ฟ้าหลังฝนเพียงห้าราตรีกาล จั๊กจั่นเรไรแม่หม้ายลองไน เกี้ยวพาส่งเสียงระงมครวญ เริ่งระบำฉ่ำรักกลางเวหา ต้นไม้น้อยใหญ่เรือนหมื่น ที่บ่มเพาะด้วยดวงใจแห่งรัก ผลิใบอ่อนระรื่นตาเมื่อต้องสายลม โบยสบัดอ่อนช้อยปานสาวงาม กรีดนิ้วฟ้อนรำกลางไพรเถื่อน ลำนำเสียงแห่งความอุดมสมบูรณ์ ประจักษ์พยานแห่งการตรากตรำ งานหนักของเราใกล้สิ้นสุดลงเต็มที ธรรมชาติเริ่มทำหน้าที่ธรรมชาติ อีกเพียงไม่กี่ราตรีกาล ต้นไม้บางต้นจะอายุครบ 10 ปี 10 ปีแห่งการเริ่มต้นสร้างสวนป่าวนเกษตร 10 ปีแห่งการตรากตรำกำศึกหามร่ำหามค่ำ 10 ปีแห่งการกระทำเพื่อจะไม่ต้องกระทำ 10 ปีแห่งการสร้างสรรค์งานศิลปะชั้นสูง 10 ปีแห่งการยอมมีชีวิตในแบบที่คนส่วนใหญ่ ไม่อยากจะมีกัน เพื่อที่จะได้มีชีวิตในแบบที่คนส่วนใหญ่ ไม่อาจจะมีได้ในอนาคต #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสง แต่ชอบแสดงกล้ามดาก #siamstr กระทำในสิ่งที่ควรกระทำ กระทำเพื่อไม่ต้องกระทำ 10 ปีก่อนเราเริ่มต้นปลูกต้นไม้…..

พืชพันธุ์ที่บ่มเพาะด้วยดวงใจแห่งรักนั้น เสมือนดั่งอาภรแห่งยุคสมัย ประดับประดาแต้มแต่งจิตวิญญาณ แห่งความเป็นมนุษย์…. #มะระขี้นก ผักป่าที่เกิดเองในสวน ไม่ต้องปลูก ไม่ต้องรดน้ำ ไม่ต้องใส่ปุ๋ย มีให้เก็บกินได้ตลอดปี อยู่เฉยๆ ผักป่ามากมาย งอกงาม ให้เก็บกิน ไม่ต้องขยันในเรื่องที่ไม่ควรขยัน หายาฆ่าหญ้า มาฉีดพ่น แล้วความอุดมสมบูรณ์จะกลับคืนมา ปลาทูทอดสัก 2 ตัว น้ำพริกกระปิสักถ้วย ไข่ต้มสัก 3 ฟอง มะระขี้นกผ่าครึ่งแล้วคว้านเมล็ดออก เข้ากันดีนักแล หรือจะใส่คั่วหนูนา ใส่อ่อมปลาไหล ก็สุดจะบรรยาย อร่อยวัวตายความล้ม #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสง แต่ชอบแสดงกล้ามดาก #siamstr นานแค่ไหนแล้วที่คุณไม่ได้เก็บพืชผักตามธรรมชาติหรือพืชผักที่ปลูกเองมาปรุงเป็นอาหารด้วยดวงใจและมือของตัวเอง หรือไม่เคยเลย…..

หากดวงใจของท่านเป็นเสรีชน สักวันหนึ่งท่านจะกลายเป็นเสรีชน แม้ว่าวันนี้ท่านจะยังเป็นทาส แต่ถ้าหากดวงใจของท่านเป็นทาส แม้ว่าวันนี้ท่านจะไม่ได้เป็นทาส แต่สักวันหนึ่งท่านจะกลายเป็นทาส #แกงขี้เหล็กใส่จี่หนัง เมื่อสายฝนโปรยปรายลงมา พืชผักนานาชนิดก็ผลิยอดแทงใบ ตามฤดูกาลให้ได้เก็บกิน โลกใบนี้นั้นไม่ควรจะอดอยาก แต่ความคิดที่ผิดเพี้ยนของคนนั่นแหละ ที่ทำให้คนอดอยาก เมื่อเราถูกฝึกให้กินพืชผักเป็นเพียง ไม่กี่ชนิด.... จริงๆแล้วโลกใบนี้มีพืชพันธัญญาหารมากมาย ที่ปลูกเพียงครั้งเดียวน้ำไม่ต้องรดปุ๋ยไม่ต้องใส่ การไถ่พรวนก็ไม่จำเป็นแถมเก็บกินได้ยาวนาน ไม่ต้องปลูกแล้วปลูกอีก หลายชนิดไม่ต้องปลูกด้วยซ้ำ มันเกิดเองตามธรรมชาติ แต่จะหากิน... จะปลูกกิน... จะซื้อกิน... จะขอกิน... หรือลักกิน.... ก็สุดแท้แต่ปรารถนาท่านเถิด เมื่อโลกใบนี้นั้นมีผู้คนมากมาย ย่อมหลากหลายความคิดหลากหลายความฝัน คงไม่มีความคิดใดความฝันใดถูกต้องดีงาม หรือผิดชั่วช้าเลวทรามไปเสียทั้งหมด หากเราพอใจหากเขาพอใจ และอยู่ในกฏเกณฑ์ที่สังคมกำหนด โลกใบนี้ถึงได้มีความแตกต่าง เป็นธรรมดา…. #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสง แต่ชอบแสดงกล้ามดาก ##siamstr แต่ทาสที่ไม่รู้สึกตัวว่าตัวเองเป็นทาสนั้น ย่อมยากที่จะปลดปล่อยซึ่งพันธนาการ เป็นธรรมดาเช่นกัน..... #ขี้เหล็ก ไม้ดีๆที่คนมองข้าม ยอดอ่อนใบอ่อนกินได้ ดอกกินได้สวยด้วย เนื้อไม้ลทยสวย ใช้ทำเฟอร์นิเจอร์ได้ ใช้สร้างบ้านก็ยังได้

ผมมีหลักปรัชญาชั้นสูงในเรื่องของการปลูกต้นไม้จะมาเล่าให้ฟัง หวังจะเป็นประโยชน์สำหรับใครบางคนไม่มากก็น้อย ผมเพิ่งตกผลึกเรื่องนี้ได้เมื่อปลายปีที่แล้ว ไปเสียเวลาหลงทิศหลงทางอยู่ตั้งหลายปี รู้งี้นะ….. *** การจะปลูกต้นไม้ 1 ชนิด 2 ชนิด 3 ชนิด ฯลฯ ชนิดนั้น เราจะเอาความชอบส่วนตัวเราเป็นที่ตั้งไม่ได้ เราจะคิดว่าเราชอบอะไรเราก็จะปลูกสิ่งนั้นไม่ได้ เราจะเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาลไม่ได้เด็ดขาด *** เราต้องคิดตรึกตรอง วิเคราะห์ พิจารนา ให้ลึกซึ้งและรอบครอบ ว่า…. สาวๆ เค้าชอบกินพืชผักอะไรกัน เค้าชอบกินผลไม้อะไรกัน *** จะมาปลูกแต่ผักคาด ผักก้านจอง ผักไซ่ อีรอก กระเจียว ผักกาดหิ่น ปลูกแต่หมากมี่ หมากเขียบ หมากบก หมากตูม หมากคร้อ หมากมาย หมากหลอด หมากเบน หมากสีดา ผมว่ามันคงไม่เข้าท่าสักเท่าไหร่นะ *** ปีนี้ผมว่าจะปลูกพวก อะโวคาโด มะยงชิด ลิ้นจี่ มังคุด ละมุด ทุเรียน องุ่น เสาวรส แก้วมังกร สตอร์เบอร์รี่ แบล็คเบอร์รี่ ราสเบอร์รี่ มัลเบอร์รี่ บลูเบอร์รี่ ปลูกข้าวก็จะปลูกข้าวไรซ์เบอร์รี่ บางทีผมอาจจะต้องหัดทำเบเกอรี่ด้วยนะหนิ คิดให้ไกล มองให้ลึก มองให้ขาด เฮ๊ยยย……ชายหละเหนื่อย #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสง แต่ชอบแสดงกล้ามดาก #siamstr บางครั้งการยอมเสียตัวตนบ้าง เพื่อคนที่เรารักก็เป็นเรื่องที่ดีงาม

แปลงร่าง…. เดินชมนกชมไม้ชมจั๊กจั่นในสวน ฟังจั๊กจั่นส่งเสียงเกี้ยวพากันใจก็พลางคิด ชีวิตของสรรพสัตว์ล้วนมีเอกลักษณ์ เสียงสรรพสัตว์เกี้ยวพาล้วนแตกต่าง กบก็เสียงนึง….อ๊บๆๆๆๆ ไก่ก็เสียงนึง….เอ๊กอีเอ๊กเอ๊ก หมาก็เสียงนึง…..บรู๊รูรูรูรูรู แมวก็เสียงนึง…..เหมียวๆๆๆหง่าว แต่คนมีหลายเสียงนะ ไทยก็เสียงนึง ฝรั่งก็เสียงนึง ญี่ปุ่นก็อีกเสียงนึง อิคึๆ 😂😂😂 #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr ฤดูกาลจั๊กจั่นระงมคราญ….

ผักหวานป่าผัดไข่ใส่วิญญาณกุ้ง อร่อยเหาะล่องลอย…. ใต้ต้นไม้ 1 ต้น ปลูกผักหวานป่า 1 ต้น ปลูกห่างโคนต้นไม้หนึ่งคืบมือถึงศอกตามเหมาะสม หวังว่าวันข้างหน้าชีวิตจะโอ้นโต้น แต่ปลูกไปปลูกมาตอนนี้ชักจะเหลือแต่ไข่อ้อนต้อนแฮ๊ะ!!!😂😂😂😂😂 ผักหวานป่า หนึ่งในผักป่าที่ปลูกร่วมสวนป่าได้ ปลูกครั้งเดียว น้ำไม่ต้องรด ปุ๋ยไม่ต้องใส่ เก็บกินเก็บขายได้จนหลานของหลานบวช ตอนนี้ในสวนมีต้นขนาดที่เริ่มพอจะเก็บยอดกินได้ ราวๆ 100 ต้น ปลูกไว้เมื่อ 4-5 ปีก่อน และมีรุ่นที่กำลังค่อยๆเติบโต 1-2 ปี อีกราวพันต้น ปีนี้ตั้งใจจะปลูกให้ได้อีกสักพันต้น ปลูกไปเรื่อยๆปีละนิดปีละหน่อย หวังว่าจะปลูกให้ได้อย่างน้อยสักห้าพันต้น เมื่อถึงวันที่ผักหวานป่าที่ปลูกเติบโต จะขยายพันธุ์ต้นผักหวานป่าโดยการสับราก จาก 1 ต้นจะกลายเป็น 2-3-4-5 ต้น แบบก้าวกระโดด เมื่อถึงเวลานั้น….. เราก็แก่พอดี เหอะๆๆๆ โครงการระยะยาว 😂😂😂 สร้างเครื่องพิมพ์เงินเอาไว้ให้ลูกหลาน The natural passive income (#ให้ธรรมชาติทำงานแทนเรา) #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr

เราอยู่ในโลกทุนนิยม(ทุนนิยมสามานย์) แต่ผู้คนส่วนใหญ่กลับมีแต่หนี้ไม่มีทุน ทุนในที่นี้ไม่ได้แปลว่าเงินเสมอไป ทุนในที่นี้หมายรวมถึงทรัพยากรด้วย และทรัพยากรบางอย่างนั้น สามารถสร้างขึ้นได้ด้วยสองมือของเรา 10 ปีก่อน ผมมีทุนที่เรียกว่าแรงงาน ด้วยช่วงอายุที่ยังเป็นวัยรุ่น มีเรี่ยวแรงพร้อม ที่จะลุยงานหนักหามรุ่งหามค่ำทำงานได้ยันดึกดื่น ทั้งปลูกต้นไม้ รดน้ำต้นไม้ ตัดหญ้าให้ต้นไม้ 10 ปีก่อน ผมมีทุนที่เรียกว่าความใฝ่รู้ มันทำให้ผมเข้าใจหลักการวนเกษตร หลักการป่าสามอย่างประโยชน์สี่อย่าง หลักการป่าห้าระดับป่าเจ็ดระดับ หลักการเกษตรเชิงนิเวศ และหลักการเกษตรกรรมธรรมชาติ 10 ปีก่อน ผมมีทุนที่เรียกว่าการรู้จักรอคอย (Low time preference) ผมไม่ได้โหยหาแต่เพียงผลตอบแทนในระยะสั้น แต่ผมมองไปถึงความยั่งยืนไปถึงรุ่นลูกรุ่นหลาน วันนี้ผมจึงมีทุนที่เรียกว่า “ทรัพยากร” ทรัพยากรณ์ที่เป็นผืนป่าที่สร้างขึ้นมาจากสองมือ ที่พร้อมจะผลิดอกออกผลเป็นสิ่งต่างๆได้มากมาย “ป่าเป็นได้มากมายหลายสิ่งอย่าง” ป่าเป็นโรงอาหารก็ได้.... ป่าเป็นโรงแรมก็ได้.... ป่าเป็นโรงเรียนก็ได้... ป่าเป็นโรงพยาบาลก็ได้... ป่าเป็นสวนสัตว์ก็ได้.... ป่าเป็นโรงงานผลิตเชื้อเพลิงก็ได้... ป่าเป็นโรงงานผลิตปุ๋ยก็ได้.... ป่าเป็นได้มากมายหลายสิ่งอย่าง มากมายจนเกินกว่าที่เราจะจิตนาการถึงได้ พูดให้เข้าใจง่ายๆ “ป่าเป็นได้มากกว่าเครื่องพิมพ์เงิน” ในป่านั้นไม่ได้มีแค่ต้นไม้ ใต้ต้นไม้ก็ไม่ได้มีแค่ผืนดิน “ในป่ามีจั๊กจั่นด้วยนะ” ห้าปีก่อนมีหลักสิบตัว ปีที่แล้วมีหลักร้อยตัว ปีนี้มีหลักพันตัว และอีกห้าปีข้างหน้าอาจจะมีเป็นหมื่นตัว.... #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr เมื่อเข้าใจว่าเงินที่ดีเป็นอย่างไรแล้ว ก็อย่ามัวเอาแต่ก้มหน้าก้มตาหาแต่เงิน จนลืมสร้างทรัพยากรอื่นๆด้วย เงินเป็นเพียงเครื่องมือ เงินไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่างของชีวิต มีเงินที่ดีมากมายในกระเป๋า แต่ถ้าไม่มีทรัพยากรอื่นๆเลย มันก็ดูกระไรอยู่…..

ดอกแคนาต้มจืด(ออกขม)ซี่โครงหมู อร่อยแปลกๆต้มจืดที่ไม่จืด… #แคนา ไม้ยืนต้นดอกสวยกินได้หอมด้วย ยอดอ่อนเผาไฟ(รสออกขมคล้ายสะเดา กินกับลาบเนื้อเข้ากันดี ฝักอ่อนเผาไฟ คล้ายเพกา กินกับลาบก้อยซอยห่าง ลาบเป็ด ลาบไก่ ลาบหมู ลาบปู ลาบปลา ดอก ลวกกินเป็นผักเคียงกับเมนูต่าง ลวกดีๆซุบใส่ปลาทู แกงใส่หน่อไม้ ต้มจืดใส่หมู สุดแท้แต่จะเนรมิตปรุงแต่ง หลายหลากเมนู…. #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr แคนา ไม้ยืนต้นที่มีประโยชน์ มากกว่าแค่ปลูกประดับไว้ดู ดอกแคนาร่วงหล่นเวลากลางคืน กลิ่นหอมขาวโพลนพื้นละลานตา ร่วงหล่นกินเวลาสองถึงสามเดือน เก็บกินกันได้ยาวๆ… ใส่นึ่งปลาก็อร่อยนะ

ต้มยำปลาช่อนใส่ดอกผักติ้ว อร่อยวัวตายควายล้ม…. ผักติ้ว ไม้ยืนต้น ยอดอ่อนใบอ่อนกินได้ ดอกกินได้ สวยสะพรั่ง รสเปรี้ยว หลายคนขนานนาม ซากุระแห่งแดนอีสาน ผลิดอกชูช่อสู้เปลวแดดอย่างทรนง ยอดอ่อน ใบอ่อน นิยมกินเป็นผักเคียงลาบเป็ด ลาบไก่ ลาบหมู ลาบปลา ลาบวัว ลาบควาย ใส่แกงเห็ด ใส่ต้มปลา ใส่ต้มไก่ ดอกผักติ้ว ผู้เฒ่าผู้แก่นิยมซุบใส่ปลาทู และใส่ต้มยำปลาช่อน อร่อยรสเปรี้ยวหอมมีเอกลักษณ์ ถือเป็นพืชพันธุ์แห่งความมั่งคั่ง กินเท่าไหร่ไม่รู้จักหมดเพียงแค่เรา รู้จักปลูก ปลูกเพียงครั้งเดียว น้ำไม่ต้องรด ปุ๋ยไม่ต้องใส่ เก็บกินได้จนหลานของหลานบวช #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr พืชผักแบบนี้ ที่ปลูกครั้งเดียว เก็บกินได้ยาวๆ มีเป็นร้อยเป็นพันชนิด แต่น่าเสียดาย ผู้คนสมัยนี้ถูกฝึกให้กินพืชผักเพียงไม่กี่ชนิด เรียนรู้วิธีการปลูก…. เรียนรู้วิธีการกิน…. จริงๆแล้วโลกใบนี้ไม่ควรจะอดอยาก แต่วิธีคิดที่ผิดเพี้ยนของคน มันทำให้คนอดอยาก….

กาลครั้งหนึ่งในหุบเขา อันอุดมสมบูรณ์กลางป่าเหนือ แหวกดงกล้วยป่าอันหนาทึบ แอ่งน้ำซับเล็กๆที่กิ่วดอย ได้ปรากฏขึ้น.... ฝูงจั๊กจั่นนับพันตัวบินว่อน แตกตื่นด้วยความตกใจ บางตัวก็บินไปจับตามต้นไม้ บางตัวยังจับนิ่งที่ริมแอ่งน้ำ บางตัวตกลงไปในแอ่งน้ำ ป่าทั้งป่าเงียบสงัดสู่ภวังชั่วครู่ ก่อนที่เสียงจั๊กจั่นจะเริ่มบรรเลง เพลงแห่งรักเกี้ยวพากันอีกครั้ง สายตาข้าพเจ้าก็กวาดไปเจอ ลอกคราบจั๊กจั่น.... ตามโคนต้นไม้ทั้งน้อยใหญ่ ทั่วทั้งบริเวณในหุบเขานั้น เต็มไปด้วยลอกคราบจั๊กจั่น ช่างมากมายอะไรอย่างนี้ ป่าที่นี่ช่างอุดมสมบูรณ์จริงๆ สิบปีก่อนเมื่อเริ่มปลูกต้นไม้ หนึ่งในหมุดหมายปลายทาง ที่หมายมั่นตั้งใจทุ่มเทแรงกาย อันจะทำให้ความรักนั้นปรากฏรูป ก็คือเรื่องของจั๊กจั่น.... ห้าปีก่อนมีจั๊กจั่นในสวนสองสามตัว สามปีก่อนซื้อมาปล่อยห้าสิบตัว ปีนี้เห็นจั๊กจั่กในสวนเป็นร้อยๆตัว หวังว่าอีกสองสามปีตามโคนต้นไม้ คงเต็มไปด้วยลอกคราบของจั๊กจั่น ส่วนตัวจั๊กจั่นนั้นจะอยู่ในสวนหรือไม่ ไม่สำคัญ..... มันมีสิทธิ์โดยชอบธรรมที่จะโบยบิน ไปตามเสียงเพลงแห่งรัก #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr

แล้วจั๊กจั่นเรไรก็ขานร้องลำนำเสียง แห่งความอุดมสมบูรณ์…. มีสวนป่าเท่ากับมีทรัพยากร ทรัพยากรบางอย่างสร้างได้จากสองมือ จับมากินได้ด้วยอิ่มท้องด้วย กินเป็นกับข้าวไม่เท่าไหร่ กินเป็นกับแกล้มอร่อยวัวตายควายล้ม แต่ตอนนี้แค่ฟังเสียงก็อิ่มอกอิ่มใจแล้ว #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr มาฟังเสียงจั๊กจั่นที่สวนเราไหม 😁😁😁

คนที่คุบเขียดเก่งขนาดนี้เป็นของคุณนะ….. #นักคุบเขียดในตำนาน หากินกับป่าให้ดูแลป่า หากินกับน้ำให้ดูแลน้ำ เพาะปลูกจากผืนดินก็ควรจะดูแลผืนดิน #พึ่งพาธรรมชาติด้วยความเคารพ ไม่ใช่เอาสารพิษสารเคมีไปฉีดไปพ่นใส่ผืนดิน ไม่ใช่เอาสารพิษสารเคมีไปฉีดไปพ่นใส่แหล่งน้ำ แล้วความอุดมสมบูรณ์จะกลับคืนมา มีเขียดให้จับมาหมกกินตลอดชาติ ใช่ว่าคนส่วนใหญ่จะไม่รู้ว่าการใช้สารพิษสารเคมี ยาฆ่าหญ้าฆ่าแมลงยาฆ่าหอยฆ่าปูนั่นมันส่งผลอย่างไร ทั้งต่อธรรมชาติ ต่อผู้ใช้เอง และต่อผู้บริโภคอย่างไร มีเพียงส่วนน้อยจริงๆที่ใช้โดยไม่รู้ ซึ่งนั่นก็น่าให้อภัยในความไม่รู้ และควรให้ความรู้ความเข้าใจแก่คนเหล่านั้น แต่คนที่รู้ทั้งรู้แล้วยังใช้นี่สิ ดูก่อนสหาย….. หมกเขียดอาหารตามฤดุกาล จากความอุดมสมบูรณ์ ของการเกษตรกรรมธรรมชาติ เมนูธรรมดาๆไม่ได้หรูหราอะไร แต่มีรายละเอียดของการใช้ชีวิต กินแล้วสง่างามเดินไปไหนไม่อายคน อกผายไหล่ผึ่งเหมือนพญาราชสีห์ การคุบเขียดมาทำอาหารสำหรับผมนั้น มันไม่ใช่แค่การหาอยู่หากินเฉยๆ สำหรับผมแล้วมันคือการแสดงออกเชิงสัญลักษณ์ ว่านี่คือผลของการเกษตรกรรมธรรมชาติ ว่าแล้วก็ปั้นข้าวเหนียวคำฮาวตาเหลือก คุ้ยหมกเขียดมายัดใส่ปากบ้ามๆ ดูก่อนสหาย…. จะเพาะปลูก จะปศุสัตว์ จะทำอาชีพการงานอะไร มันไม่ใช่ว่าเอาแค่เรื่องเงินเป็นที่ตั้ง เอาตัวเองเป็นที่ตั้ง มันต้องดูผู้บริโภคและสิ่งแวดล้อมด้วย ที่สำคัญคือ ขายความจริง อย่าขายความเชื่อ และสิ่งที่เราทำนั้นเกิดการสร้าง productivity. #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr พึ่งพาจากธรรมชาติบ้าง ปลูกเองบ้าง เลี้ยงเองบ้าง แลกเปลี่ยนกับมิตรสหายบ้าง สิ่งใหนไม่มีหรือที่เราพึ่งตนเองไม่ได้ เราก็ใช้เงินซื้อเอา

ปลีกวิเวกเร้นกายเข้าดงป่า ตั้งใจมาหาความสงบอ่านหนังสือ เตรียมตัวจะไปสอบจอหงวน ดื่มด่ำ เสียงป่า เสียงนก เสียงลม เสียงใบไม้ไหว ธารน้ำไหล กระท่อมน้อย เคล้าคลอ กลิ่นหอมละมุน ดอกไม้ป่า บรรยากาศนั้น ช่างแสนเป็นใจ ต้นไม้และไผ่งามขึ้นเรียงรายตามราวป่า ไร้สาวงามกวนจิตกวนใจให้ฟุ้งซ่าน ตวัดมีดพร้าที่ลับคมมานานนับสิบปีเพียงครั้ง ไผ่ทั้งกอศิโรราบล้มคำนับลงกับพื้น เลือกไผ่ลำงามมาเพียงหนึ่ง แล้วพิจารณา…. บรรจงจรดคมมีดพร้าลงบนลำไม้ไผ่ เหลามาเหลาไปกลายเป็นบ้องกัญชา นั่งพิจารณาบ้องกัญชาไม้ไผ่ อยู่นานสองนาน…. เปลี่ยนใจดีกว่าเลิกดูดกัญชามานานแล้ว กัญชานั้นเก็บเอาไว้ปรุงอาหารให้เลิศรส อร่อยเหาะล่องลอยก็พอแล้ว บรรจงจรดคมมีดพร้าลงบนบ้องกัญชาไม้ไผ่ เหลาไปเหลามากลายเป็นจอกสุราไม้ไผ่ นั่งพิจารณาจอกสุราไม้ไผ่ อยู่นานสองนาน…. ไม่เอาแล้วไม่สอบแล้วจองงจอหงวน ตัดสินใจทิ้งตำหรับตำราไว้กลางป่า เตรียมตัวออกจากป่ากลับเข้าเมือง ไปหาร่ำสุรากับสาวงาม น่าจะดีกว่า เจริญพวง….. #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr