสนใจเรื่องเดียวกับที่เรากำลังสนใจ คุณไม่มีทางรู้ด้วยซ้ำ ว่าระหว่างสิ่งที่อยู่ในหัวคุณ กับสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ อะไรสำคัญกว่ากัน ดังนั้นทุกคนจึงควรใช้เวลา(ของตัวเอง) เสียบ้าง ในการคิดใคร่ครวญให้ดีว่าจะเข้าหาอย่างไร สื่อสารอย่างไร ให้ราบรื่น รบกวนกันให้น้อยที่สุด เข้าหาอย่างไร ให้สร้างความรำคาญให้น้อยที่สุด เรื่องไหนควรแชท เรื่องไหนควรเมล์ เรื่องไหนควรเดินมาหา เรื่องไหนควรนัดล่วงหน้า ควรถามก่อนไหมว่าสะดวกคุยไหม พูดอย่างไร สื่อสารอย่างไร เตรียมของอะไรให้ดู เพื่อให้เข้าใจตรงกันเร็วที่สุด ไม่มากจนเวิ่นเว้อเกินจำเป็น ไม่น้อยจนงุนงง น่าเศร้าที่ไม่รู้ว่าทำไม เรื่องที่ดูเหมือนจะเป็นตรรกะธรรมดาสามัญแบบนี้ กลับพบเห็นในมนุษย์ยุคใหม่น้อยลงทุกทีๆ #Siamstr