นักเขียนที่มีชื่อเสียงส่วนใหญ่จะเขียนหนังสือให้คนโง่อ่าน เพราะคนโง่นั้นมีมากกว่า ส่วนหนังสือดีๆส่วนใหญ่ คนโง่มักไม่ค่อยอ่านเพราะมันอ่านไม่ค่อยรู้เรื่อง ดังนั้นงานเขียนของใครดีๆแต่คนอ่านน้อยไม่ต้องน้อยใจครับ อันนี้ผมไม่ได้กล่าวนะ คนกล่าวคือ Schopenhauer โชเพินเฮาเออร์

จากที่ได้เข้าไปฟังหาญ @Peeraphat.han คุยถกเถียงกับคุณดี้ เรื่อง ระบบเงินเฟียต กับ Bitcoin หัวข้อที่เถียงๆก็เหมือนๆกับที่เราเถียงกันในกลุ่มจนได้ข้อสรุปกันมาหมดแล้วหลายครั้ง แต่มี Pain Point หนึ่งที่ผมว่าน่าสนใจและจำได้ว่า อ. ต๊ำ เคยถามมาใน Nostr แล้วรอบหนึ่ง คือ คนข้างนอกเขาบอกว่า เขาเบื่อเขาเอือมกับพวกที่อวย Bitcoin หรือพวกที่ เบี้ยวBitcoin เหมือนกัน นอกนั้นเขาไม่มีปัญหาอะไร ผมมีข้อเสนอสำหรับคนที่คิดแบบนี้คือ ลองให้เขาอ่านหนังสือที่ไม่เกี่ยวกับ Bitcoin ไม่เกี่ยวกับระบบการเงิน แต่มีข้อคิดเห็นบางอย่างที่ยังเกี่ยวกับหัวใจสำคัญของระบบไร้ศูนย์กลางของBitcoin อย่างเช่นหนังสือเล่มนี้ดูครับ Agianst Method ของ Paul Feyerabend ว่าด้วยเรื่องการตั้งคำถามเชิงปรัชญาว่าทำไมวงการวิทยาศาสตร์ถึงเจริญกว่าวงการอื่น ซึ่งค่อนข้างเหมาะกับคนที่คิดว่าโลกของเรานี้ปกครองด้วยแค่ระบบคอมมิวนิสหรือไม่ก็ประชาธิปไตย2ระบบ แต่จริงๆแล้วมันมีระบบซึ่งดีกว่านั้นคือระบบที่ไม่ต้องมีรัฐครับ เมื่อไหร่ที่ระบบไหนไม่มีรัฐมากำกับดูแลแทรกแซงในระบบนั้น มนุษย์เราจะดูแลปกป้องและแข่งขันกันเอง เราจะค้นหาวิธีการที่ดีที่สุด หรือระบบที่ดีที่สุด ณ ช่วงเวลานั้นขึ้นมา จนกว่าเราจะพบสิ่งใหม่ที่ดีกว่าที่จะมาทดแทนระบบเดิม ข้อดีของการแนะนำให้คนที่มีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับการรวมศูนย์ของอำนาจรัฐหรือมีอคติกับBitcoin อ่านหนังสือเล่มนี้คือ เขาจะไม่สามารถมาอ้างได้ว่าเขาเอือมหรือเบื่อ Bitcoin เพราะมันไม่เกี่ยวกับ Bitcoin หรือ เงินเฟียต แต่มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับว่าทำไมความเจริญก้าวหน้าหรือสิ่งที่ดีที่สุดจึงเกิดขึ้นมาได้ในระบบที่มีความเป็น Anarchist สูงมากกว่าระบบที่เกิดขึ้นภายใต้ระบบคอมมิวนิสหรือประชาธิปไตยและระบบใดที่ต้องการความก้าวหน้ารัฐไม่ควรมากำกับดูแลแซงแทรกหรือมายุ่ง ปล. ผมเชื่อว่าหนังสือแนวนี้น่าจะยังมีอีกครับผมคิดว่าในอนาคตมันจะเป็นประโยชน์กับกลุ่มเราค่อนข้างมากเวลาที่มีคนมาถามหรือมีคนมาถกเถียงซึ่งเราใช้เป็นแหล่งอ้างอิงได้ #Siamstr

ความสุขอันเกิดจากการฟันฝ่าอุปสรรคคือความสุขที่แท้จริง

มาร์กซ์ คาร์ล เคยกล่าวไว้ "ศาสนา" คือยาฝิ่น คนทุกคนไม่ควรมีทรัพย์สินเป็นของตนเอง ทุกคนควรทำงานแค่วันละ 6ชั่วโมงเท่าๆกันทุนนิยมคือสิ่งที่ชั่วร้าย หากใช้เพียงหลักเมตตามนุษย์ ไปตัดสินมนุษย์ผู้อื่น โดยใช้ความทุกข์ของตัวเองเป็นที่ตั้ง และตัดสินว่าความทุกข์ของมนุษย์ทุกคนนั้นก็คงทุกข์เหมือนๆกันกับของตน สิ่งนี้คือความเมตตาที่ขาดปัญญา ซึ่งขัดกับหลักคำสอนทางพุทธศาสนาแบบดั้งเดิม คือการกระทำใดๆควรใช้สติปัญญาพิจารณ เช่นการถือศีลห้า(๕) วัว ควายก็ถือได้ สิ่งที่ทำให้มนุษย์ทุกคนแตกต่างจากสัตว์เหล่านั้นคือ การมีความคิดในแบบของตนหรือการใช้สติปัญญาตามแบบของตนที่แต่ละคนพึ่งมี Leo Tolstoy นักแต่งวรรณกรรมอันดับต้นของโลกเคยกล่าวเอาไว้ เวลาคนเรามีความสุขสุขของเรามักคล้ายกัน แต่เวลาคนเรามีความทุกข์ทุกข์ของเราแตกต่างกัน ดังคำกล่าวนี้แสดงให้เห็นถึงความทุกข์คือเสรีภาพ เป็นสิ่งที่เป็นปัจเจกบุคคล และนั่นคือการใช้สติปัญญาตามแบบที่มนุษย์ทุกคนมี ความทุกข์จึงย่อมแตกต่างกัน สิ่งที่มนุษย์ทุกคนได้รับจึงแตกต่างกัน ดังนั้นเมื่อพิจารณาคำกล่าวของ มาร์กซ์ คาร์ล ที่เคยกล่าวเอาไว้ว่า ศาสนาคือยาฝิ่น คนทุกคนไม่ควรมีทรัพย์สินเป็นของตนเอง ทรัพย์สินทุกอย่างควรเป็นของส่วนร่วม ทุนนิยมคือสิ่งที่ชั่วร้าย ทุกคนควรทำงานแค่วันละ 6ชั่วโมงเท่าๆกัน เป็นเพียงความเห็นอกเห็นใจที่ไร้สติปัญญาไม่ต่างจาก "วัวควาย" มีแต่ความ Empathy แต่ไม่มีสมอง สุขสันต์วันนารวม . 5 May 24 #Siamstr

ถ้าคุณคิดแบบ Nihilisim หรือเห็นด้วยกับการบอกว่าตัวการที่ทำให้โลกร้อนคือมนุษย์ นั่นหมายถึงคุณกำลังจะบอกว่ามนุษย์ควรสูญพันธุ์และตายไปให้หมดจากโลกนี้ คำถามที่ผมอยากจะถามคือคุณเป็นใครถึงมาตัดสินใจว่ามนุษย์คนอื่นไม่สมควรเกิดมามีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ สิ่งใดก็ตามที่เกิดขึ้นมาแล้วเพราะมันเกิดขึ้นมาแล้วไม่มีใครไปแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นมาแล้วได้ความจริงคือต่อให้ไม่มีมนุษย์อยู่บนโลกก็ โลกก็มีอายุขัยของมันอยู่ดีมันก็คล้ายดาวดวงอื่นๆมันก็คล้ายๆสิ่งมีชีวิตแบบเราที่เกิดมาแล้วดับไปแล้วเกิดมาใหม่อีกครั้งไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่ามันอาจจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเหล่าไม่รู้จะกี่ครั้งต่อกี่ครั้งนับไม่ถ้วนแล้วก็ได้ดังนั้นอย่าไปตัดสินว่าเพียงเพราะฝุ่นเล็กๆที่เกาะอยู่บนโลกอย่างมนุษย์สมควรจะหายไป ไม่มีใครที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าจะไปตัดสินใครแบบนั้นเพราะทุกอย่างในจักรวาลถูกออกแบบมาให้เอาเปรียบซึ่งกันและกันนั่นคือความจริง มันไม่ใช่ความผิดอะไรของมนุษย์ที่จะพยายามค้นหาและดูดทรัพยากรจากโลก เพราะมันเป็นสิ่งที่เราทำได้เพราะล้วนกระทำเพื่อความอยู่รอด ก็เหมือนกับเสือที่ไล่กินกระต่าย มันทำแบบนั้นไม่ใช่เพราะว่ามันอยากทำแต่มันถูกสร้างมาให้ทำแบบนั้นเพื่อความอยู่รอดมนุษย์ก็เช่นกัน

ยุคนนี้ปรัชญาก็ยังเป็นเรื่องสำคัญที่คนสมัยใหม่ไม่ค่อยสนใจจะเรียน อย่างเช่นเรื่อง การตัดสินใจ Moral Dilemma เรื่องแบบนี้ต้องใช้หลักคิดแบบ Existentialism คำตอบนี้ไม่มีถูกผิดอยู่ที่ว่าคุณไปถามใคร ยกตัวอย่างเช่น สมมุติคุณเจอ ฮิตเลอร์กำลังจะจมน้ำ คุณจะช่วยไหม? คุณรู้ดีว่าถ้าช่วยฮิตเลอร์ให้รอดเขาก็ต้องกลับไปทำสงครามไปฆ่า แต่ถ้าคุณไม่ช่วยล่ะ? แน่นอนว่าคุณก็คงเป็นฆาตกรที่ฆ่าคนที่คิดว่าเขาชั่วกว่าคุณแต่คุณจะช่วยได้อีกหลายชีวิต ปัญหาในเหตุการณ์นี้คือถ้าถามผมว่าถ้าผมเป็นหมอผมจะช่วยไหม คำตอบคือช่วยครับเพราะต่อให้คนร้ายฟื้นเขาก็ต้องโทษประหารอยู่แล้ว ดังนั้นทางเลือกนี้ของหมอผมเข้าใจได้ ในโลกความเป็นจริงทุกคนมีหน้าที่แตกต่างกันตามการตีความจากหนังสือภควัทคีตา(ถ้าใครเคยอ่าน)จะรู้ว่าหน้าที่ของคนที่ต้องทำบาปเพื่อปกป้องประชาชนและแผ่นดิน ผมเข้าใจว่าคือหน้าที่ของทหารและตำรวจนะ แต่มีบางประเทศพวกเขาก็ทำหลายหน้าที่ก็มี เพราะประชาชนไม่ใช่ลูกค้าของเขาอันนี้ก็เข้าใจแต่ในบริบทนี้จะให้หมอไปทำบาปทั้งๆที่มีทางเลือกผมคิดว่าไม่เห็นด้วย https://www.facebook.com/share/p/EBYPFxztSvgKNP2v/?mibextid=oFDknk

\บ่นเรื่อยเปื่อย จากการไปถกเถียงบน fb มา/ การจะมาบอกว่า อาวุธอีกอันล้ำกว่าอีกอันได้นั้นมันต้องพิสูจน์ด้วยการใช้งานในสนามจริง อย่างเช่นหัวรบตอปิโด อีกฝ่ายสร้างมาล้ำกว่าแต่พอใช้งานในสนามรบจริงหัวรบด้าน ยิงติดบ้างไม่ติดบ้างกับหัวรบอีกอันอาจไม่ได้สร้างมาล้ำแต่ยิงแล้วระเบิดทุกหัวหมายความว่า การใช้งานจริงๆเป็นตัววัดคุณภาพได้ดีกว่ามานั่งกาวว่าอีกอันดีกว่าอีกอันยังไง ยกตัวอย่างง่ายๆ มีนักฟุตบอลที่เป็นดาว1คนชอบคิดค้นท่าเตะแปลกประหลาดแต่พอลงสนามจริงท่าพิศดารใช้งานอะไรไม่ได้เลย ยิงก็ไม่ได้หลอกล่อศัตรูก็ไม่ได้ กับนักเตะอีกคนชื่อว่าโรนัลยิลโญ่ คนนี้ไม่เคยมีใครรู้ว่าเขามีเทคนิคพิเศษล้ำกว่าอีกฝ่ายยังไงบ้างแต่วัดกันและแสดงให้ดูในสนามจริงเลยว่าท่าพิศดารเอามาใช้แข่งจริงเขาใช้กันยังไง แค่นี้ผลลัพธ์มันก็บอกได้แล้วว่าใครล้ำกว่าใคร ไม่ต้องมานั่งเถียงในเสียเวลา ของจะดีจะล้ำแค่ไหนถ้าลงสนามจริงแล้วใช้งานไม่ได้ก็ไม่มีคุณภาพไม่มีประโยชน์ ก็เหมือนเวลาคุณอึ๊บสาวพอเจอสนามจริงแล้วล้มปากอ่าว มันจะวัดคุณภาพของหำคุณได้ยังไงยังไม่ทันรบก็แพ้แล้ว ถถถ....

เฮเกล บอกไว้ว่าหากยุคสมัยใหม่นี้ไม่ค่อยมีนักคิดเก่งๆดังๆไม่ต้องแปลกใจ เพราะมันคือสมัยของมนุษย์ชาติตกต่ำลงเพราะมนุษย์บริโภคมากขึ้นและคิดน้อยลงพอจุดนี้ถึงจุดวิกฤตก็จะเกิดสงครามและมนุษย์ชาติก็จะเปลี่ยนแปลงใหม่อีกครั้ง น่าคิด.. หรือเราอาจหลีกเหลี่ยงไม่ได้จริงๆ