อย่าว่าแต่ตาออกแสงเลย นี่แสงออกดาก ว้าบๆเลยนะ “เป็นเพียงแค่หิ่งห้อยตัวน้อย มีแสงสว่างเพียงส่องก้นตัวเอง มิอาจหาญกล้าเทียบชั้นดวงดารา ดาวฤกษ์ผู้ส่องประกายสว่างไสว ด้วยตัวเองเจิดจรัสทั่วทั้งห้วงจักรวาล มีเพียงปีกเล็กๆมิอาจโบยบินเกี้ยวเมฆ ได้ดั่งใจปรารถนา.....” #หิ่งห้อยช้าง ความอุดมสมบูรณ์กำลังจะกลับคืนมา

เมื่อมีคนบอกว่าไม่ควรปลูกต้นตะเคียน มันไม่ดี มันไม่มงคล จะมีผีมาอยู่ 😅😅😅 มนุษย์นี้หนอช่างอ่อนแอเกินกว่าสัตว์ใด ผูกพันธ์ความเชื่องมงาย ผี สาง นางไม้ อาจไม่มีจริงก็ได้นะ เอ๊…..รึอาจจะมีก็ไม่แน่นะ มีหรือไม่มี ไม่ใช่สาระสำคัญ เชื่อหรือไม่เชื่อ ก็ไม่ใช่สาระสำคัญ แต่…. “อันความเชื่อที่ขาดการพิจารณาอย่างเป็นเหตุเป็นผลตามหลักของความเป็นจริง ย่อมกลายเป็นเพียงความมืดมนงมงายทางทรรศนะ เมื่อไหร่ที่เรามีศรัทธาแต่ไร้ซึ่งปัญญาพิจารณากำกับ เราก็จะเหมือนหลงวนบอดบ้าอยู่อย่างนั้น ยิ่งเมื่อไหร่ที่เราทำตนเสมือนดั่งแก้วที่คว่ำอยู่กลายสายฝน แม้กองไฟจะยาวประมาณ 18 เมตร ก็มิอาจจะส่องแสงสว่างนำทางให้ดวงตาที่ถูกบดบังและฉาบทาไปด้วยมายาคติ” ไม้มงคล ไม้ไม่มงคล จริงแท้ สมมุติคน ความเชื่อ วางความเชื่อ ใช้ปัญญา พิจารณา จึงจะเห็น ความจริงแท้ ของธรรมชาติ เดิมที โลกใบนี้ ต้นไม้ทุกต้น นั้นไม่มีชื่อ ไม่มีคำว่า ไม้มงคล ไม้ไม่มงคล จนกระทั้ง เผ่าพันธุ์ มนุษยชาติ ถือกำเนิด แล้วความเชื่อ เรื่องต่างๆ ก็เกิดขึ้น ต้นไม้ ก็คือต้นไม้ ทุกชนิด ล้วนมีคุณค่า แต่บางชนิด มีพิษอันตราย แต่ก็ใช่ว่า ไม่มีประโยชน์ วางความเชื่อ แล้วจับจอบ ไปขุดหลุม ปลูกต้นไม้ เถอะสหายเอ๊ย ปลูกได้ทุกต้น ทุกชนิดนั่นแหละ ถ้าเหมาะสม กับสภาพดิน สภาพพื้นที่ สภาพอากาศ ปริมาณน้ำฝน ระดับความสูง จากน้ำทะเล แต่หูกระจง ควรปลูกห่าง จากตัวบ้าน ต้นพญาสัตบรรณด้วย เมื่อมีคนบอกว่าไม่ควรปลูกต้นตะเคียน….. #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #วนเกษตร #เกษตรกรรมธรรมชาติ #เกษตรเชิงนิเวศ #siamstr “ต้นตะเคียนไม้ดีๆน่าปลูก เป็นแหล่งผลิตเห็ดชั้นยอด” นางพญาไม้แห่งเอเซียอาคเนย์ เฉิดโฉมงดงามสะพรั้งทรงเด่นสง่า แผ่ก้านกิ่งร่มเงาเริงรมย์รื่นเย็น สรรพสัตว์ใต้ดินจรดฟ้าอิงอาศัย ระบบรากก่อเกิดเห็ดให้เก็บกิน สลัดใบย่อยสลายกลายเป็นปุ๋ย กิ่งก้านหล่นร่วงเป็นไม้ฟืนหุงหา เนื้อไม้ใช้ทำเครื่องไม้เครื่องมือ แลสร้างบ้านไปยันสร้างมหาวิหาร ท่อนไม้เก่าๆเอาผ้าเจ็ดสีมาผูก พวงมาลัยมาคล่องพร้อมธูปเทียน โรยแป้งหน่อยแล้วบนบานขัดถู อาจถอดรหัสดีนักแล เหอะๆๆๆ ตะเคียนต้นนี้มีชื่อด้วยนะ ตั้งชื่อให้เสร็จสรรพ #น้องเรยา 😬😬😬 เห็ดในภาพเก็บจากน้องเรยาต้นเดียว ปีหนึ่งเกิดเห็ดหลายรอบ สุดแท้แต่ ความชื้น อุณหภูมิ อากาศเหมาะสมเป็นใจ บางรอบเก็บ้ห็ดได้ 4-5 กิโลเลยก็มี ป่า = โรงอาหาร

ทรุดกายลงนั่งกลางดงดอกหญ้า เรือนร่างถูกปะพรมด้วยละอองน้ำค้าง สายลมหนาวพัดโชยผ่านมาปะทะ สะบั้นสั่นเย็นยะเยือกไปถึงขั่วหัวใจ แสงแดดอ่อนๆเริ่มส่องผ่านทิวไม้ กระทบกับหยดน้ำค้างบนยอดหญ้า ประกายแสงระยิบระยับดั่งดวงดารา ประโลมใจให้คลายหนาวไม่มากก็น้อย มองดูใยแมงมุงที่ถูกถักทอบนยอดไม้ แมลงน้อยผู้โชคร้ายถูกจองจำพันธนา ก้าวพลาดเพียงนิดก็ยากสลัดให้หลุดพ้น แล้วเจ้าแมงมุมร้ายก็ปรากฏกายขึ้น ท่ามกลางความสงัดเงียบจากโลกภายนอก เสียงของป่านั้นช่างดังก้องกังวาน ใบไม้หล่นร่วงเพียงหนึ่งใบก็มากพอ ให้เราสะดุ้งตื่นจากห้วงภวัง...... #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr พันธนาการแห่งยุคสมัยนั้นมากมายก่ายกอง สำหรับคนที่ไม่รู้จักความพอประมาณ ก้าวผิดเพียงเสี้ยวดั่งถูกจองจำชั่วนิจนิรันดิ์กาล เรียบง่ายเป็น ธรรมดาเป็น พึ่งตัวเองได้บ้าง ชีวิตก็ง่ายเบาสบาย นิสัยจน นิสัยรวย ให้รู้ตัว ให้รู้ตน รู้เหตุผล รู้พอประมาณ รู้กาลเวลา หากปราถนาสู่เสรีชน….

การมีเงินที่ดีนั้นส่งผลอย่างไร ต่อการเกรษตรกรรม… เมื่อเงินไม่เสื่อมค่า ความ Low Time Preference ย่อมบังเกิด การสร้าง Productivity  สร้างคุณค่าที่มากพอเพื่อให้คนยอมเอาเงินที่ดีมาแลก ก็ย่อมจะบังเกิด นาทีที่ 7:58 พวกเราผู้ซึ่งเข้าถึงหลักการและปรัชญาของบิทคอยน์ สามารถนำพาและก็สร้างสรรค์องค์กร และอารยะธรรมมนุษย์ไปสู่ระดับใหม่ การเกษตรกรรมถูกปฏิวัติ บอกลาสำหรับเกษตรกร ผู้ซึ่งถูกเอารัดเอาเปรียบจากนายทุนผูกขาด บอกลายาฆ่าหญ้าที่ไม่จำเป็น สารกำจัดวัชพืช สารกำจัดเชื้อรา บอกลาสิ่งสกปก พื้นดินที่แห้งแล้ง บอกลาอาหารที่มีคุณภาพต่ำ บอกลาอุตสาหกรรมการเกษตร ที่ไม่ยั่งยืนของศตวรรษที่ 20 บอกลายาปฏิชีวนะและฮอร์โมนในการปศุสัตว์ ประชาชนเริ่มฟื้นฟูที่ดินเพื่อการเกษตร ที่เน้นความหลากหลายทางชีวภาพ การปศุสัตว์ค่อยๆเปลี่ยนไปจากการเลี้ยงในกรง เป็นการเลี้ยงแบบปล่อยในทุ่งหญ้า เพื่อการฟื้นฟูของธรรมชาติ เพียงแค่ 20 ปี โลก สิ่งแวดล้อม และที่ดินเพื่อการเพาะปลูกได้รับการฟื้นฟู อาหารรสชาติอร่อยขึ้น มันมีสารอาหารครบถ้วน กระบวนการผลิตอยู่ในกรอบของความมีจริยธรรมและยั่งยืน Fix the money fix the world. #siamstr ขอบคุณคลิปดีๆครับ

ในดินแดนที่กาลเวลาเหมือนจะหยุดนิ่ง แต่วันคืนแท้จริงผ่านไปเร็วราวกับโกหก ข้าพเจ้ายังรู้สึกได้ถึงความอ่อนเยาว์ของตน ที่เหมือนพึ่งจะแตกเนื้อหนุ่มวัยสิบแปดปี กำลังวังชานั้นราวกับม้าศึกพุ่งโจนทะยาน และพร้อมที่จะปะทะไปในทุกสมรภูมิศึก สุราแปดจอกที่สาดลงคอในคราเดียวนั้น ก็มิอาจสร้างความเมามายแม้เพียงน้อยนิด ม้วนยาเส้นที่ข้าพเจ้าสูบอัดควันลงปอดนั้น ใหญ่เท่าแขนจนแสงไฟที่ปลายม้วนแดงโล้ สว่างไสวใช้ส่องนำทางได้ราวกับไฟฉาย ข้าพเจ้าใช้มีดพร้าและจอบเสียมแทนพู่กัน สร้างงานศิลปะชั้นสูงบนผืนดินอันแล้งแค้น ละเลงสีเขียวให้ชุ่มฉ่ำด้วยต้นไม้กว่าหมื่นต้น แต้มแต่งความงามด้วยดอกไม้ป่านานาพันธุ์ ให้ผลิดอกบานสะพรั่งอวดโฉมส่งกลิ่นหอม เติมเต็มบรรยากาศด้วยผลไม้ป่ามากมาย พร้อมให้สรรพชีวิตน้อยใหญ่ร่วมวงสังสรรค์ กว่าสิบปีที่กาลเวลาข้าพเจ้าเหมือนจะหยุดนิ่ง แต่สรรพสิ่งรอบกายเปลี่ยนแปลงไปมากมาย งานสำคัญของข้าพเจ้านั้นยังคงไม่เสร็จสิ้น ว่าแล้วก็คว้าเอาใบไม้วิเศษมายัดใส่ปากเคี้ยว ถือมีดถือพร้าเดินเข้าสวนพร้อมที่จะลุยงาน แปดวันแปดคืนโดยไม่หลับไม่นอน........ อะไรจะขนาดน้านนนน😬😬😬 การปลูกต้นไม้ทำให้เราตัวเล็กลง มองเห็นสรรพสิ่งรอบกายยิ่งใหญ่ขึ้น #ปลูกต้นไม้คนละต้นชีวิตจะโอ้นโต้น ปลูกไปปลูกมาตอนนี้เหลือแต่ไข่อ้อนต้อน 😂😂😂 #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #วนเกษตร #เกษตรกรมมธรรมชาติ #เกษตรเชิงนิเวศ #siamstr

ก่อนที่มนุษย์เราจะรู้จักการเพาะปลูกและการปศุสัตว์ เดิมทีมนุษย์เราก็พึ่งพาอาหารจากธรรมชาติเพื่อการดำรงชีวิต หลังๆมามนุษย์เราจึงเริ่มหลงลืมวิธีการเพราะปลูกและวิธีการปศุสัตว์ แล้วหันมาใช้เงินเพื่อแลกเปลี่ยนกับอาหารเพื่อการดำรงชีวิตแทน พึ่งพาจากธรรมชาติบ้าง ปลูกเองบ้าง เลี้ยงเองบ้าง แลกเปลี่ยนกับมิตรสหายบ้าง สิ่งไหมไม่มีหรือที่เราพึ่งตนเองไม่ได้จริงๆ เราก็ใช้เงินแลกเปลี่ยนเอา อันชีวิตของมนุษย์เรานั้น ไม่จำเป็นต้องถึงขั้นที่ว่า ต้องพึ่งพาตนเองให้ได้เสียจนหมดทุกอย่าง เพราะบางสิ่งอย่างนั้นมันใช้เงินแลกเปลี่ยนกันได้ แต่ขอให้เรารู้จักพึ่งตนเองให้ได้มากที่สุดเท่าที่เราจะทำได้ ไม่ใช่ว่าต้องพึ่งพาแค่เงินเพียงอย่างเดียว ถ้าหากวันนึงไม่มีเงินหรือถ้าเงินมันไร้ค่าขึ้นมาจะลำบาก ในธรรมชาตินั้น มีพืชพันธุ์ธัญญาหารมากมาย ที่เราสามารถเก็บมาปรุงเป็นอาหารได้ ยิ่งถ้าเรารู้จักการเพาะปลูกด้วยหลักเกษตรกรรมธรรมชาติ เราจะยิ่งมีพืชพันธุ์ธัญญาหารมากมายให้เก็บมาปรุงเป็นอาหาร โดยที่เราไม่จำเป็นต้องไปหาเก็บตามธรรมชาติเลย และที่สำคัญคือพืชพันธุ์หลายชนิดนั้น เพาะปลูกเพียงครั้งเดียว น้ำไม่ต้องรด ปุ๋ยไม่ต้องใส่ การไถ่พรวนก็ไม่จำเป็น แต่เก็บกินได้จนหลานของหลานบวช “บวบหอม “ พืชพันธุ์แห่งความมั่งคั่ง กินเท่าไหร่ไม่รู้จักหมด เพียงแค่เรารู้จักปลูก ปลูกด้วยหลักเกษตรกรรมธรรมชาติ เพียงหยอดเมล็ดลงดิน น้ำไม่เคยรด ปุ๋ยไม่เคยใส่ เก็บกินได้ยาวๆ บวบต้นนี้เก็บผลบวบอ่อนมาทำอาหารราวๆร้อยผลแล้ว ดกมาก ดกจนกินไม่ทัน ทั้งเก็บแบ่งเพื่อนฝูงแบ่งเพื่อนบ้านญาติพี่น้อง ทั้งแบ่งปันเมล็ดพันธุ์ให้ไปปลูกต่อ #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #เกษตรกรรมธรรมชาติ #เกษตรเชิงนิเวศ #siamstr นานแค่ไหนแล้วที่คุณไม่ได้เก็บพืชพันธุ์ธัญญาหารจากธรรมชาติ มาปรุงเป็นอาหารเพื่อการดำรงชีวิต นานแค่ไหนแล้วที่คุณไม่ได้เก็บพืชพันธุ์ธัญญาหารที่คุณเพาะปลูกด้วยมือของคุณเอง มาปรุงเป็นอาหารเพื่อการดำรงชีวิต หรือไม่เคยเลย… พืชพันธุ์ธัญญาหารที่เพาะปลูกด้วยดวงใจแห่งรักนั้น เสมือนดั่งอาภรแห่งยุคสมัยประดับประดาแต้มแต่งจิตวิญญาณแห่งความเป็นมนุษย์ บวบหอมผัดไข่เมนูง่ายๆธรรมดาๆ แต่พิเศษมากมาย….

“ หล่าเอ๊ยหล่า…. อ้ายเห็นเจ้ามา ตั้งแต่เป็นเด็กน้อย กะว่าแม่นเจ้านั้น น่าฮักคักแล้ว บัดใหญ่ขึ้นมาเป็นสาว จั่งใด๋…เจ้าจั่งน่าฮัก ตื่มพริกตื่มเกลือเข้าไปอีก โอ๊ยน้อ….หล่าเอ๊ย เจ้าผู้ขาวเปิ่นเวิ่น เปรียบช้างเผียกมณีค่า วาสนาอ้ายน้อย คอยเพ้อเฝ้าแต่คึดนำ เซ้ากะคึด เที่ยงกะคึด แลงกะคึด แฮ๊งดึก…กะแฮ๊งคึด พอปานโจรมีแค่พร้า หมายฆ่าซ้างมาป่นงาย ” (ผญา พูด) ดนตรีมา…… ซาตินี้คงได้แค่เหลียวมอง นวลน้องแล้วเก็บมาฝัน สร้างวิมานสวรรค์อยู่เซ้าแลง ซาตินี้คงได้แค่หมายปอง เป็นเจ้าของน้องได้แค่ในฝัน สร้างวิมานสวรรค์อยู่เซ้าแลง สร้างวิมานสวรรค์อยู่เซ้าแลง สร้างวิมานสวรรค์อยู่เซ้าแลง บทกวีตอนหนึ่งจากเพลง #คือสิได้แค่ฝัน เขียนไว้เมื่อปี 2560 #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr

บ้านหลังน้อยถูกสร้างขึ้น ในป่าที่เราปลูกเองกับมือ สร้างรอให้เธอได้เลือกสรร ตามใจเพื่อเข้าพักอาศัย ดอกไม้ป่าปลูกไว้มากมาย ให้เธอได้ดื่มด่ำตลอดปี เราสองจะต่างพึ่งพาอาศัย ซึ่งกันและกันตกลงไหม ถ้าเธอมาอยู่ที่นี้เราสัญญา จะหาดอกไม้ป่าที่เธอชอบ มาปลูกให้เธอเพิ่มอีก เป็นพันๆต้นเลยนะ เราขอเพียงแค่เก็บน้ำผึ้ง เป็นค่าตอบแทนปีละครั้ง #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #หมื่นเกสร น้ำผึ้งป่าจากคนปลูกต้นไม้ #เกษตรกรรมธรรมชาติ #เกษตรเชิงนิเวศ #siamstr มีสวนป่าก็เหมือนมีที่ดินแปลงงามกลางใจเมือง ไม่จำเป็นต้องขาย แค่หาวิธีเก็บดอกผลจากที่ดินแปลงงามนั้นก็เพียงพอแล้ว การเก็บดอกผลจากสวนป่าวนเกษตรก็มีได้มากมายหลากหลายวิธีการ สุดแท้แต่ความชอบ ความถนัด ความรู้ความสามารถ บริบทของพื้นที่และบริบทของสังคม ถ้าเราเข้าใจธรรมชาติ ธรรมชาติจะทำงานแทนเรา ให้ผึ้งทำงานแทนเรา…..

สวยดั่งแสงดาวแต้มแต่งประดับดิน แม้นเป็นเพียงแค่ดอกหญ้าธรรมดาๆ หลายคนอาจให้ค่าตีราคาเพียงวัชพืช ใคร่รบราฆ่าฟันกันให้ตายไปข้างนึง มิอาจมองเห็นความงดงามอันจริงแท้ ที่เร้นกายโอบกอดต้นไม้ใหญ่ในดงป่า จนกว่าดวงใจจะเข้าถึงธรรม…. “ดอกหญ้าคา” หลายคนอาจมองเห็นเป็นเพียงวัชพืช แต่กลับเป็นที่หมายปองของผองผึ้ง รุมตอมดอมดมเก็บน้ำหวานและเกสร ส่งเสียงอื้ออึงไปทั่วชั้นบรรยากาศ เพียงสายลมที่พัดแผ่วผ่านมาเพียงบางเบา ก็หอบเอาปุยดอกหญ้าคาฟุ้งกระจาย ลอยคว้างไปทั่วทั้งห้วงจักรวาล… #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr เฝ้ามองดูผึ้งตัวน้อยคลอเคล้าดอกหญ้าคา กลางสายลมโชยแล้วพิจจารณา… หากเปรียบหญ้าคากับคนเรา ก็คงไม่ต่างกันมากนัก โลกนี้คงไม่มีใครดีพร้อมสมบูรณ์แบบจนหาที่ติไม่ได้ และโลกนี้ก็คงไม่มีใครที่ชั่วช้าเลวทรามจนหาข้อดีไม่ได้เลยเช่นกัน สุดแท้แต่ว่าเราจะเลือกมองในมุมใด แต่ในบางดินแดนนั้นเพียงแค่ดอกหญ้าคา ก็กลายเป็นสิ่งของหายาก… ว่าแล้วก็สาดเมรัยบุปผชาติลงคอ

เมื่อสาดเหล้าป่าลงคอครบแปดจอก ถันพระอุมาจะปรากฏ…. เจิ่นเทิ่นสูงเคียงเมฆเพียงฟ้า จ่างป่างแจ้งซอดห้วงสุริยะ ซอมใจเบิ่งเห็นไกลกว่าดาวเดือน สาดเหล้าป่าลงคอไปแปดจอก ซดต้มไก่ใส่ซาไปแปดบ่วง แก้ผ้าร้องรำทำเพลงกลางทุ่งนา ซอมใจเบิ่งสรรพสิ่งรอบกาย สาดเหล้าป่าลงคอไปอีกแปดจอก ซดต้มไก่ใส่ซาไปอีกแปดบ่วง มองดูต้นไม้ใบหญ้าทุ่งนาท้องฟ้าภูเขาสูง แม้นเห็นเดือนดาวไปทั่วทั้งห้วงจักรวาล จะมีความหมายอะไร.... หากมองไม่เห็นตนเอง แต่ถ้าหากมองเห็นเพียงแค่ตนเอง ชีวิตนี้ก็คงจะไร้สิ้นซึ่งจิตวิญญาณ แห่งความเป็นมุนษย์ หากมองไม่เห็นผู้อื่น…. ว่าแล้วก็สาดเหล้าป่าลงคอไปอีกแปดจอก ซดต้มไก่ใส่ซาไปอีกแปดบ่วง แล้วสติสตังก็ชักจะเริ่มวิปลาส แอระแน..... #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr เพื่อนชวนมาแคมป์ปิ้งกลางทุ่งนา ปาร์ตี้เหล้าป่าข้างกองฟาง

ตั้งแต่คราวก่อนนั่น เสมอหมั่นดอกคำเว้า อ้ายเลยอุกอั่งเอ้า ย้อนคำเว้าผู้รังคน โดนปานซาติ ผ่านซาติสิเวียนว่าย สิบ่คลายฮักมั่น ปานว่าดาวนั่นเคียงเกิ้ง คล้อยปีผ่าน อ้ายนั่งเพ้อพรรณนา แหงนเบิ่งฟ้า ย้อนคำเว้าต่าวคืนหลัง ร้อยความคึด พันเหตุผลบ่แล้วได้ จักว่าเป็นจั่งใด๋ดอกความฮัก จักว่าเป็นจั่งใด๋ดอกความฮัก ส่ำเคิ่งซาติกะบ่กวม ความฮักความหวัง สุดท้ายพังทะลาย ความฝันกลับกลาย เหลือเพียงความจริงแท้ วันคืนล่วง ใจเจ้าล่วงเปลี่ยนผันแปร ประสาหยังคำฮักแท้ จากลมปากผู้รังคน เจ็บเด้เจ็บ เจ็บใจกว่าไม้ถั่ง เทิงความฮักความหวัง ผุพังหมุ่นอุ้ยปุ้ย มืดอื้อคื้อ หล่านางเอ๋ยเหมิดทางไป จักสิเฮ็ดจั่งใด๋ดอกใจนี้ จักสิเฮ็ดจั่งใด๋ดอกใจนี้ ให้ลืมได้บ่คึดนำ #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr บทกวีตอนหนึ่งของเพลง #ผู้บ่าวนอนนา เขียนไว้เมื่อปี 2556 ว่าแล้วก็คิดถึงบรรยากาศคืนวันเก่าๆ หว่านแหหาปลามาย่าง ทำไก่อบฟาง ก่อกองไฟผิง นั่งล้อมวงสาดเหล้าลงคอ แล้วนอนหลับไหลอยู่ใต้แสงจันทร์ ย้อนอ้ายนอนนาบ๊อ…..

“เห็นจักรวาลทั้งจักรวาล จะมีความหมายอะไร” ว่าด้วยเรื่องคุณค่าและมูลค่า…. ต้นไม้ที่เราปลูกจะบอกว่าเรา เป็นคนอย่างไร... ปลูกต้นไม้นั้นถ้ามองแต่เรื่องมูลค่า ก็อาจจะได้แต่ต้นพะยูงเต็มสวน แต่ถ้าก้าวข้ามเรื่องของมูลค่ามาได้ เราอาจจะมองเห็นคุณค่าในต้นไม้ชนิดต่างๆ มากมาย ต้นไม้แต่ละชนิดมีคุณค่าด้านต่างๆแตกต่างกันออกไป การใช้งานใช้ประโยชน์ก็แตกต่างกันออกไป บางชนิดเป็นแหล่งอาหาร ใบกินได้ ยอดกินได้ ผลกินได้ เมล็ดกินได้ บางชนิดเป็นไม้ใช้สอย ใช้ทำฟืนหุงหาอาหาร ใช้ทำโรงเรือนคอกปศุสัตว์ ใช้ทำเสาบ้าน ทำพื้นกระดาน ทำเครื่องเรือน ทำเฟอร์นิเจอร์ ทำเครื่องใช้ต่างๆ แตกต่างกันออกไปตามคุณสมบัติของต้นไม้ชนิดนั้นๆ บางชนิดแม้กินไม่ได้ เนื้อไม้ใช้งานไม่ได้ แต่ก็ยังให้คุณค่าทางจิตใจ เพียงมองเห็นต้นไม้บางชนิดค่อยๆเติบใหญ่ ได้ดอมดมกลิ่มหอมยามมันผลิดอกบานสะพรั่ง ก็อิ่มเอมใจปิติล้นเหลือมิรู้คลาย ถ้าเราปลูกต้นไม้เพราะเห็นคุณค่าในต้นไม้ เดี๋ยวเรื่องมูลค่ามันจะตามมาเอง “คุณค่าของต้นไม้” คือสิ่งที่มีโดยเนื้อแท้ ของต้นไม้ชนิดนั้นๆ (ประโยชน์ของต้นไม้ชนิดนั้นๆ) และยังหมายรวมถึงสิ่งที่ผู้คนหนึ่งๆ รู้สึก แก่ต้นไม้ชนิดนั้นๆด้วย (คุณค่าทางจิตใจ) “มูลค่าของต้นไม้” คือสิ่งที่มนุษย์เราประเมินค่า ตีราคา ออกมาเป็นตัวเงิน ว่าต้นไม้นั้นๆ มีราคาเท่าไหร่ มีมูลค่าเท่าไหร่ ซึ่งมูลค่าของต้นไม้ชนิดต่างๆ ก็แตกต่างกันออกไป ตามแต่มนุษย์เราจะให้ค่าให้ราคา บางชนิดมีมูลค่า เพราะใช้กิน กินยอด กินใบ กินดอก กินผล กินเมล็ด บางชนิดมีมูลค่า เพราะคุณภาพของเนื้อไม้ ใช้ทำเฟอร์นิเจอร์ ใช้สร้างบ้าน ใช้ทำของใช้ต่างๆ ไปยันใช้ทำเครื่องดนตรี บางชนิดมีมูลค่า เพียงเพราะใช้ปลูกประดับบ้านเรือน เพื่อให้สุนทรีรมณ์ ผู้คนให้มูลค่าเพราะมีคุณค่าทางจิตใจ บางชนิดมีมูลค่าเพราะความหายาก บางชนิดมีมูลค่าเพราะการเกร็งกำไร แต่ไม่ว่าต้นไม้ชนิดต่างๆจะมีมูลค่าเท่าไหร่ มีมูลค่าเพราะประโยชน์ของต้นไม้นั่นๆจริงๆ หรือมีมูลค่าเพียงเพราะการเกร็งกำไร ผู้คนจะตีราคาให้มากหรือน้อย นั่นเป็นเรื่องของตลาด สุดท้ายแล้วราคาของมัน ก็จะวิ่งเข้าหามูลค่าที่แท้จริง ที่ควรจะเป็นเสมอ และแน่นนอน มนุษย์แต่ละคนให้ค่าให้ราคาต้นไม้แต่ละต้นแตกต่างกันไป และบางคนก็อาจจะไม่ให้ค่าให้ราคากับต้นไม้เลยก็ได้ นั่นเป็นเรื่องของปัจเจกบุคคล ถ้าเราปลูกต้นไม้เพราะเห็นคุณค่าในต้นไม้ เดี๋ยวเรื่องมูลค่ามันจะตามมาเอง แต่มองเพียงแค่ต้นไม้นั้นย่อมไม่เห็นป่าทั้งป่า มองเพียงแค่ป่าก็ย่อมไม่เห็นความเป็นจริงของโลกใบนี้ มองเพียงโลกใบนี้ย่อมไม่เห็นเดือนดารา ถ้ามองเพียงโลกใบนี้และเดือนดารา ไฉนเลยจะเห็นจักรวาลทั้งจักรวาล เห็นจักรวาลทั้งจักรวาลจะมีความหมายอะไร หากไม่เห็นตนเอง เห็นเพียงแค่ตนเองชีวิตนี้ก็คงจะไร้สิ้นซึ่ง จิตวิญญาณแห่งความเป็นมนุษย์ หากมองไม่เห็นผู้อื่น.... #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #เกษตรกรรมธรรมชาติ #เกษตรเชิงนิเวศ #siamstr ทรัพย์สินที่เราสร้าง สิ่งที่เราเก็บออม หรือสิ่งที่เราลงทุน ก็จะบ่งบอกว่าเรา เป็นคนเช่นไร…. มองเพียงแค่เรื่องมูลค่า มองเพียงแค่เรื่องผลตอบแทน หรือมองไปถึงคุณค่าและประโยชน์ ถึงแก่นแท้ด้านใน

“วิมานผีเสื้อ” มองเห็นความงามของผีเสื้อ ใยจงเกลียดจงชังหนอนผีเสื้อ บ้างฉีดพ่นยาฆ่าหนอนฆ่าแมลง ใคร่รบราฆ่าฟันให้ตายกันไปข้าง ราวกับว่าจะอยู่ร่วมโลกกันไม่ได้ โถ….ชะตากรรม เจ้าหนอนน้อยผู้น่าสงสาร แต่ที่น่าสงสารเสียยิ่งกว่าหนอนผีเสื้อ คือคนที่ดวงใจมืดบอดถูกบดบังฉาบทา ไปด้วยมายาคติ จนมองไม่เห็นความงดงาม ของธรรมชาติ…. กว่า 10 ปี ที่ผมปลูกต้นไม้สร้างสวนป่าวนเกษตรด้วยหลักเกษตรกรรมธรรมชาติและหลักเกษตรเชิงนิเวศ ผมพยายามหาต้นไม้ชนิดต่างๆมากมาย ที่ผีเสื้อชอบมาวางไข่ที่หนอนผีเสื้อชอบกินยอดกินใบมาปลูกในสวน ปะปนกันไปกับไม้ชนิดต่างๆ เพื่อชักจูงให้ผีเสื้อเข้ามาอยู่ในสวน คูน ขี้เหล็ก มะนาว พะยูง สะแกนา ฯลฯ ผ่านมาจวบจนถึงวันนี้ ต้นไม้ที่ผมปลูกกว่าหมื่นต้น ได้เติบโตกลายเป็นป่าใหญ่ ราวกับว่าเป็นวิมานในม่านป่า ของเหล่าผีเสื้อน้อยใหญ่ที่พากันโบยบิน อวดโฉมนับหมื่นตัว ผมไม่รู้หรอกว่าเวลาที่ผีเสื้อนับหมื่นตัว สยายปีกนั้นมันจะสะเทือนไปถึงดินแดนใด แต่ผมหวังว่ามันอาจจะสร้างความรู้สึก ทุ้มอยู่ในใจให้แก่ผู้พบเห็น มันอาจทำให้เขาเห็นถึงความเชื่องโยง ของระบบนิเวศป่า เห็นถึงความเชื่อมโยงหนอนผีเสื้อกับต้นไม้ เห็นถึงความเชื่อมโยงของผีเสื้อกับดอกไม้ และทำให้เขามองเห็นความงดงาม ของธรรมชาติ “ไม่ใช่มองเห็นเพียงความงามของผีเสื้อ” #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #เกษตรกรรมธรรมชาติ #เกษตรเชิงนิเวศ #siamstr ผมเองก็กลัวหนอนผีเสื้อไม่กล้าจับ แต่ผมไม่ได้จงเกลียดจงชังมัน ไม่ได้ทำร้ายทำลายมัน เพราะรู้ว่าวันหนึ่งมันจะกลายเป็น ผีเสื้อที่สวยงามและมีคุณประโยชน์ ต่อธรรมชาติ… เวลาหนอนผีเสื้อลงกินใบต้นพะยูงนั้น สุดสะพรึงมาก แต่ละต้นมีหนอนผีเสื้อเป็นพันๆตัว กินจนใบพะยูงเกลี้ยงทั้งต้น แต่หลังจากนั้นไม่นาน ต้นพะยูงก็จะแตกยอดใหม่ แล้วฝูงผีเสื้อนับหมื่นๆตัว ก็จะโบยบินโอดโฉมไปทั่วทั้งสวนป่า ราวกับว่าอยู่บนสรวงสวรรค์ ในอุดมคติของผู้คนทั่วไป…

ขอให้โลกสงบสุข...... #ในทรรศนะของข้าพเจ้า โลกจะสงบสุขได้ ก็ด้วยมีเหตุปัจจัย มากระทำให้สงบสุข หาใช่จะสงบสุขเพราะการร้องขอวิงวอนบนบานศาลกล่าวอธิษฐาน สิ่งนั้นเป็นเช่นนั้นเพราะด้วยมีเหตุปัจจัยให้เป็นไปเช่นนั้น สิ่งนี้เป็นไปเช่นนี้ก็เพราะด้วยมีเหตุปัจจัยให้เป็นไปเช่นนี้ หาได้เกิดจากการดลบันดาล ให้เป็นไปจากสิ่งนั้นสิ่งนี้ หากการบนบานศาลกล่าวอธิษฐาน เปลี่ยนแปลงกฏธรรมชาติข้อนี้ได้ ทุกคนคงสมหวังดั่งปรารถนา แล้วชีวิตนี้จะมีความหมายอะไร แต่โลกใบนี้มีผู้คนมากมาย ย่อมหลากหลายความคิด หลากหลายความเชื่อ คงไม่มีความเชื่อใดถูกต้องดีงามจนไร้ที่ติ หรือผิดไปเสียหมดทุกอย่าง หากเราพอใจ หากเขาพอใจ และอยู่ในกฏเกณฑ์ที่สังคมกำหนด โลกใบนี้ถึงได้มีความแตกต่าง เป็นธรรมดา.... #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr ลอยกระทงในคลองน้ำเล็กๆในสวน กระทงเล็กๆใบเดียวทำจากวัสดุธรรมชาติ ลอยในพื้นที่ส่วนตัว น้ำไม่เน่าเสียไม่เป็นพิษเป็นภัยกับสัตว์น้ำ ในธรรมชาติ โดยส่วนตัวแล้วไม่เคยไปลอยกระทงในแหล่งน้ำธรรมชาติ ปกติในสวนตัวเองก็ไม่ลอย แต่ปีนี้แค่อยากแสดงกล้ามดาก ให้สาวๆแถวบ้านรู้ว่า… คนป่าคนดงคืออ้าย ก็เป็นผู้ชายโรแมนติกอยู่เด้อ เหอะๆๆๆ 😄😄😄 ว่าแล้วก็ยกเอาจอกเมรัยบุปผชาติมาสาดลงคอ

เราตื่นแล้ว….. ท่านยังไม่ตื่น #CK Bitcoin ไม่ใช่ความเชื่อ แต่คือความเข้าใจ Bitcoin -> Lightning Network -> Nostr คลิป อ.ตั๊ม คลิปนี้อธิบายได้เห็นภาพมากครับ เผื่อใครยังไม่ได้ดูครับ https://www.youtube.com/live/4OF5KVlS31E?si=F79y82tSY94QutwS #siamstr

แล้วตำนานแจกจอกก็เริ่มต้นขึ้น.... เมื่อครั้งยังเป็นเด็กเคยสะสมของเล่น เติบโตมาจึงรู้ว่าอะไรเป็นอะไร ของเล่นนั้นก็หมดความหมาย แจกให้ลูกหลานเด็กๆไป ไม่เก็บมาพะรุพะรังชีวิต เมื่อเริ่มเป็นวัยรุ่นเริ่มสะสมของแต่งกาย รองเท้า กางเกงยีนส์ สร้อย แหวน เสื้อผ้า นาฬิกา เติบโตมาจึงรู้ว่าอะไรเป็นอะไร สิ่งไหนไม่ได้ใช้ไม่จำเป็นก็แบ่งปัน ตกทอดให้ลูกหลานที่เขาจำเป็นได้ใช้ ไม่เก็บมาสะสมให้พะรุงพะรังชีวิต มีเฉพาะที่ต้องใช้ต้องใส่จริงๆ เมื่อเริ่มเล่นกีตาร์เล่นดนตรี เห็นมือกีต้าร์หลายคนสะสมกีต้าร์เต็มบ้าน รุ่นหายากรุ่นแพงๆรุ่นดีๆมากมาย ก็อยากจะมีกีต้าร์เยอะๆเหมือนเขา เติบโตมาจึงรู้ว่าอะไรเป็นอะไร กีต้าร์ตัวไหนไม่ได้ใช้ก็เริ่มขายบ้าง ให้หลานบ้างให้สาวๆบ้าง ไม่เก็บสะสมให้พะรุงพะรังชีวิต มีไว้เฉพาะที่จำเป็นต้องใช้ก็พอ ปัจจุบันยืมกีต้าร์เพื่อนดีด ของตัวเองดีๆแจกสาวๆหมด เฮ้อออ เมื่อได้เริ่มอ่านหนังสือดีๆมากมาย เริ่มเก็บเริ่มสะสมหนังสือต่างๆ ตั้งใจจะเก็บไว้เป็นของตกแต่งห้องไปเสียอีก แล้วตกทอดให้รุ่นลูกรุ่นหลานให้ได้อ่านเหมือนเรา เติบโตมาจึงรู้ว่าอะไรเป็นอะไร เริ่มแบ่งปันหนังสือต่างๆให้เพื่อนให้คนรู้จัก ไม่เก็บมาสะสมไว้แต่ผู้เดียว ไม่คิดจะเก็บหนังสือให้เต็มบ้าน ด้วยหวังให้เป็นของสะสมของตกแต่ง เมื่อเริ่มปลูกต้นไม้สร้างสวนป่า แรกๆก็มีความคิดอยากมีพันธุ์ไม้หายากต่างๆ ให้เต็มสวนไปหมดทั้งพืชผักต่างๆ ใช้เวลาอยู่หลายปีจึงปลดเปลื้องวางความคิดนี้ได้ เมื่อรู้ว่าอะไรเป็นอะไรต้นไม้ต่างๆพืชผักต่างๆ ผลไม้ต่างๆเราไม่จำเป็นต้องมีให้มากที่สุด หรือมีให้ครบทุกชนิดก็ได้ ต้นไม้ก็เอาเฉพาะที่เราจำเป็นต้องใช้งานใช้ประโยชน์ สมประสงค์กับสวนเราจริงๆเหมาะกับพื้นที่เราจริงๆ พืชผักผลไม้ก็เอาเฉพาะชนิดที่เราชอบเราต้องกินต้องใช้จริงๆ พิจารณาตนเองอยู่นานสองนาน มั่นใจว่าเราเองได้ปลดเปลื้องพันธนาการ จากการสะสมสิ่งของต่างๆอันจะพะรุงพะรัง ชีวิตได้หมดแล้ว เมื่อไม่มีสิ่งของอันไม่จำเป็นพะรุงพะรังชีวิต ชีวิตก็ย่อมง่ายเบาสบายเคลื่อนไหวได้ คล้องแคล้วว่องไว แต่เผลอเพียงแป๊ปเดียวจอกเหล้าเต็มบ้าน มันมาแต่ไหนอีกกกก เฮ้ออออ แล้วตำนานแจกจอกก็เริ่มต้นขึ้น..... #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr ปลดเปลื้องในสิ่งที่ควรปลดเปลื้อง สะสมในสิ่งที่ควรสะสม อย่าพันธนาการพะรุงพะรังตน ไปด้วยสิ่งของอันไม่จำเป็น นิสัยจน นิสัยรวย ให้รู้ตัว ให้รู้ตน รู้เหตุผล รู้พอประมาณ รู้กาลเวลา หากปรารถนาสู่เสรีชน….

ใบไม้เปลี่ยนสี…. มะกอกป่าเตรียมตัวผลัดใบ อร่ามตาดุจดั่งประกายคำ ค่อยๆหล่นร่วงปลิดปลิว โปรยปรายดั่งหยาดพิรุณ ยามเมื่อต้องสายลมสัมผัส เพียงแผ่วเบา.... ต้นไม้หลายชนิดเริ่มผลัดใบ บางชนิดผลเริ่มสุกหล่นร่วง บางชนิดเริ่มผลิดอกบานสระพรั่ง โชยกลิ่นอบอวนไปทั่วทั้งผืนป่า หอมละมุนราวกับคุกกี้เสี่ยงทาย เอนกายลงบนเปลผ้าใบผืนเก่า ที่ผูกไว้ใต้ร่มเงาต้นไม้ใหญ่ ในอ้อมกอดภวังค์กลิ่นหอม ดอกไม้ป่าเคล้าเสียงสายลม เสียงนกร้องเสียงใบไม้ร่วง และเสียงหัวใจตัวเอง..... เอ่ยปากอ้อนวอนกับสายลม ได้โปรดจงโอบกอดกลิ่นหอมนี้ ฝากไปถึงเธอผู้ห่างไกล อาจจะเจอความหวังที่ยังรออยู่ เฮ่ เฮ เฮ้.....🙂🙂🙂 #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #เกษตรกรรมธรรมชาติ #เกษตรเชิงนิเวศ #siamstr มะกอกป่า ที่สวนปลูกไว้สี่ห้าต้นครับ บางต้นเริ่มผลิดอกออกผล ผลสุกมะกอกป่าใส่ส้มตำอร่อยมาก ใส่แจ่วกุ้ง ใส่แกง ใส่น้ำพริก กลิ่นหอม เป็นเอกลักษณ์ ยอดอ่อน กินกับลาบเป็ด ลาบหมู ลาบเนื้อ กินกับป่นปลา สุดจะบรรยาย แม้เนื้อไม้จะใช้สร้างบ้านเรือนไม่ได้ ไม่ได้มีราคาเหมือนไม้เนื้อแข็งชนิดอื่นๆ แม้ผลสุกจะไม่ได้มีราคาค้าขายง่าย เหมือนผลไม้อื่นๆตามยุคสมัยนิยม แต่ต้นไม้ทุกชนิดนั้นล้วนมีคุณค่ามีประโยชน์ แตกต่างกันออกไป หากปลุกต้นไม้แล้วมองแต่เรื่องมูลค่า เราอาจจะได้แค่ต้นพะยูงเต็มสวน หรือได้แค่ต้นทุเรียนเต็มสวน แต่ถ้าเรามองเห็นคุณค่าของต้นไม้ชนิดต่างๆ เราจะได้ต้นไม้มากมายหลากหลายชนิด เดี๋ยวเรื่องมูลค่ามันตามมาเอง เมื่อมีทรัพยากรที่ผลิตผลมะกอกได้ เราก็ไม่จำเป็นต้องซื้อผลมะกอกอีกต่อไป