GA ครับ #siamstr - สัญญาว่า ถ้าไม่ขี้เกียจจะลิสต์ รายการ เมล็ดกาแฟ ที่เตรียมไปงานไว้ให้ - ช่วงอาทิตย์สองอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมเทสกาแฟไปหลายตัวมากๆ เพื่อให้แน่ใจว่า กาแฟที่เตรียมไว้ มีคาแรกเตอร์ ที่ต่างกันพอสมควร - โดยอัตราส่วนกาแฟต่อน้ำที่ 1 : 15 แบ่งเป็น 4 ช่วงการสะกัด ย่อยเป็น 6 ส่วน (1:2:2:1) - เนื่องจากโต้ะตั้งบูธ บริเวณตลาดนัดสายฟ้ามีขนาดเล็ก เพื่อนๆ ที่ตั้งใจขนอุปกรณ์มาช่วยบด ช่วยดริป อาจไม่ได้เข้ามาด้านในนะครับ ขออภัยไว้ก่อน ถ้ามีช่องมีโอกาส เดี๋ยวให้ช่วยในส่วน ของ กาแฟเบสิกที่เตรียมไว้ #tbc2024 #กาแฟไทย

GM #siamstr เข้านี้ตื่นมาพ่อบ่นว่า เดี๋ยวนี้ fountain ไม่ค่อยได้ sat ก็เลยบอกแกว่าซื้อเอามั้ย 100฿ ได้หมื่น sat แกเลยเดินไปหยิบใบสีแดงมา 3 ใบ แล้วบอกว่า เดือนนี้ไม่ซื้อหวยละกันซื้ออันนี้ดีกว่า เพราะอาทิตย์ก่อนๆ แกบอกว่าหมดค่าหวยไป 5-6 พัน เลยพูดกับพ่อว่า แบ่งมาซื้อ bitcoin สะสมไว้ดีมั้ยอย่างน้อยมันก็ไม่เสียเงินเปล่าเหมือนซื้อหวยนะ

GM #siamstr ดอกไม้สีขาวจางๆ ชาเออเกรย์เบาๆ คลีนคัพ และ หวานยาวๆ กาแฟ Wash สายพันธุ์ Java ปลูกที่ดอยปางขอน โดย Magpie farm เป็นไร่กาแฟที่พัฒนาคุณภาพของเมล็ดกาแฟมาอย่างต่อเนื่อง (แอบติดตาม) ล่าสุด แกก็พัฒนาตัวเองต่อโดยผ่านการเป็นผู้ประเมิณคุณภาพกาแฟพิเศษ ทีแรกผมพลาดกาแฟตัวนี้ไปแล้วครั้งหนึ่งตอนที่ แกคั่วขาย (สั่งกาแฟเยอะตังไม่พอ) แต่แล้วโรงคั่วกาแฟ Tachaphum จากสุโขทัย ก็ประกาศว่ากำลังจะคั่วกาแฟตัวนี้ ผมกด +1 โดยไม่ลังเล ตอนนั้นยังไม่รู้ราคา 100g ด้วยซ้ำนะ มีอะไรตลกๆ จะเล่าให้ฟัง ผมเริ่มดื่มกาแฟได้ไม่นานตอนนั้นยังดริปกาแฟไม่เป็นด้วยซ้ำ แต่มีโอกาสได้ไปดื่มกาแฟที่ร้าน Felic บุรีรัมย์ (ตอนนี้น้องมันปิดไปละ) หลังจากที่ดื่มเสร็จ ผมถามน้องเจ้าของร้านเลยว่า สอนไหม? ถ้าสอนจะมาเรียน ผ่านไปหลายเดือนเลยแหละรบเร้าอยู่นานกว่าน้องมันจะยอมสอน และน้องมันก็บอกว่าผมสอนแค่พื้นฐานนะพี่ จังหวะนั้นพื้นฐานก็เรียน โรสเตอร์คนนี้ก็เหมือนกัน พี่ภูมิ ร้านเดอะวอร์ม สุโขทัย หลังจากที่สั่งกาแฟ ของแกมาแล้ว ในใจคือ ถ้าจะเรียนคั่ว กุจะเรียนกับคนนี้แหละ แต่ยังไม่ได้เรียนนะ คงจะอีกนาน กลับมาที่ กาแฟถุงนี้กัน เมื่อทราบราคาที่แจ้งมานี่ เกิดความลังเลทันที เพราะอะไรน่ะหรอ เพราะว่าราคานี้ เพิ่มเงินอีกนิด เราสามารถซื้อเมล็ดกาแฟต่างประเทศเทียร์สูงๆ ได้เลย แต่ก็เอาวะ…..โอนเงินแมร่งเลยละกัน เหลือเงินในบัญชี 700 กว่าส่วนราคากาแฟ 100 g / 600฿ ใช่แล้วล่ะครับ กาแฟ 1 เสิร์ฟ ที่ผมเทสเช้านี้ เฉพาะต้นทุนเมล็ดอยู่ที่ 90฿ ไว้เจอกันในโซนตลาดนัดนะ ไม่ต้องกังวลเรื่องราคา ที่จะต้องจ่าย #tbc2024 #กาแฟไทย #v4v

GA #siamstr - ดีใจแทนคนที่ได้มางาน #tbc2024 นะ คือหลังจากที่แกะกล่องกาแฟ เพื่อจะเทส กลิ่นและรสชาติของกาแฟที่พี่เค้าส่งมา ความดีใจเมื่อเห็นเจ้านกกระจอกเทศก็ส่วนหนึ่ง แต่หลังจากนั้นไม่นาน ชิบหายละ กุจะทำกาแฟของพี่เค้าเสียของมั้ยว่ะ - เวลาผมไปกินกาแฟร้านอื่นๆ ผมมักจะสั่งกาแฟพื้นฐานของร้านนั้นๆ (อเมริกาโน่) เพราะอยากรู้ว่าเขาเสิร์ฟอะไรให้ลูกค้ากิน ในราคาที่ไม่ต้องบวกเพิ่ม แล้วมันก็จะเป็นตัวตัดสินว่า ผมจะใช้บริการร้านนั้นๆ อีกหรือเปล่า - กาแฟถุงนี้ Hi west blend ถึงแม้จะถูกคั่วมาเพื่อ การสกัด espresso แน่นอนว่า เมื่อสกัดแบบ pour over ต้องได้สัมผัสของกาแฟที่หนักเป็นธรรมดา เอาเข้าจริงๆ ไม่ได้หนักขนาดนั้นครับ ออกไปทางละมุนมากกว่า กลิ่นช่วงแรกเรียบง่าย คุ้นเคย มีความเปรี้ยวเล็กน้อย เมื่ออุณภูมิลดลงเข้าช่วงอุ่น ความหนักของบอดี้กาแฟเป็นตัวเสริมให้ความหวานที่ค้างในปากยาวขึ้น - Proof of work จากแม่สอด ส่งต่อมาที่ห้วยผึ้ง ไว้เจอกันที่โซนตลาดนัดนะ พี่เค้าทิ้ง qr ไว้ ยิงตรงได้เลย เดี๋ยวพาซองไปด้วย #v4v #ตลาดนัทไลท์นิ่ง #thaicoffee

กลุ่มกาแฟที่มีสมาชิก 200k อนุมัติโพสต์แล้ว จะมีกาแฟมาให้คนมางานได้ชิมมั้ยนะ #siamstr #tbc2024 #v4v

GA ครับ ส่วนตัวผมเองชอบความเรียบง่ายของกาแฟ วอช โปรเสจ ความดื่มง่าย คลีน และมีอะไรให้ เราใช้ความละเมียดในการค้นหา ในความธรรมดาของมัน ในช่วงโควิด ที่ตลาดกาแฟ มี โฮมบริวเวอร์หน้าใหม่เกิดขึ้นมากมาย เพื่อให้ง่ายต่อการรับกลิ่นของกาแฟ โปรเสจกาแฟในช่วงนั้นเลยนิยมกาแฟที่ กลิ่นชัด(ที่แทบจะไม่เดา) เป็นการสร้างความประทับใจแรก ให้กับผู้ดื่มหน้าใหม่ รวมทั้ง เป็นกาแฟรับแขก ที่มักจะถูกแนะนำ ของร้าน specialty (ใหม่ๆ) หลายๆ ร้าน กลิ่นที่มักจะพบได้บ่อยๆ คือ บลูเบอร์รี่ ลิ้นจี่ กุหลาบ ฯลฯกลับมาที่กาแฟที่ผม เตรียมไว้ละกันครับ กาแฟจาก อ.อมก๋อย บ้านมูเซอ มีความเบาสบายดื่มง่าย คลีน และอาจจะมีกลิ่นอ่อนๆที่หลายคนคุ้นเคย หากมีประสบการณ์กับกลิ่นนั้นๆ มาก่อน เท่าที่เช็คตอนนี้มี 3 เสิร์ฟมั้งนะที่แพ็คไว้ ยังไงก็แวะมาใช้วาสนาในการสุ่ม เพื่อลุ้นที่จะได้ดื่มเมล็ดกาแฟตัวนี้กันครับ #siamstr #tbc2024 #ตลาดนัดไลท์นิ่ง #กาแฟไทย

GA ครับ #siamstr ในส่วนของ สุญญ- ไม่ใช่ร้านกาแฟ กำลังจัดเตรียมเมล็ดกาแฟ ที่ปลูกโดยเกษตรกรบ้านเรา และนักคั่วฝีมือดี ไว้ให้เพื่อนๆ ที่แวะเวียนมาทางโซน ตลาดนัดไลท์นิ่ง ได้มีโอกาส สัมผัสประสบการณ์ จาก proof of work ของพวกเขา ซึ่งผมเองเป็นเพียงคนปลายน้ำมากๆ ที่ชื่นชอบเสน่ย์ ของกาแฟไทย และอยากจะถ่ายทอดมันออกไปผ่าน กลิ่น รส สัมผัส จากสกัดด้วยมือของตัวเอง ปล. แอบสปอยด์ เมล็ดกาแฟ 2 ตัว #tbc2024 #ตลาดนัดไลท์นิ่ง #กาแฟไทย

GE #siamstr ทีมแอดมินทำงานดี ปฏิเสธโพสต์แต่สามารถชี้แจงเพิ่มเติมได้ แล้วชั้นจะอธิบายยังไงต่อดี

GM #siamstr เลาต้องเป็นเป็ดแรกของกาฬสินธุ์!!! ปักนี่เลย สุญญ- ไม่ใช่ร้านกาแฟ #wherostr

GM ครับ #siamstr จากรูปเรามาลุ้นกันว่า แอดมินเพจ special coffee club Th จะอนุมัติโพสต์มั้ย หรือถ้าอนุมัติแล้วจะมีโรสเตอร์ติดต่อมาหรือเปล่า รอดูสักวันสองวัน แล้วค่อยใช่ช่องทางส่วนตัว ในกรณีที่ไม่มีใครติดต่อมาไม่ต้องกังวลนะครับ เมล็ดกาแฟ ที่เตรียมไว้ มาจาก ไร่กาแฟ,โรสเตอร์ ฝีมือดีๆ ในบ้านเราหลายคนเลย^^

GA ครับ #siamstr ไหนๆ ก็ได้ 108sat จากพี่ @Richter มาแล้ว ผมขอเล่นเกมส่งต่อแล้วกันครับ โจทย์ของพี่ริชเป็นดอกไม้ ผมนึกถึงเพลง ดอกหญ้าในป่าปูน คำถามคือ นางเอกในเพลงสวมเสื้อราคากี่บาท คนที่ตอบถูกคนแรก ผมจะ zap ให้ 108sat #v4v #mondaygame #แฮชแทกอะไรดี #มาเล่นเกมกัน

ผมเดินทางจากทะเลหลากหลายสี ขึ้นมาถึงทุ่งสีม่วงได้ราวๆ 8 เดือนเห็นจะได้ ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ผมเปิดพื้นที่เล็กๆ ไว้ทำกาแฟให้คนผ่านไปผ่านมาได้ดื่ม ไม่ได้แพลนไว้ว่าจะมีทิศทางไปทางไหน (มีเอสเย็นขายด้วย) มีเสียงแว่วๆ มาว่า ถ้าไม่รู้จะเดินทางไปที่ไหนบนท้องทุ่งกว้างแห่งนี้ ให้นายไปยังเผ่า #siamstr เพื่อตั้งหลักก่อน ความรู้สึกแรกหลังจากที่เริ่มได้หายใจด้วยปอดแทนเหงือก เดินสำรวจด้วยเท้าแทนการสบัดครีบและหาง สมองที่พัฒนาขึ้นจากการได้รับโปรตีนและไขมัน ปอดที่เริ่มแข็งแรงส่งลมผ่านกล่องเสียงออกมาแผ่วเบา What the hell on this place!!!! มหาสมุทรที่ผมคิดว่ารู้จักมันดีแล้ว มันไม่ได้เป็นไปอย่างที่ผมเข้าใจ เมื่อผมเห็นว่าสิ่งมีชีวิตบนทุ่งม่วงแห่งนี้ มีวิถี มีความคิด มีอะไรๆ ที่แปลกประหลาดสำหรับผมเหลือเกิน และผมก็ใช้เวลาอยู่กับชนเผ่านี้เพื่อเรียนรู้อะไรต่างๆ มากมาย (เลิกขายเอสเย็นละ) ไม่นานก็มีกลุ่มคนบางคนในเผ่า ชักชวนกัน ไปสร้างพื้นที่อาศัยบนต้นไม้ ใช่แล้วล่ะรังนกนั่นเอง ผมใช้เวลารวบรวมความกล้าสักพัก เพื่อที่จะเริ่มปีนขึ้นไปบนรังนกนั้น แล้วก็เป็นอีกครั้งที่ ผมต้องอุทานอีกครั้ง รังนกได้ให้อะไร หลายๆ อย่างกับผมมากๆ สิ่งที่ผมได้นำมาฝึกใช้หลักๆ เลยคือ การเป็นผู้ฟัง เป็นธรรมดาที่งานเลี้ยงก็ต้องมีวันเลิกรา รังนกก็เริ่มเงียบเหงา แต่สิ่งที่ผมได้รับจากผู้คนในทุ่งม่วง บนรังนก การพบเจอผู้คน ประสบการณ์ ต่างๆ ทำให้ผมมั่นใจว่า หลายๆคน ต่างก็ยังคงทำหน้าที่ ในเส้นทาง และวิธีการ ของตัวเอง บนพื้นที่ที่ทุกคนอาศัย(ทางกายภาพ)อยู่ และแน่นอนว่าสิ่งที่ผมได้รับจากที่แห่งนี้ทำให้ผมมั่นใจว่าอนาคตทิศทางที่ตัวเองกำลังเดินนั้นจะไปทางไหน รักทุกคนครับ แล้วเจอกันที่งาน #TBC2024 #ThailandZapathon #พ่อออกค้ำ

GN ล่วงหน้าครับ โน้ตนี้เป็นตัวอย่างของการเกิดของกระแสปฏิจจสมุปบาท ที่ไม่ซับซ้อนมากเป็นภาพกว้างๆ ค่อนข้างยาวเลย ยังไงก็ค่อยๆ พิจารณากันนะครับ เดินทางมาถึงครึ่งทางของคำชี้แจงการศึกษาเรื่องนี้แล้ว(ปล.เผื่อคนที่ผ่านมาเห็นครั้งแรก ข้อความในโน้ตผมทำให้กระชับขึ้นจากหนังสือ ปฏิจจสมุปบาทของพุทธทาส) ตัวอย่างที่ 1 กระแสปฏิจจสมุปบาทเกิด เด็กเล็กๆคนหนึ่งร้องไห้จ้าขึ้นมา เพราะตุ๊กตาตกแตก เดี๋ยวจะอธิบายให้ฟังว่าเป็นอย่างไร พอเขาเห็นตุ๊กตาตกแตกนี้เรียกว่าตากับรูปกระทบกันเกิดจักษุวิญญาณรู้ว่าตุ๊กตาตกแตก ตามธรรมดาเด็กคนนี้ประกอบอยู่ด้วยอวิชชา เพราะว่าเขาไม่เคยรู้ธรรมะอะไรเลย เมื่อตุ๊กตาตกแตกนั้นใจของเขาประกอบอยู่ด้วยอวิชชา อวิชชาจึงปรุงแต่งให้เกิดสังขาร คืออำนาจชนิดหนึ่งที่จะให้เกิดความคิดนึกอันหนึ่งที่จะเป็นวิญญาณ สิ่งที่เรียกว่าวิญญาณก็คือเห็นตุ๊กตาตกแตก แล้วรู้ว่าตุ๊กตาตกแตกอันนี้เป็นวิญญาณทางตา แล้วมีอวิชชาอยู่ในขณะนั้น คือไม่มีสติ เพราะไม่มีความรู้เรื่องธรรมะเลยจึงเรียกว่า จึงเรียกว่าไม่มีสติและมีอวิชชาอยู่ ฉะนั้นจึงเกิดอำนาจปรุงแต่งวิญญาณที่จะเห็นรูปนี้ไปในทางที่จะเป็นทุกข์ เมื่อตากับรูปคือตุ๊กตาแล้วกับวิญญาณที่รู้นี้รวมกันเรียกว่า ผัสสะ เดี๋ยวนี้ผัสสะทางตาได้เกิดขึ้นแก่เด็กคนนี้ แล้วจากผัสสะอันนี้ถ้าจะพูดให้ละเอียดก็ว่าให้เกิดนามรูป คือร่างกายและใจของเด็กคนนี้ขึ้นมาก่อนชนิดที่พร้อมสำหรับที่จะเป็นทุกข์ ขอให้รู้ว่า ตามธรรมดาร่างกายจิตใจของเราไม่อยู่ในลักษณะที่จะเป็นทุกข์จะต้องมีอวิชชาหรืออะไรมาปรุงแต่ง ให้มันเปลี่ยนมาอยู่ในลักษณะที่มันอาจจะเป็นทุกข์ ดังนั้นจึงเรียกว่า นามรูปก็เพิ่งเกิดเดี๋ยวนี้เฉพาะกรณีนี้ หมายความว่ามันปรุงแต่งวิญญาณด้วยอวิชชานี้ขึ้นมาแล้ววิญญาณก็จะช่วยทำให้ร่างกายกับจิตใจนี้เปลี่ยนสภาพลุกขึ้นมาสำหรับทำหน้าที่พร้อมที่จะเป็นทุกข์ และในนามรูปชนิดนี้ขณะที่เกิดมีอายตนะอันพร้อมที่จะเป็นทุกข์คือไม่หลับอยู่ตามปกติแล้วมันก็มีผัสสะที่สมบูรณ์พร้อมที่จะเป็นทุกข์เฉพาะกรณีนี้แล้วมันก็มีเวทนาคือความรู้สึกเป็นทุกข์ แล้วเวทนาที่เป็นความทุกข์นี้ทำให้เกิดปัญหา คือความอยากไปตามอำนาจของความทุกข์นั้น อุปาทานยึดมั่นเป็นความทุกข์ของกู มันก็เกิดกูขึ้นมาเรียกว่าภพ แล้วเบิกบานเต็มที่เรียกว่าชาติ แล้วมีความทุกข์ในเรื่องตุ๊กตาแตกนี้คือร้องไห้ นั่นก็คือสิ่งที่เรียกว่าอุปายาส แปลว่าความเหี่ยวแห้งใจอย่างยิ่ง ที่นี้เรื่องชาติมันมีความหมายกว้างคือรวมชรามรณะอะไรไว้เสร็จ ถ้าไม่มีอวิชชาก็จะไม่ถือว่าตุ๊กตาแตกแล้วจะไม่มีทุกข์แต่อย่างใดอย่างหนึ่งเกิดขึ้น เดี๋ยวนี้ทุกข์มันเกิดเต็มที่เพราะว่ามันอุปทานว่าตัวกู ตุ๊กตาของกู แล้วตุ๊กตาก็แตกแล้ว แล้วก็ทำอะไรไม่ถูกเพราะมีอวิชชา ดังนั้นจึงร้องไห้ ร้องไห้คืออาการของความทุกข์ขึ้นสูงสุดเต็มที่ถึงที่สุดของปฏิจจสมุปบาท ตรงนี้คนโดยมากฟังไม่เข้าใจในข้อลี้ลับของข้อที่ว่าภาษาธรรมะหรือภาษาปฏิจจสมุปบาท นี้เขาไม่ได้ถือว่า คนได้เกิดอยู่แล้วตลอดเวลา หรือว่านามรูปได้เกิดอยู่แล้ว หรืออายตนะได้เกิดอยู่แล้ว ถือว่าเท่ากับยังไม่ได้เกิด เพราะมันยังไม่ได้ทำอะไรตามหน้าที่ ต่อเมื่อมีธรรมชาติอันใดอันหนึ่งมาปรุงแต่งให้มันทำหน้าที่ เมื่อนั้นจึงจะเรียกว่าเกิด เช่นลูกตาของเรา เราก็ถือว่ามีอยู่แล้วหรือเกิดอยู่แล้ว แต่ตามทางธรรมะถือว่ายังไม่ได้เกิด จนกว่าเมื่อใดตานั้นจะเห็นรูป ทำหน้าที่การเห็นรูป จึงจะเรียกว่ามีตาเกิดขึ้นมา แล้วรูปก็เกิดขึ้นมา แล้ววิญญาณทางตานั้นก็เกิดขึ้นมา 3 อย่างนี้ช่วยกัน ทำให้สิ่งที่เรียกว่าผัสสะเกิดขึ้นมา แล้วผัสสะนี้ทำให้เกิดเวทนา ตัณหา เรื่อยไปจนตลอดสาย ถ้าต่อมาเด็กคนนี้ เอาเรื่องตุ๊กตาแตกมานอนคิดแล้วนอนร้องไห้อยู่อีก กลายเป็นเรื่องมโนวิญญาณ ไม่ใช่ทางจักษุวิญญาณแล้ว คือเขาคิดนึกถึงตุ๊กตาที่แตก เป็นเรื่องความคิดที่เป็นธรรมารมณ์ แล้วทำอารมณ์กับใจสัมผัสกัน ทำให้เกิดมโนวิญญาณ นี้มันสร้างนามรูปคือกายกับใจในขณะนั้น ให้เปลี่ยนปั๊บไปเป็น นามรูปที่จะเป็นที่ตั้งของอายตนะที่จะเป็นทุกข์ อายตนะนั้นก็จะสร้างให้เกิดผัสสะชนิดที่เป็นที่ตั้งของความทุกข์ เกิดเวทนาตัณหาอุปาทานจนเป็นทุกข์จนนองร้องไห้อยู่อีกครั้งหนึ่งทั้งที่ตุ๊กตามันแตกมาตั้งหลายวันแล้วความคิดที่ปรุงแต่งทยอยกันอย่างนี้เรียกว่าปฏิจจสมุปบาทมีอยู่ในคนเราเป็นประจำวัน ตัวอย่างที่ 2 ยกตัวอย่างอีกว่านักเรียนคนหนึ่งสอบไล่ตกนอนร้องไห้อยู่หรือสมมุติว่าเป็นลม ในบัญชีไม่มีชื่อของตัวแสดงว่าสอบไล่ตก เขาเห็นประกาศด้วยตา ประกาศนั้นมีความหมาย มันไม่ใช่รูปเฉยๆ มันเป็นรูปที่มีความหมายบอกให้เขารู้ว่าอย่างไรสำหรับเขานั้น เมื่อเห็นด้วยตา เกิดจากสุวิญญาณ ชนิดที่จะทำให้น้ำลูก คือร่างกายจิตใจตามปกติ เปลี่ยนไปเป็นลักษณะอย่างอื่น คือลักษณะให้เกิดอายตนะแล้วผัสสะที่จะเป็นทุกข์ อายตนะที่อยู่ตามปกตินั้นไม่เป็นทุกข์ เพราะถูกปรุงแต่งอย่างนี้ มันจะต้องเป็นทุกข์ คือจะช่วยไปในทางที่ให้เกิดทุกข์ คือมีผัสสะ เวทนา เรื่อยไปจนครบ เป็นตัวกูที่สอบไล่ตก แล้วเป็นลมล้มพับลงไปในช่วงที่ตายเห็นประกาศนั้น อย่างนี้เรียกว่าปฏิจจสมุปบาททำงานไปแล้วตลอดทั้ง 11 อาการ เขามีตัวกูที่สอบไล่ตกเป็นทุกอย่างยิ่งเป็นโทมนัส เป็นอุปายาส หลายวันต่อมา เขานึกถึงเรื่องนี้ก็ยังเป็นลมอีก มีอาการอย่างเดียวกัน คือเป็นปฏิจจสมุปบาทอย่างเดียวกัน แต่ครั้งนี้อาศัยมโนทวาร หรือมโนวิญญาณ วิญญาณอย่างนี้เกิดแล้วก็สร้างนามรูปที่จะเป็นทุกข์ สร้างอายตนะที่จะเป็นทุกข์ ผัสสะเวทนาที่จะเป็นทุกข์ แล้วก็ปรุงเรื่อยไปเพื่อเป็นทุกข์ไปตามลำดับ จนถึงขั้นสุดเมื่อเป็นชาติเป็นตัวกูสอบไล่ตกอีกทีนึง ตัวอย่างที่ 3 หญิงสาวคนนึงเห็นแฟนของตัวไปควงอยู่กับผู้หญิงคนอื่น มันก็มีหัวอกหัวใจร้อน เหมือนกับนรกเข้าไปอยู่ในนั้น ภายในชั่วอึดใจเดียว หลังจากที่เห็นแฟนไปควงกับผู้หญิงคนอื่น นี่หมายความว่าตาของเขากระทบกับลูกลูกของแฟนที่ควรอยู่กับผู้หญิงคนอื่นแล้วมันก็สร้างวิญญาณ คือจักษุวิญญาณ ก่อนหน้านี้ไม่มีวิญญาณชนิดนี้ มีแต่วิญญาณที่ไม่ทำหน้าที่อะไร หรือเรียกได้ว่าไม่ได้มี ทีนี้วิญญาณกับรูปกับตานี้รวมกันเป็นผัสสะ เมื่อตะกี้นี้ผัสสะไม่ได้มี เดี๋ยวนี้มี ผัสสะคือการกระทบระหว่างตา กับรูป กับจักษุวิญญาณ แล้วก็เรื่อยไปจนครบทั้ง 11 อาการ ชนิดที่ยึดถือชาตินี้ให้เป็นความทุกข์ เป็นความสูญเสียของตัวเอง มีโทมนัสมีอุปายาส ที่นี้สมมุติว่าผู้หญิงคนนี้ถูกเพื่อนหลอก ที่จริงแฟนของเขาไม่ได้ไปควงกับใครที่ไหน แต่เกิดความเชื่อผ่านเสียงที่เข้ามากระทบหู เกิดโสตะวิญญาณที่ประกอบอยู่ด้วยอวิชชา ไม่มีสติ วิญญาณนี้ก็จะสร้างนามรูป กายกับใจของเขาอันใหม่ทันที สำหรับที่จะมีอายตนะที่จะทำหน้าที่ให้เป็นทุกข์โดยสมบูรณ์ ต่อมาเกิดนึกระแวงขึ้นไม่มีใครบอกไม่ได้เห็นด้วยตานึกขึ้นมาในใจว่าแฟนไปควงผู้หญิงอื่นแน่ อย่างนี้ปฏิจจสมุปบาทก็เกิดขึ้นทางมโนทวาร คือธัมมารมณ์กระทบมโนเกิดมโนวิญญาณ มโนวิญญาณก็สร้างนามรูปใหม่คือเปลี่ยนนามรูปร่างกายจิตใจเปล่าๆที่ไม่ทำอะไร ให้เป็นร่างกายและใจที่จะเป็นทุกข์ขึ้นมา เรื่อยไปจนครบสายของอาการ ตัวอย่างที่ 4 ใครคนหนึ่งกำลังเคี้ยวอาหารอย่างเอร็ดอร่อยอยู่ในปาก กินของที่อร่อยนั้นคนธรรมดาต้องขาดสติเสมอ ต้องเผลอสติ ต้องมีอวิชชาครอบงำเสมอ ขอให้เข้าใจไว้อย่างนั้น เมื่อกำลังกินอะไรอร่อยที่สุดนี้ มันเป็นเวลาที่เผลอสติเพราะความอร่อย มีอวิชชาผสมอยู่ด้วยเสร็จ ความคิดของคนที่อร่อยทางลิ้นนี้เป็นปฏิจจสมุปบาทเต็มรอบอยู่แล้ว คือรสกระทบลิ้น เกิดชิวหาวิญญาณ สร้างนามรูปขึ้นใหม่ไปตามอาการ ถ้าอร่อยมันก็เป็นสุขตามภาษาชาวบ้าน แต่พอไปยึดถือความอร่อยเข้าเท่านั้น เป็นอุปาทานไปในทางที่จะเป็นทุกข์เพราะหวงในความอร่อย ยึดมั่นถือมั่นวิตกกังวลในความอร่อย ก็กลายเป็นทุกข์ขึ้นมาทันที ยังมีต่อไปว่า เพราะเขากินอร่อยนั่นแหละ เลยคิดว่าพรุ่งนี้จะไปขโมยมันมากินอีก เกิดเป็นโจรขึ้นมาในขณะนั้น ความคิดเป็นโจรนี่เป็นภพๆหนึ่งที่เกิดขึ้นในใจ ถ้ากินเนื้อสัตว์อร่อยคิดว่าพรุ่งนี้จะไปยิงไปฆ่ามากินอีก ก็เกิดเป็นนายพรานขึ้นมา หรือแม้แต่ว่ามันหลงอร่อยจริงอร่อยจังก็เกิดเป็นเทวดาที่กลุ้มอยู่ด้วยความอร่อย หรือมันอร่อยถึงขนาดที่ว่าปากเคี้ยวไม่ทันใจยา นี่ก็เป็นเปรตขึ้นมา เพียงแค่ชั่วเขียวอาหารอร่อยในปากนี้ยังเป็นปฏิจจสมุปบาทได้หลายชนิด ฉะนั้นขอให้สังเกตให้ดีๆว่าปฏิจจสมุปบาทนั้นคือเรื่องของวงจรของความทุกข์ ที่เกิดขึ้นมาเต็มรูปเพราะอำนาจความยึดถือ ต้องมีอุปทานความยึดถือด้วย จึงจะเป็นทุกข์ตามความหมายของปฏิจจสมุปบาท ถ้ายังไม่ทันยึดถือ แม้จะมีความทุกข์อย่างไรก็ไม่ใช่ความทุกข์ในปฏิจจสมุปบาท #siamstr #ปฏิจจสมุปบาท #พ่อออกค้ำ

GE ครับ เมื่อกลางวันมีเวลานั่งทบทวนหาข้อมูลคุยกับตัวเองตามสภาพปัญญาที่มีอันน้อยนิด ก็ได้ความเข้าใจเพิ่มเติม ของตอนถัดไปที่ดราฟไว้ เพราะต้องทำความเข้าใจรายละเอียดของแต่ละอาการๆ ว่าประกอบด้วยอะไรบ้าง อย่างที่รู้กันว่า ข้อความในบาลีนั้น พระพุทธเจ้าแก ไม่ได้พูดขึ้นมาทีเดียวทั้งหมด แต่ละบาลีก็ ต่างเหตุการณ์ สถานที่ บุคคลกันไป นี่ขนาดว่าพุทธทาสแกรวบรวมแบ่งหมวดๆ เรื่องนี้ให้ง่ายแล้ว แต่มันก็ยังมีรายละเอียดในหมวดนั้นๆ ลงไปอีก ฝันดีนอนหลับอย่างมีคุณภาพครับ ตอนที่ 7 คำชี้แจงเกี่ยวกับการศึกษาเรื่องปฏิจจสมุปบาท ถ้าพูดถึงหัวใจของพุทธศาสนาคนส่วนมากนึกถึงอริยสัจ 4 ขอให้เข้าใจว่าปฏิจจสมุปบาทนี้คืออริยสัจ 4 ที่สมบูรณ์แบบคือว่าเต็มขนาดจึงขอเรียกว่าอริยสัจใหญ่ซึ่งจะได้อธิบายกันต่อไป สิ่งที่ควรทราบไว้ต่อไปคือปฏิจจสมุปบาทนั้นมันมีอยู่ในคนเราแทบจะตลอดเวลา แล้วเราก็ไม่รู้จัก อย่างนี้เรียกว่าเป็นความผิดของเรา ไม่ใช่ความผิดของธรรมะเราไม่สนใจ เราจึงไม่รู้จักสิ่งที่มีอยู่ในตัวเราแทบตลอดเวลา แล้วจะพูดให้ฟังว่ามันมีอยู่ในคนเราแทบตลอดเวลาอย่างไร เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ถ้าผู้ใดเข้าใจแล้วก็อาจจะปฏิบัติเพื่อความดับทุกข์ของตนได้ และเมื่อมองกันอีกทางหนึ่งเราถือว่าเป็นหน้าที่ที่เราต้องทำกันทุกคน และช่วยทำกันและกัน ให้เข้าใจเรื่องนี้ให้ได้ ไม่ใช่แค่ตนเองแต่มันยังเป็นหน้าที่ที่ต้องช่วยให้ผู้อื่นเข้าใจด้วย ข้อนี้เป็นพุทธประสงค์และเมื่อเราทำได้ดังนี้แล้วการตรัสรู้ของพระพุทธองค์ก็จะไม่เป็นหมัน ทีนี้จะขยายความให้ชัดยิ่งขึ้นไปโดยจะตั้งหัวข้อว่าเรื่องปฏิจจสมุปบาทนี้คือเรื่องอะไร เหตุใดจึงต้องมีเรื่องนี้ รู้ปฏิจจสมุปบาทเพื่ออะไร และจะมีการดับได้โดยวิธีใด 1.ถ้าถามว่าปฏิจจสมุปบาทคืออะไรคำตอบคือการแสดงให้ทราบว่า ทุกข์เกิดขึ้นมาอย่างไร และจะดับลงอย่างไรโดยละเอียด และแสดงให้ทราบว่าการที่ทุกข์เกิดขึ้นและดับไปนั้นมีลักษณะเป็นธรรมชาติที่อาศัยกันและกัน ไม่ต้องมีเทวดา สิ่งศักดิ์สิทธิ์ หรืออะไรที่ไหนมาช่วยทำให้ความทุกข์เกิด ทำให้ความทุกข์ดับ มันเป็นเรื่องธรรมชาติที่เกี่ยวเนื่องกันอยู่หลายๆชั้นและอาศัยกันแล้วทำให้ความทุกข์เกิดขึ้นหรือจะทำให้ความทุกข์ดับไปก็ตาม คำว่าปฏิจจะแปลว่า อาศัย คำว่าสมุปบาทแปลว่า เกิดขึ้นพร้อมกัน อีกส่วนหนึ่งเป็นการแสดงให้รู้ว่าไม่มีสัตว์ บุคคล ตัวตน เราเขา อยู่ที่นี่ หรือว่าจะเวียนว่ายต่อไป เป็นเพียงธรรมชาติล้วนๆ ที่เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป ถ้าเข้าใจเรื่องนี้ จะเข้าใจว่าตัวกูนี้ไม่มี เมื่อคนไม่รู้เรื่องนี้ก็ปล่อยไปตามความรู้สึกนึกคิดตามธรรมดา ซึ่งมีอวิชชาครอบงำแล้ว มันรู้สึกว่า มีสัตว์บุคคลตัวตนเราเขา นี่คือความมุ่งหมายของเรื่องนี้ แต่ความสำคัญก็คือว่าแสดงให้รู้ว่าทุกข์เกิดและดับอย่างไรเป็นการอาศัยซึ่งกันและกันเกิดและดับและว่าอาการอย่างนั้นทั้งหมดนั้นก็ไม่ใช่สัตว์ไม่ใช่บุคคลไม่ใช่ตัวตนเราเขา ที่ยิ่งไปกว่านั้นอีกก็คือว่า การที่มันอาศัยกัน เกิดขึ้นและดับลงนี้ มันรุนแรงแบบสายฟ้าแลบ (ถ้าใครตามทันรบกวนพิสูจน์ความเร็วกับ Lightning ด้วยนะครับ) ขอให้ทุกคนสังเกตดูให้ดีว่าความนึกคิดของเราที่เกิดขึ้นมานี้มันรวดเร็วรุนแรง ตัวอย่างเช่นเมื่อโกรธ มันก็เกิดขึ้นมารวดเร็วเหมือนกัน นี่เรียกว่าพฤติกรรมของจิตที่เกิดขึ้นรวดเร็วรุนแรงเหมือนสายฟ้าแลบ ที่เป็นไปเพื่อความทุกข์ในชีวิตประจำวันของคนเรานั่นเอง นี่แหละคือเรื่องของปฏิจจสมุปบาทโดยตรง ถ้ามองเห็นจะรู้สึกว่าเป็นเรื่องที่น่าหวาดเสียว เป็นเรื่องที่น่ากลัวที่สุด นี่ถ้าถามว่า ปฏิจจสมุปบาทคืออะไรยังเป็นภาษาธรรมดาสามัญ ก็ต้องตอบว่า คือพฤติกรรมของจิตที่เกิดขึ้นเป็นไปเพื่อทุกข์ แล้วก็รวดเร็วรุนแรง มีอยู่ในชีวิตประจำวันของคนเรา นี่แหละคือตัวปฏิจจสมุปบาท 2. เพราะเหตุใดจึงต้องมีเรื่องปฏิจจสมุปบาท เพื่อการศึกษาและปฏิบัติ เดี๋ยวนี้ไม่มีใครรู้เรื่องนี้แถมยังกำลังเป็นมิจฉาทิฏฐิ ความเห็นผิดของคนทั่วๆไปก็เหมือนความเห็นผิดของภิกษุสาติเกวัฏฏบุตร (ชื่อนี้กล่าวถึงในตอนที่ 2) โดยเขามีความเห็นผิดที่ถือและยืนยันว่า วิญญาณนี้เท่านั้นที่แล่นไป ที่ท่องเที่ยวไป ไม่มีสิ่งอื่น ถือว่าวิญญาณนั้นเป็นสัตว์หรือบุคคล ตัวยืนโรงสำหรับแล่นไปในวัฏสงสาร เช่นนี้ ก็เพราะไม่ทราบความจริงเรื่องปฏิจจสมุปบาท จึงได้เกิดทิฐิเป็นมิจฉาทิฏฐิขึ้นมาอย่างนี้ ภิกษุทั้งหลายพยายามที่จะให้เขาสละทิฐิเสีย แต่เขาก็ไม่สละ จึงพากันไปบอกพระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าก็เลยได้เรียกตัวไปสอบถามว่ามีทิฐิอย่างนั้นจริงไหม ภิกษุรูปนี้ก็บอกว่ามีทิฐิอย่างนั้นจริงๆ ที่นี้พระพุทธเจ้าก็เลยถามว่าอะไรเป็นวิญญาณของเธอ เขาตอบว่าสิ่งใดที่มันพูดได้หรือมันรู้สึกอะไรได้แล้วมันเสวยวิบากของกรรมทั้งหลายทั้งที่เป็นกรรมดีและกรรมชั่วนั่นแหละคือวิญญาณ นี่ก็เป็นมิจฉาทิฐิหนักยิ่งขึ้นไปอีก ตัววิญญาณ คือสิ่งที่ทำให้พูดได้ เสวยผลกรรมต่อไปข้างหน้า คนธรรมดาฟังไม่ถูกว่า ทำไมการถืออย่างนี้จึงเป็นมิจฉาทิฏฐิ เพราะใครๆก็เชื่อว่าวิญญาณมีอยู่ แล้ววิญญาณอย่างนั้นอย่างนั้น คนธรรมดาพูดกันเสียจนชิน เลยไม่รู้ว่าเป็นมิจฉาทิฏฐิ คำพูดเช่นนี้เป็นมิจฉาทิฏฐิเพราะยืนยันว่าวิญญาณเป็นของเที่ยง เป็นของที่มีอยู่ ในตัวมันเอง ไม่ใช่เป็นเพียงสิ่งที่อาศัยกันและกันเกิดขึ้น ที่แท้วิญญาณเป็นเพียง ปฏิจจสมุปปันนธรรม หมายความว่าไม่มีตัวตนเพียงแต่ว่าอาศัยเหตุปัจจัยปรุงแต่งเกิดขึ้นสืบต่อกันไปชั่วคราวๆ เท่านั้น ซึ่งตามนัยแห่งปฏิจจสมุปบาท แสดงให้เห็นว่าตัวตนไม่มี ที่นี้ภิกษุก็ยังยืนยันว่ามีตัวตนหรือยืนยันว่าวิญญาณนี้เป็นตัวตนคือมันแล่นไป หรือว่าอยู่ที่นี่ เขาก็พูดว่า เป็นผู้พูด เป็นผู้รู้สึกอารมณ์ต่างๆ แล้วเป็นผู้เสวยวิบากของกรรมทั้งหลาย ที่เป็นกุศลเป็นอกุศล คือว่ามีตัวตน มีตัวเรา ที่เป็นอย่างนั้น แล้วเรียกมันว่าวิญญาณ นี้เพราะเหตุว่าคนทั้งหลายมีทิฐิอย่างนี้กันอยู่ทั่วไป โดยไม่รู้ว่าเป็นมิจฉาทิฏฐิ เราจึงต้องมีเรื่องปฏิจจสมุปบาท เพื่อบอกให้รู้ความจริงว่าถ้าว่าวิญญาณมี มันก็คือธรรมชาติที่อาศัยกันเกิดขึ้นทยอยกันไปเท่านั้นเอง ไม่เป็นตัวเป็นตนอะไรที่ไหน เหตุนี้จึงต้องรู้เรื่องปฏิจจสมุปบาท 3. รู้เรื่องปฏิจจสมุปบาทเพื่ออะไร ก็เพื่อพ้นจากมิจฉาทิฏฐิที่ว่าคนมีอยู่แล้วไปเกิด แล้วคนเป็นไปตามกรรมเหล่านี้ แล้วก็เพื่อจะดับทุกข์สิ้นเชิง คือมีสัมมาทิฏฐิขึ้นมา ถ้ายังหลงเป็นมิจฉาทิฏฐิมันก็มีความทุกข์และดับทุกข์ไม่ได้ ฉะนั้นจึงต้องรู้เรื่องวิญญาณที่แท้จริงว่าเป็นอะไร จึงจะดับทุกข์ได้โดยสิ้นเชิง ข้อนี้มีคำบาลีสั้นๆว่าวิญญาณคือสิ่งที่อาศัยกันและกันเกิดขึ้นถ้าปราศจากปัจจัยปัจจัยเหล่านั้นแล้วการเกิดขึ้นแห่งวิญญาณมีไม่ได้ ถ้าวิญญาณมีตัวตนจริงมันก็ควรมีได้โดยตัวมันเอง โดยไม่ต้องอาศัยปัจจัยอะไร เดี๋ยวนี้ตัวมันเองไม่ได้มี มีแต่ปัจจัยที่ปรุงแต่งกันขึ้น แต่มันปราณีตลึกลับถึงกับทำให้รู้สึกคิดนึกได้ ให้นามรูปนี้ ทำอะไรได้ พูดจาได้ อะไรได้ต่างๆก็เลยเข้าใจผิดไปในตัวมันเอง ว่ามีอะไรอันหนึ่งเป็นตัวเป็นตนอยู่ในนามรูปนี้ซึ่งในที่นี้เรียกกันว่าวิญญาณ ปฏิจจสมุปบาทนี้มีเพื่อประโยชน์อันนี้เองให้ละมิจฉาทิฐิเสียแล้วจะได้ดับความทุกข์สิ้นเชิงได้ 4. ที่นี้ปัญหาต่อไปก็มีว่าจะดับทุกข์ได้โดยวิธีใด ทำอย่างไร คำตอบก็เหมือนที่แล้วมาในหลักทั่วๆไปว่า จะมีได้โดยการปฏิบัติที่ถูกต้อง คือการมีชีวิตอยู่อย่างถูกต้อง หรือการเป็นอยู่ที่ชอบ ความเป็นอยู่ที่ชอบนั้น คือการเป็นอยู่ที่สามารถทำลายอวิชชาเสียได้ด้วยวิชา คือการเป็นอยู่ที่ทำลายความโง่เสียได้ด้วยความรู้ หรือถ้าจะสรุปความอีกทีนึงก็เป็นการสรุปว่าคือการมีสติอยู่ตลอดเวลา และโดยเฉพาะอย่างยิ่งมีสติเมื่อมีอารมณ์มากระทบ นี่ขอให้เข้าใจคำว่า เป็นอยู่โดยชอบ คือเป็นอยู่โดยมีสติสมบูรณ์อยู่ทุกเวลา เมื่อเป็นอยู่อย่างนี้ความโง่เกิดไม่ได้อวิชชาเกิดไม่ได้ สามารถขจัดอวิชชาออกไปเสียดาย มันเหลืออยู่แต่วิชาหรือความรู้นี่แหละคือความเป็นอยู่ชอบ ชนิดที่ความทุกข์เกิดไม่ได้ สรุปปฏิจจสมุปบาทคือการแสดงให้รู้เรื่องความทุกข์ที่เกิดขึ้นในรูปแบบสายฟ้าแลบในจิตใจของคนเราเป็นประจำวัน เหตุที่ต้องรู้เรื่องนี้ก็เพราะว่าคนมันกำลังโง่ไม่รู้เรื่องนี้ รู้เพื่อประโยชน์เพื่อให้รู้ถูกต้องและให้ดับทุกข์เสียได้ แต่ดับทุกข์ได้โดยวิธีปฏิบัติให้ถูกต้องตามหลักเกณฑ์ของปฏิจจสมุปบาท คืออย่าให้กระแสปฏิจจสมุปบาทมันเกิดขึ้นมาได้เพราะว่ามีสติรู้สึกตัวอยู่ตลอดเวลา เรื่องมันสัมพันธ์กันอยู่อย่างนี้รวมกันก็เรียกว่า ปฏิจจสมุปบาท #siamstr #ปฏิจจสมุปบาท #พ่อออกค้ำ

เอิ่มมมมม noStrudel บน PC เอ๋อซะงั้น กดโพสท์ ไปไม่ขึ้นอะไร จนต้องมาทำบน โน้ตบุค กลายเป็นโพสท์ซ้ำๆ หลายทีซะงั้น ต้องขออภัย มา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ #siamstr

GE และฝันดีล่วงหน้า พอดีว่ามีธุระจะเดินทาง(ทางกายภาพหน่อยสองสามวัน)เลย มาโน้ตไว้ก่อน เดี๋ยวใส่ลำดับการโน้ตไว้เพื่อง่ายสำหรับคนที่มาอ่านทีหลังสามารถตาม #ปฏิจจสมุปบาท ไปได้เลยครับ ตอนที่ 5 คำชี้แจงเกี่ยวกับการศึกษาปฏิจจสมุบปาท -ผู้ที่เข้าใจในหลักของปฏิจจสมุปบาท ที่เป็นการเกิดดับ ไม่มีอะไรที่เป็นตัวตนดังที่กล่าวแล้วนั้น ก็ยังสามารถที่จะมีชาตินี้ ชาติหน้า มีอบาย คือ นรก เดรัจฉาน เปรต อสุรกาย, มนุษย์ สวรรค์ พรหม, กระทั่งถึงพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ได้ในกระแสแห่งปฏิจจสมุปบาทนั่นเอง ด้วยอำนาจการปรุงแต่งของอภิสังขารที่เป็นบุญ อบุญ อเนญชา ถ้าการปรุงแต่งนั้นสำเร็จรูปตอนเกิดเวทนา หรือในตอนเกิดชาติก็ตาม ถ้ามีอาการเป็นความเดือดร้อนใจ ก็มีความหมายแห่งนรก ดังที่พูดถึง นรกชื่อ มหาปริฬาหะ(มีความเร่าร้อนมาก) เห็นรูปได้ทางตาก็แต่ รูปที่ไม่น่าปรารถนา ไม่น่าใคร่ ไม่น่าพอใจ(เสียง กลิ่น รส สิ่งที่มาสัมผัสกาย สิ่งที่ใจรู้ เช่นกัน) เป็นนรกจริงยิ่งน่ากลัวยิ่งกว่านรกใต้ดินของพวกสัสสตทิฏฐิ ถ้าเวทนา หรือความทุกข์นั้นเต็มไปด้วยความกลัว ก็เป็น อสูรกาย ถ้าเต็มไปด้วยความหิวดั่งใจจะขาดก็คือ เปรต โง่ก็สัตว์เดรัจฉาน ทุกข์พอประมาณอย่างมนุษย์ก็มนุษย์ อร่อยอยู่ด้วยกามารมณ์ นานาชนิด นานาระดับ ก็คือสวรรค์ชั้นต่างๆ อิ่มอยู่ด้วยสุขเวทนาหรืออทุกขมสุขเวทนาในรูปฌาน และอรูปฌานนานาชนิด ก็คือความเป็นพรหมนานาชนิด เป็นของจริงยิ่งกว่าที่กล่าวว่าจะได้จะถึงต่อเมื่อเข้าโลงแล้ว ทั้งนี้เพราะตีความหมายของคำว่า โอปปาติกะ ในพุทธศาสนาผิดไปนั่นเอง -ในกระแสการดับ(นิโรธวาร) แห่งปฏิจจสมุปบาทนั่นเองเราจะหาพบ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ที่แท้จริง เป็นธรรมที่ผู้ศึกษา และปฏิบัติ พึงเห็นได้ด้วยตนเอง(สันทิฏฐิโก) และก็รู้ได้เฉพาะตน ยิ่งกว่าพระรัตนตรัย ที่มัวพร่ำเพ้อหากันแต่ปากของพวกสัสสตทิฏฐิอีกนั่นอีก ชาตินี้ คือ ปฏิจจสมุปบาทวงปัจจุบัน ชาติหน้า คือวงถัดๆไปตามลำดับ ไม่ใช่การเกิดจากท้องแม่และเข้าโลง ชาติตามภาษาคน ภาษาเด็กอมมือ ไม่ใช่ของพวกอาจารย์สัสสตทิฏฐิ ที่ว่าเอาเองใน ยุคหลังๆ แล้วก็ว่าสืบปรัมปราต่อๆ กันมาจนบัดนี้ -สิ่งที่จะช่วยให้เข้าใจข้อเท็จจริง ว่าภาษาสูงสุดในทางธรรมต่างจากภาษาชาวบ้านที่ยังต้องเจือปนอยู่ในความมีตัวตนมีอยู่มากมาย ตัวอย่างเช่นสัมมาทิฏฐิ สัมมาทิฏฐิที่พูดไว้ในภาษาสำหรับคนทั่วไปจะระบุว่ามีโลกนี้ โลกหน้า มีพ่อมีแม่ มีนรกสวรรค์ มีกรรมและคนผู้ทำกรรม รับผลกรรมชาตินี้ และชาติต่อๆไปตามโวหารคนธรรมดาเข้าใจและยึดถือ เมื่อมาถึงสัมมาทิฏฐิชั้นกลาง จะไม่ระบุเช่นนั้น ระบุแต่เรื่องทุกข์กับความดับไม่เหลือแห่งทุกข์เท่านั้น จะไม่ระบุหรือยอมรับว่ามีบุคคลผู้ทุกข์หรือผู้ทำการดับทุกข์เลย ก็เรียกว่าสัมมาทิฏฐิด้วยเหมือนกัน พอมาถึงชั้นสูงสุด คือเห็นธรรมที่เป็นจริงแล้วจะไม่เอียงไปทางความเห็นว่าตัวตนมีและไม่เอียงไปทางความเห็นว่าตัวตนไม่มี เพราะเห็นชัดแต่ในระหว่างกลางคือเห็นกระแสแห่งปฏิจจสมุปบาทซึ่งมีอยู่ว่า “เพราะสิ่งนี้มี สิ่งนี้จึงมี เพราะสิ่งนี้ไม่มี สิ่งนี้จึงไม่มี” ดังนี้ ทุกอย่างไม่ใช่ตัวตนในความหมายใดๆ แม้แต่จะกล่าวว่า นรกสวรรค์ ก็ไม่มีหนทาง ยิ่งกว่านั้นยังเรียกการเห็นถึงขนาดนี้ว่า มัชฌิมาปฏิปทาโดยแท้จริงอีกด้วย -เพราะไม่เอียงไปทางฝั่งใดฝั่งหนึ่งแต่ประการใด ขอให้สังเกตว่าทำในภาษาคนนั้นพูดว่ามีตัวตน ส่วนทำในภาษาธรรมหามีตัวตนไม่ แต่ก็เป็นสัมมาทิฏฐิในพุทธศาสนาด้วยกันทั้งนั้น ภาษาคนสำหรับสอนศีลธรรมแก่คนทั่วไป ภาษาธรรมสำหรับสอนปรมัตถธรรม แก่ผู้มีฝุ่นในดวงตาเล็กน้อยสำหรับจะเป็นอริยสาวกต่อไปเท่านั้น พระพุทธเจ้าต้องพูดด้วย 2 ภาษาอยู่อย่างนี้เสมอ ปฏิจจสมุปบาทเป็นเรื่องปรมัตถธรรมอันสูงสุดไม่ใช่เรื่องศีลธรรม ดังนั้นจึงไม่มีตัวตนสำหรับมาท่องเที่ยวเป็นชาติๆ จนปฏิจจสมุปบาทสายหนึ่งต้องกินเนื้อที่หรือเวลาตั้ง 3 ชาติในภาษาคนเลย #siamstr #ปฏิจจสมุปบาท #พ่อออกค้ำ

GA ครับ ยังไงก็ต้องออกตัวไว้ก่อนนะครับว่า ผมไม่ได้เป็นผู้บรรลุซึ่งธรรม เป็นเพียงผู้เห็นตาม verifly เท่านั้น ตามคุณลักษณะ 6 สฺวากฺขาโต พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสดีแล้ว สนฺทิฏฺฐิโก ผู้ปฏิบัติจะพึงเห็นชัดด้วยตนเอง อกาลิโก ไม่ประกอบด้วยกาล เอหิปสฺสิโก ควรเรียกให้มาดู โอปนยิโก ควรน้อมเข้ามา ปจฺจตฺตํ เวทิตพฺโพ วิญญูหิ วิญญูชนพึงรู้เฉพาะตน เหตุที่บอกว่าเป็นเพียงผู้ตามเห็นนั้น จะมีข้อมูลมาให้อ่านในลับดับต่อๆ ไปครับ เรามาต่อ ข้อความคำชี้แจงช่วงบ่ายกัน ข้อเท็จจริงอันลึกซึ้งเกี่ยวกับเรื่องนี้ มีอยู่ว่า พระพุทธเจ้าแกประกาศศาสนา ด้วยความยากลำบาก คือต้องพูดด้วยภาษา 2 ภาษา ในคราวเดียวกัน คือ ภาษาคน สำหรับสอนศีลธรรมแก่คนที่ยังหนาไปด้วยความรู้สึกเป็นตัวเป็นตน(สัสสตทิฏฐิ) จนยึดมั่นอยู่อย่างเหนียวแน่น และพูดด้วย ภาษาธรรม สำหรับคนที่มีฝุ่นในตาเบาบางแล้ว จะได้เข้าใจธรรมชาติที่เป็นความจริงอันเป็นที่สุด(ปรมัตถธรรม) เป็นการสอนให้รอดพ้นจากสัสสตทิฏฐิ ที่ยึดไว้ ให้ละเสีย มันเป็น 2 ภาษากันอยู่ดังนี้ สำหรับปฏิจจสมุปบาท เป็นเรื่องปรมัตถธรรม ที่ต้องพูดกันด้วย “ภาษาธรรม” เป็นเรื่องที่ตรงกันข้ามไปหมด จากเรื่องศีลธรรม แล้วจะนำมาพูดด้วยภาษาคนที่ใช้สำหรับเรื่องศีลธรรม ได้โดยวิธีไหน อย่างไร เมื่อพูดโดยภาษาคน มันพูดไม่ได้ ถ้าพูดโดยภาษาธรรม คนฟังก็ตีความเป็นภาษาคนไปหมด เลยไม่เข้าใจ หรือเข้าใจผิดอย่างตรงข้ามไปเลย อันนี้เป็นต้นตอของปัญหาอันยุ่งยากสำหรับการสอนเรื่อง ปฏิจจสมุปบาท ที่ทำให้ท้อใจในทีแรกถึงกับจะไม่สอน แม้ที่สอนแล้วก็ยังไม่เข้าใจ เหมือนเรื่องของ ภิกษุสาติเกวัฏฏบุตร (มีให้อ่านครับ) จนถึงพวกเราในเวลานี้ สอนเรื่องนี้กันไม่รู้เรื่อง, พูดกันไม่รู้เรื่อง, รับคำสอนแล้วปฏิบัติอะไรไม่ไ่ด้, ยิ่งปฏิบัติยิ่งผิดไกลออกไปอีก เมื่อครั้งสอนศีลธรรม ก็ต้องพูดว่าอย่างมีสัตว์ มีบุคคล มีตัวตน มีตถาคตเอง กระทั่งสอนให้ทำบุญกุศล ตายแล้ว จะได้รับผลบุญกุศลที่สร้างไว้ ครั้นสอนปรมัตถธรรม ก็พูดอย่างไม่มีสัตว์ บุคคล แม้กระทั่งตถาคตเอง มีแต่สิ่งที่อาศัยกันเกิดขึ้นชั่วขณะหนึ่งๆ ทยอยกันไป เรียกว่า ปฏิจจสมุปปันนธรรมติดต่อกันเป็นสาย เรียกว่า ปฏิจจสมุปบาท ไม่มีทางที่จะพูดว่าตัวใคร แม้ในขณะนี้, จึงไม่มีใครเกิด หรือใครตาย ไปรับผลกรรมเก่า ทำนองสัสสตทิฏฐิ และทั้งไม่ใช่ตายแล้วก็สูญไปในทำนองอุจเฉททิฏฐิ เพราะว่าไม่มีคนที่จะตายไปขาดสูญเสียแล้วตั้งแต่บัดนี้ ความอยู่ตรงกลางนี้แหละ คือเรื่อง ปฏิจจสมุปบาท หรือ มัชฌิมาปฏิปทาทางปรมัตถธรรม คู่กับ มรรค8 เป็นทางสายกลางทางศีลธรรม ตามปกติคนธรรมดาทั่วไปก็ยึดถือทางศีลธรรมเพื่อสบายใจอยู่ด้วยความดี ตลอดเวลาที่เหตุปัจจัยของความดียังไม่เปลี่ยนแปลง พอเหตุปัจจัยนั้นเปลี่ยนแปลง หรือแสดงความไม่เที่ยง(อนัตตา) และเป็นทุกข์เพราะความยึดถือขึ้นมา ความรู้เพียงแค่ศีลธรรมนั้น ก็พึ่งพาไม่ได้ จึงต้องเข้าหาเรื่อง ปรมัตถธรรม เช่นเรื่อง ปฏิจจสมุปบาท เพื่อกำจัดความรู้สึกเป็นทุกข์ ที่เลื่อนระดับสูงขึ้นไป คือมีใจอยู่เหนือความมีตัวตน อะไรที่เป็นของตน ความดีชั่ว บุญบาป สุขทุกข์ โดยไม่มีความทุกข์อะไรเหลืออยู่เลย ดังนั้นการสอนเรื่องปฏิจจสมุปบาทชนิดที่มีตัวตนและเนื่องกันเป็นชาติๆ ไปนั้น ผิดหลักปฏิจจสมุปบาท หรือผิดหลักพุทธวจนะ ซึ่งต้องการจะสอนให้คนหมดสิ้นความรู้สึกว่าตัวตน หรืออยู่เหนือความรู้สึกว่ามีตัวตนโดยประการทั้วปวง ดังนั้นเรื่องปฏิจจสมุปบาท จึงไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องศีลธรรม ที่ยังต้องอาศัยความมีตัวตนเป็นมูลฐานแต่ประการใด. #siamstr #ปฏิจจสมุปบาท