ใบไม้เปลี่ยนสี…. มะกอกป่าเตรียมตัวผลัดใบ อร่ามตาดุจดั่งประกายคำ ค่อยๆหล่นร่วงปลิดปลิว โปรยปรายดั่งหยาดพิรุณ ยามเมื่อต้องสายลมสัมผัส เพียงแผ่วเบา.... ต้นไม้หลายชนิดเริ่มผลัดใบ บางชนิดผลเริ่มสุกหล่นร่วง บางชนิดเริ่มผลิดอกบานสระพรั่ง โชยกลิ่นอบอวนไปทั่วทั้งผืนป่า หอมละมุนราวกับคุกกี้เสี่ยงทาย เอนกายลงบนเปลผ้าใบผืนเก่า ที่ผูกไว้ใต้ร่มเงาต้นไม้ใหญ่ ในอ้อมกอดภวังค์กลิ่นหอม ดอกไม้ป่าเคล้าเสียงสายลม เสียงนกร้องเสียงใบไม้ร่วง และเสียงหัวใจตัวเอง..... เอ่ยปากอ้อนวอนกับสายลม ได้โปรดจงโอบกอดกลิ่นหอมนี้ ฝากไปถึงเธอผู้ห่างไกล อาจจะเจอความหวังที่ยังรออยู่ เฮ่ เฮ เฮ้.....🙂🙂🙂 #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #เกษตรกรรมธรรมชาติ #เกษตรเชิงนิเวศ #siamstr มะกอกป่า ที่สวนปลูกไว้สี่ห้าต้นครับ บางต้นเริ่มผลิดอกออกผล ผลสุกมะกอกป่าใส่ส้มตำอร่อยมาก ใส่แจ่วกุ้ง ใส่แกง ใส่น้ำพริก กลิ่นหอม เป็นเอกลักษณ์ ยอดอ่อน กินกับลาบเป็ด ลาบหมู ลาบเนื้อ กินกับป่นปลา สุดจะบรรยาย แม้เนื้อไม้จะใช้สร้างบ้านเรือนไม่ได้ ไม่ได้มีราคาเหมือนไม้เนื้อแข็งชนิดอื่นๆ แม้ผลสุกจะไม่ได้มีราคาค้าขายง่าย เหมือนผลไม้อื่นๆตามยุคสมัยนิยม แต่ต้นไม้ทุกชนิดนั้นล้วนมีคุณค่ามีประโยชน์ แตกต่างกันออกไป หากปลุกต้นไม้แล้วมองแต่เรื่องมูลค่า เราอาจจะได้แค่ต้นพะยูงเต็มสวน หรือได้แค่ต้นทุเรียนเต็มสวน แต่ถ้าเรามองเห็นคุณค่าของต้นไม้ชนิดต่างๆ เราจะได้ต้นไม้มากมายหลากหลายชนิด เดี๋ยวเรื่องมูลค่ามันตามมาเอง เมื่อมีทรัพยากรที่ผลิตผลมะกอกได้ เราก็ไม่จำเป็นต้องซื้อผลมะกอกอีกต่อไป

“ ตั้งแต่คราวก่อนนั้น เสมอหมั่นดอกคำเว้า อ้ายเลยอุกอั่งเอ้า ย้อนคำเว้าผู้รังคน โดนปานซาติผ่านซาติสิเวียนว่าย สิบ่คลายฮักหมั่น ปานว่าดาวนั่นเคียงเกิ้ง คล้อยปีผ่าน อ้ายนั่งเพ้อพรรณนา แหงนเบิ่งฟ้า ย้อนคำเว้าต่าวคืนหลัง ร้อยความคึด พันเหตุผลบ่แล้วได้ จักว่าเป็นจั่งใด๋ดอกความฮัก จักว่าเป็นจั่งใด๋ดอกความฮัก ส่ำเคิ่งซาติกะบ่กวม “ #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr บทกวีตอนหนึ่งจากเพลง ผู้บ่าวนอนนา เขียนไว้เมื่อปี 2556

มงกุฎไพร… ผีเสื้อ ต้นไม้ ใบหญ้า ดอกไม้ป่า มงกุฏ และเธอ ผู้ลาจากไม่หวนคืน เช้าตู่ของฤดูหนาว เด็กหนุ่มน้อยผละออกจากกองไฟที่นั่งผิง รีบรวมกลุ่มกับเด็กๆในระแวกบ้านใกล้เรือนเคียงกันเพื่อเดินไปโรงเรียน แดดเริ่มท่อแสงสดใส ประกายระยิบระยับคราเมื่อต้องสัมผัสทิวไม้ใบหญ้าและหนองน้ำระหว่างสองข้างทาง เด็กหนุ่มน้อยปล่อยให้เด็กคนอื่นๆเดินรุดหน้าไปก่อน ส่วนตัวเขาเดินหายไปในทุ่งดอกหญ้าข้างทาง เขารู้ว่าเด็กสาวที่เขาแอบบชอบนั้น ชอบนำดอกหญ้าชนิดหนึ่งที่ผลิบานในช่วงต้นฤดูหนาว มาถักท่อเป็นมงกุฎดอกไม้สวมใส่เล่นกันตามประสาเด็กหญิงบ้านป่าเมืองไพร ดอกไม้ชนิดนั้น รอยยิ้มของเธอ มงกุฎดอกไม้ที่เธอสวมใส่ แม้จะผ่านมาเนินนานสักเพียงใด แม้เจ้าของรอยยิ้มจะอยู่ ณ ดินแดนไหน ภาพแห่งความทรงจำยังคงตราตรึง อยู่ในทุกห้วงความรู้สึก…. #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr

เวลามีค่า….ศึกษา Bitcoin ฟัง อ. ตั๊ม ทีไรไฟลุกตลอดครับ #siamstr

เลือกอาจารย์ให้ถูกคน อ่านหนังสือให้ถูกเล่ม คบเพื่อนที่ควรคบ และอยู่ในสถานที่เหมาะสมแก่ตน เพราะอาจารย์ที่เรานับถือเป็นแบบอย่างชีวิต หนังสือที่เราอ่านเพื่อนที่เราคบสถานที่ที่เราอยู่ จะบ่มเพาะความเป็นตัวเรา ผมอ่าน “คู่มือมนุษย์” ของท่านพุทธทาส ผมอ่าน “พุทธธรรม” ของท่าน ป.อ ประยุทธ์ โต ผมจึงพอเข้าใจว่าพุทธศาสนาแท้จริงนั้น ไม่งมงาย ไม่มีอภินิหาร ไม่มีความเชื่อ มีแต่หลักความจริงตามธรรมชาติ พูดกันด้วยหลักเหตุและผล ผมอ่าน “ปฏิวัติยุคสมัยด้วยฟางเส้นเดียว” ของมาซาโนบุ ฟูกูโอกะ ผมจึงพอเข้าใจคำว่าเกษตรกรรมแบบธรรมชาติ เกษตรเชิงนิเวศ เกษตรกรรมแบบไม่กระทำ เกษตรกรรมที่ปล่อยให้ธรรมชาติได้ทำหน้าที่ของมันตามธรรมชาติ เราจะได้เก็บเอาเวลาไว้ไปคุยกับดวงตะวัน ผมอ่าน “โจนาธาน ลิฟวิงสตันนางนวล” ของริชาร์ด บาร์ก ผมจึงพอเข้าใจว่า นกนางนวลที่มีปีกสามารถโบยบินได้นั้น คงไม่ได้มีปีกไปเพื่อจะบินหาปลากินไปวันๆ มนุษย์ก็คงเช่นกันคงไม่ได้มีชีวิตเพื่อทำมาหากิน หาเงินหาทองไปวันๆ ผมอ่าน “ปรัชญาชีวิต” ของคาลิล ยิบราน ผมจึงพอเข้าใจว่าที่มหาวิหารดำรงอยู่ได้นั้น ก็ด้วยเสาของมหาวิหารนั้นอยู่ห่างกัน ผมอ่าน “1984 มหานครแห่งความคับแค้น” ของจอร์จ ออร์เวลล์ ผมจึงพอเข้าใจว่าอิสรภาพในการใช้ชีวิตนั้นสำคัญเพียงใด ผมอ่าน “เซเปียนส์ ประวัติย่อมนุษยชาติ” ของยูวาล โนอา ฮารารี่ ผมจึงพอเข้าใจว่า ทำไมเมื่อมนุษย์เริ่มรู้จักการเพาะปลูก อิสรภาพในการใช้ชีวิตของมนุษย์กลับเริ่มหายไป ผมอ่าน “Foundation สถาบันสถาปนา” ของไอแซค อาซิมอฟ ผมจึงพอเข้าใจว่า ทางเลือกและการที่เรามีสิทธิ์ที่จะเลือกนั้นสำคัญเพียงใด ผมอ่าน “นวลนาง นิยายรักฉบับบ้านนา” ผมจึงรู้ว่า จินตนาการนั้นสำคัญกว่าความรู้ ผมอ่าน “ สิทธารถะ” ของเฮอร์มานน์ เฮสเส ผมจึงรู้ว่า การออกไปใช้ชีวิตนั้น สำคัญกว่าการอ่านตำหรับตำราร้อยเล่มพันเล่ม ว่าแล้วก็วางตำหรับตำราอาบน้ำอาบท่า ล้างหน้าแปลงฟันเตรียมตัวออกจากป่า สู่สถานเริงรมย์…. #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr คืนนี้บุญกฐินหมู่บ้านใกล้ๆกัน มีหมอลำซิ่งมาแสดง ว่าจะไปโชว์กล้ามดาก หน้าฮ้านหมอลำจักหน่อย 😄😄😄

แล้วผมก็ได้เป็นศิลปินเต็มตัว ศิลปินเลี้ยงหมู แฮ๊ะ!!! 😂😂😂 “การเลี้ยงหมูแบบไบโอไดนามิก เลี้ยงหมูแบบธรรมชาติ” จริงๆแล้วเกษตรกรรมธรรมชาตินั้น ไม่ใช่เรื่องที่สลับซับซ้อนเข้าใจยากอะไรมากมาย มันก็คือความเป็นจริงตามธรรมชาตินั่นแหละ สิ่งที่ยากไม่ใช่การทำความเข้าใจธรรมชาติ แต่คือการวางความเชื่อของภาพจำเก่าๆเรื่องการเกษตร ที่เราถูกฉาบทาไปด้วยมายาคติลงเสียให้ได้ “เมื่อคิดจะเพาะปลูก” อย่าคิดเรื่องการไถพรวน อย่าคิดเรื่องการใส่ปุ๋ยเคมี อย่าคิดเรื่องการฉีดยาฆ่าหญ้า อย่าคิดเรื่องการฉีดยาฆ่าแมลง จงจำไว้ว่า ในป่าก็ไม่มีใครไถพรวนดินให้ต้นไม้ ทำไมดินในป่าถึงร่วนซุย ในป่าก็ไม่มีใครใส่ปุ๋ยให้ต้นไม้ ทำไมต้นไม้ในป่าก็ยังเติบโตและผลิดอกออกผล “เมื่อคิดจะเลี้ยงไก่” อย่าคิดเรื่องกรงตับ อย่าคิดเรื่องโรงเรือนราคาแพง จงเลี้ยงไก่แบบปล่อยตามธรรมชาติ ปล่อยให้ไก่ได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระ ได้โบยบินได้คุ้ยเขี่ยหากินหญ้ากินหนอนกินแมลงตามสัญชาตญาณของมัน สร้างโรงเรือนอย่างธรรมดาๆ ให้พอกันแดดกันฝนหลับนอนป้องกันอันตรายจากสัตว์ร้ายก็พอแล้ว “เมื่อคิดจะเลี้ยงหมู” ก็เช่นกัน ทำลายภาพจำเก่าๆของการเลี้ยงหมูลงเสียให้ได้ แล้วกลับไปดูที่ธรรมชาติ.... #หมูดำภูพาน คุโรบัตะเมืองไทย เลี้ยงง่ายโตเร็ว น่ารัก น่าอร่อย น่าหันแกล้มเหล้า อู๊ดๆ 🐷🐷🐷 #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #เกษตรกรรมธรรมชาติ #เกษตรเชิงนิเวศ #siamstr

ท้องฟ้าของเรา…. ทรุดกายลงนั่ง บนพื้นดินที่ปูด้วยใบไม้ร่วง นุ่มละมุนราวกับแก้มสาว ฟังเสียงสายลมโชยเอื้อนเอ่ย มาจากแดนไกล เคล้าเสียงใบไม้ไหว เสียงยอดหญ้าลู่ตามลม สายตาเหม่อมอง ไปบนท้องฟ้ากว้างสีคราม ถามเมฆน้อย เจ้าจะล่องลอยไปทิศทางใด ถามสายลมเจ้าจะพัดพา ไปถึงดินแดนไหน ช่วยอุ้มโอบความคิดถึง ความห่วงใยและอุ่นไอแดด ฝากไปถึงเธอผู้ห่างไกล ได้ไหมเอ่ย แต่ก็ไร้คำตอบ จากเมฆน้อยและสายลม ได้แต่พรึมพรำกับใจตัวเอง ว่านั่นท้องฟ้าของสองเรา #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr อรุณสวัสดิ์ครับ

แอบชอบน้องคนนึงในหมู่บ้านเดียวกัน อยู่แปดปี เลยหัดกีต้าร์เล่นเพลงนี้อยู่แปดเดือน กว่าจะพอเล่นได้ นั่งคิดนอนคิดอยู่แปดวันแปดคืน ว่าจะทำอย่างไรถึงจะมีโอกาส ได้เล่นเพลงนี้ให้น้องเขาฟัง ในค่ำคืนนึงที่กำลังรวบรวมความกล้า สาดเมรัยบุปผชาติลงคอไปได้แปดจอก ว่าจะไปกดไลค์ในเฟสบุ๊คน้องเขา ในค่ำคืนนั้นนั่นเองน้องเขาก็โฟสต์เฟสบุ๊ค เปิดตัวคนรักของเขาพอดี โถ….ชีวิตกวีนอนนา ความเร็วของเสือมันช่างเหนือ กว่าหมาขี้เรื้อนจริงๆ ช้าเพียงแปดวิอาจต้องเป็นโสด ไปจนอายุแปดสิบแปดปี #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr วอนให้ลมพัดพาหัวใจพี่ไปถึง…..

ไม่หล่อแต่หว่านแหจ่าน… ปลา…. เบ็ดตกปลา…. บ่อเลี้ยงปลา…. ปลากินแล้วก็หมดไป เบ็ดตกปลาใช้หาปลามากินได่ แต่บ่อเลี้ยงจะทำให้เรามีปลากิน แบบไม่อดไม่อยาก และยิ่งถ้าเราเข้าใจการเลี้ยงปลาแบบธรรมด้วย ชีวิตเรายิ่งจะง่าย ปลานวลจันทร์เทศ ขนาด 3-5 กิโล อายุ 4 ปีเลี้ยงแบบปล่อยให้หากินเองตามธรรมชาติโดยส่วนใหญ่ ให้อาหารเสริมบ้างเป็นครั้งคราวตามสะดวก บ่อเลี้ยงขนาด 1 ไร่ ปลาปลาไซต์ใหญ่แบบนี้ ไม่ต่ำกว่า 300 ตัว (อนุบาลในบ่อขนาด 1 งาน จนมีขนาดราวครึ่งกิโลจึงจับไปปล่อยบ่อใหญ่) มีทั้ง ยี่สก นวลจันทร์ สวาย ส่วนปลาไซต์เล็กลงมา นิล ตะเพียน ปลาแรด มีไม่ต่ำกว่า 1,000 ตัว หมดอาหารปลาที่ให้เสริม เดือนละ 1 กระสอบ 470 บาท เดิมทีเคยคิดว่าถ้าเราจับปลาตัวใหญ่ๆแบบนี้มาทำอาหาร อาทิตย์ละตัว ปีนึงก็ 52 ตัว กว่าจะจับมากินหมด ปลารุ่นใหม่ที่เราปล่อยลงเสริมทุกปีก็จะโตทันกันพอดี ความมั่นคงทางด้านอาหาร นั้นสร้างได้ เมื่อเรามีความพอประมาณและมีเหตุผล และมีความมั่นคงขั้นพื้นฐานของชีวิต การจะก้าวไปด้านต่างๆของชีวิตมันก็จะง่ายขึ้น เมื่อรากฐานของชีวิตมั่นคงแข็งแรงดีแล้ว จะไปทำธุรกิจอะไรลงทุนอะไรหรือไปทำอาชีพอะไร ในด้านต่างๆที่เราชื่นชอบหรืออยากจะทำหากแม้ว่ามันล้มเหลวขึ้นมา เราก็จะยังมีความมั่นคงขั้นพื้นฐานด้านต่างๆ ของชีวิตและความรู้จักพอประมาณและมีเหตุผลรองรับชีวิตเราอยู่..... #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #เกษตรกรรมธรรมชาติ #เกษตรเชิงนิเวศ #siamstr ขนาดของบ่อเลี้ยงปลา ความตื้นลึกของบ่อเลี้ยงปลา พืชน้ำ พืชริมบ่อน้ำ รวมทั้งผลไม้บางอย่างที่ร่วงหล่นลงบ่อเลี้ยงปลา ชนิดของปลา มีผลต่อการเจริญเติบโตของปลา ปลาบางชนิดใช้เหงือกกรองกินแพลงก์ตอน ปลาบางชนิดกินตะไคร่น้ำตามพื้นดินตามก้อนหิน ปลาบางชนิดกินพืชน้ำ พืชชายน้ำ ทั้งผลไม้ที่ร่วงหล่อ ปลาบางชนิดกินกุ้งกินหอยกินลูกปลาเล็กต่าง เพื่อคุมปริมาณปลาไม่ให้เยอะเกินไป จนไม่สมดุลกับอาหารและขนาดของบ่อเลี้ยงปลา ปลากินปลา ปลาจึงเติบโต

คุยกับตัวเอง ฟังเสียงร่ำร้อง จากหัวใจตัวเอง คุยกับธรรมชาติ ฟังเสียงเอื้อนเอ่ย จากธรรมชาติ เอนกายพักพิงใต้ร่มเงาไม้ ที่เพาะปลูกด้วยมือตนเอง กาลเวลาเหมือนหยุดนิ่ง เพียงสายลมแผ่วเบา กระทบเรือนร่าง สุดจะจินตนา กำลังวังชาของข้าพเจ้า ณ เวลานี้ราวกับว่า อาชาศึกแปดสิบสี่ตัวมัดรวมกัน ฮี๊ๆๆๆๆๆๆ……… ว่าแล้วก็ยกแก้วกาแฟร้อนๆมาสาดลงคอ #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #เกษตรกรรมธรรมชาติ #เกษตรเชิงนิเวศ #siamstr “ฝายทดน้ำแบบธรรมชาติ” ช่วยเหลือฟื้นฟูธรรมชาติ เติมเต็มธรรมชาติ ไม่ใช่แทรกแซงธรรมชาติ จนผิดธรรมชาติ ที่สวนมีทางน้ำเล็กๆไหลลงมาจากภูเขา 5 สาย ผมใช้ต้นมะเดื่ออุทุพร ที่เก็บเมล็ดมาจากในป่าและเพาะเองกับมือ ปลูกตามทางน้ำไหลในจุดต่างๆที่เหมาะสมกว่าร้อยต้น เพื่อจะให้รากของต้นมะเดื่ออุทุมพรที่เป็นพูพอน ทอดขวางทางน้ำไหลให้กลายเป็นฝายชะลอน้ำแบบธรรมชาติ และทำให้เกิดน้ำตกเล็กๆในสวน เพื่อสร้างบรรยายกาศและสร้างความอุดมสมบูรณ์ความชุ่มฉ่ำเย็นให้สวนป่า 7 ปี คือเวลาที่รอคอย กว่าที่ต้นมะเดื่ออุทุมพรที่ปลูกจะเติบโต จนกลายเป็นฝายชะลอน้ำแบบธรรมชาติและน้ำตกเล็กๆ กว่า 10 แห่ง กระจายไปทั่วทั้งสวนตลอดเส้นทางน้ำไหล เหมือนดั่งที่จินตนาการไว้ ช่วยเหลือฟื้นฟูธรรมชาติ เติมเต็มธรรมชาติ ไม่ใช่แทรกแซงธรรมชาติ จนผิดธรรมชาติ สิ่งใดฝืนธรรมชาติ สิ่งนั้นย่อมไม่ควร…

ดนตรีแสนไพเราะ กับแกล้มก็เลอรส ชาดอกกาสะลองกรุ่นหอม สาดเมรัยของสูงลงคอ กองไฟตะเกียงและหิ่งห้อย เกี้ยวพาแสงดาวแสงเดือน บรรยากาศช่างแสนเป็นใจ ขาดก็แต่เพียง..... ว่าแล้วก็ยกแก้วชาดอกกาสะลองมาสาดลงคออีกแปดจอก โห้ !!!..... หอมคักติ.... บ่หละ ร้อนนน ลวกปาก 😂😂😂 #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr ขาดก็แต่เพียง…… เพื่อนร่ำเมรัยของสูงรวมวงสนทนา โถ…..ชีวิต ใครกำลังดื่ม ขอตำจอกหน่อยครับ

กึกกักๆ เสียงเมียทอผ้า เจี้ยวจ้าวๆ เสียงลูกๆเล่นกัน ข้าพเจ้าปรบมือชื่นชมกลีบบุปผาไหว ดีดพิณฟังเพลงจากเสียงนกกา ใครเล่าจะแลเห็นคุณค่า วิถีชีวิตที่แสนจะเรียบง่ายปานนี้ มีเพียงคนเก็บฟืนที่ผ่านมา เป็นบางครั้งคราว........ (#ขุนเขายะเยือก บทกวีของฮั่นซาน) คนเก็บฟืนจะเก็บฟืนไว้ก่อกองไฟ นั่งฝิงไฟจิบเมรัยชมดาวชมเดือน น้ำเดือดเรามาแบ่งกันกินคงดี ฟืนหมดเราช่วยกันเก็บฟืนคงดีกว่า...... ในบางดินแดนนั้นเพียงแค่ไม้ฟืนจะใช้ก่อกองไฟไว้คลายหนาวและเสริมบรรยากาศให้ค่ำคืน ก็กลายเป็นสิ่งของหายากมากกกก ไม้กระถินและสะแกนาโตเร็วเหมาะเป็นไม้ฟืน เหลือติดสวนติดไร่ไว้ใช้ประโยชน์บาง อากาศเริ่มหนาวแล้ว หาไม้ฟืนเตรียมไว้ก่อกองไฟ นั่งจิบเมรัยชมดาวชมเดือน ไม้ฟืนไม่จำเป็นต้องปลูกให้ลำบาก เกิดเองตามธรรมชาติเยอะมาก สะแกนา กระถิน ปอสา เกิดปนกันไปกับไม้ที่ปลูก เมื่อลำต้นโตได้ขนาด เราก็ตัดมาทำไม้ฟืน พอตัดไม้พวกนี้ใช้สอยหมด ไม้ที่ปลูกก็โตพอดีคลุมแสงได้หมด ไม้ฟืนพวกนี่ก็จะไม่ค่อยโต ถึงเวลานั้นเราค่อยใช้ไม้ฟืนจากไม้ที่เราปลูก จากกิ่งก้านที่มันสลัดทิ้งตามธรรมชาติ และเมื่อถึงเวลาหนึ่งที่ต้นมะค่าโมงและต้นแดง ผลิดอกออกผลเราค่อยใช้ฝักของต้นมะค่าโมง และฝักของต้นแดงไว้เป็นไม้ฟืนเสริมอีกทางนึง ไม่ต้องตัดไม้ฟืนให้ลำบาก #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #เกษตรกรรมธรรมชาติ #เกษตรเชิงนิเวศ #siamstr พอเพียง มั่งคั่ง ยั่งยืน ชั่วลูกชั่วหลาน เหลือแมกไม้ไว้ ไม่ต้องวิตกว่าไร้ฟืนไฟ ฟืนเปียก ยังเหลือถ่าน ถ่านหมดยังเหลือเตาแก๊ส แก๊สหมดยังเหลือกระทะไฟฟ้า ไฟฟ้าดับยังมีไม้ฟืน นานแค่ไหนแล้วที่คุณไม่ได้กอกองไฟจากไม้ฟืนในฤดูหนาว แล้วนั่งล้อมวงรอบกองไฟ จิบเมรัยชมดาวชมเดือน…. หรือไม่เคยเลย

คิดแบบ 1+1= 2 อาจจะมองเห็นเป็นเพียงวัชพืช คิดแบบ 1+1< 2 อาจจะเอายาฆ่าหญ้าไปพ้นให้ตายเสีย คิดแบบ 1+1> 2 อาจจะได้คำตอบมากกว่าภาพที่เห็น “ไมยราบ” หลายคนให้ค่าให้ราคาเพียงวัชพืช ใคร่รบราฆ่าฟันให้ตายกันไปข้างนึง แต่กลับเป็นที่หมายปองของผองผึ้ง รุมตอมดอมดมเก็บเกสรและน้ำหวาน ส่งเสียงอื้ออึงไปทั่วทั้งสวนป่า “เข้าป่าจึงเห็นความงามของดอกไม้ป่า งดงามตามธรรมไร้สิ่งปรุงแต่งเติมเจือ เพียงน้ำฝนชโลมดินก็มากพอให้งอกงาม ไม่ต้องคอยรดน้ำใส่ปุ๋ยหรือพรวนดิน กระถางใบงามเพื่อยกระดับก็ไม่จำเป็น ถึงเวลาเหมาะสมก็ผลิดอกบานสะพรั่ง ไปทั่วทั้งผืนป่า.......” ปราชญ์แห่งยุคสมัยท่านหนึ่งได้กล่าววลีอมตะ เกี่ยวกับวิธีการเดินทางไปสู่การมีอิสรภาพในการใช้ชีวิตขั้นพื้นฐานไว้ว่า… “อย่ามัวเสียเวลาไล่จับแต่ผีเสื้อ แต่จงสร้างสวนดอกไม้ให้เจริญงอกงาม แล้วผีเสื้อจะบินมาหาเอง” เปรียบผีเสื้อได้ดั่ง “เงินตรา” เปรียบสวนดอกไม้ได้ดั่ง “ทรัพย์สิน” ทรัพย์สินที่สร้างควรเป็นดั่งดอกไม้ป่า ไม่ต้องคอยรดน้ำ ไม่ต้องคอยใส่ปุ๋ย ไม่ต้องพรวนดินให้ยุ่งยาก แต่สามารถขยายพันธุ์เพิ่มจำนวน และผลิดอกออกผลสร้างประโยชน์ได้ด้วยตัวของมันเอง สำหรับผมแล้ว ต้นหญ้าทุกต้น ดอกหญ้าทุกดอก ล้วนมีคุณ ล้วนเป็นหนึ่งในผู้ผลิตเกสรผลิตน้ำหวานให้กับผึ้ง การเก็บดอกผลจากธรรมชาติหรือจากป่านั้น มีมากมายหลากหลายวิธีการ เปรียบสวนป่าเป็นดั่งโรงงานขนาดใหญ่ โรงงานที่ไม่ต้องสร้างโรงเรือนตัวอาคาร ไม่มีค่าน้ำไม่มีค่าไฟ มีแต่ความร่มรื่นเย็นสบาย เปรียบต้นไม้ต้นหญ้าเป็นดั่งเครื่องจักรผลิตน้ำหวาน เป็นครื่องจักรที่สามารถเติบโตเพิ่มมูลค่าไปข้างหน้าได้ ผึ้งตัวน้อยเป็นดั่งพนักงาน ทำหน้าที่ค่อยเก็บน้ำหวานจากเหล่าดอกไม้ป่าต่างๆ แปรเปลี่ยนเป็นน้ำผึ้งให้เรา ถ้าเราเข้าใจเกษตรกรรมธรรมชาติ ธรรมชาติจะทำงานแทนเรา ให้ผึ้งทำงานแทนเรา… #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #เกษตรกรรมธรรมชาติ #siamstr จงสร้างสวนดอกไม้ให้เจริญงอกงาม แล้วผีเสื้อจะบินมาหาเอง.........

#ค่อยๆเติบโต เสียงจอบกระทบผืนดินครั้งแล้วครั้งเล่า บ้างก็โดนก้อนหินจนก่อเกิดประกายไฟ แรงสั้นสะเทือนจากผืนดินสู่ด้ามจอบนั้น รับรู้ได้ในทุกห้วงความรู้สึก ทีละหลุมๆที่ค่อยๆบรรจงขุดด้วยสองมือ ทีละต้นๆที่ค่อยๆบรรจงปลูกด้วยหัวใจ ผ่านวันผ่านคืนผ่านเดือนผ่านปีดูเนิ่นช้า จากกล้าไม้จึงเติบใหญ่ร่มเงา 10 ปีผ่านไปที่ต่อสู้ทางความคิดกับตัวเอง ภาพที่ปรากฎเบื้องหน้าสะท้อนความคิด สะท้อนตัวตนทรรศนะจากอดีตถึงปัจจุบัน ทางที่เรามุ่งมาถูกต้องเป็นธรรม ไม้เป็นเพียงวัสดุเดียวที่ปลูกได้จากผืนดิน ปลูกแล้วก็ตัดได้ตัดแล้วก็ปลูกใหม่ได้อีก แต่วัสดุบางอย่างนั้นต้องขุดต้องระเบิดภูเขา ใช้แล้วก็หมดไปปลูกใหม่ไม่ได้ จริงอยู่ที่ว่าคนเรานั้นชอบไม่เหมือนกัน แต่สิ่งใดเหล่าคือความเห็นชอบโดยธรรม สิ่งที่ก่อเกิดจากการสร้างด้วยมือของเรา กับสิ่งที่ก่อเกิดจากการทำลาย ปลูกต้นไม้ความหมายใช่เพียงปลูกต้นไม้ หาใช่เพียงการขุดหลุมปลูกรดน้ำตัดหญ้า หากแต่หมายถึงการบ่มเพาะความสมบูรณ์ แห่งการเป็นมนุษย์ 20 ปีที่แล้วคือเวลาที่เหมาะสมที่สุดของการปลูกต้นไม้ เวลาที่เหมาะสมรองลงมาของการปลูกต้นไม้คือตอนนี้ ปลูกต้นไม้ไม่มีคำว่าสายเกินไปที่จะเริ่มต้น เมื่อต้นไม้เติบโตจนกลายเป็นป่าใหญ่ ความลับแห่งผืนป่าจะปรากฏแด่คนปลูกต้นไม้ ป่านั้นเป็นได้ทุกสิ่งทุกอย่างและเป็นรากฐานสำคัญ อันจะนำพามนุษย์ให้ก้าวไปสู่การมีอิสรภาพในการใช้ชีวิตได้อย่างบริบูรณ์..... #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #เกษตรกรรมธรรมชาติ #siamstr ต้นสักอายุ 9 ปี ปลูกเป็นแนวรั้วรอบๆสวน มีอยู่ 700 กว่าต้น แต่ละต้นห่างกัน 2 เมตร ผมมักจะพาคนรู้จักเดินดูรอบๆสวน แล้วแนะนำว่า ไม่จำเป็นต้องทำสวนป่าทั้งสวนเหมือนผมก็ได้ “ปลูกแค่แนวรั้วก็ได้” ปลูกแค่เป็นแนวรั้วรอบๆสวน คุณก็ได้ไม้สักไว้สร้างบ้านเรือน หรือเป็นดั่งบำนาญยามแก่ชราก็ได้

โดนอดีตเมียเก่าทิ้งไปถึงแปดคน เพราะเขาหาว่าเราเล่นแชร์ลูกโซ่ ติดการพนันเล่น Bitcoin บลา บลา บลา โถชีวิต…. #กวีนอนนา ผู้ไม่หิวแสงแต่ชอบ แสดงกล้ามดาก #siamstr #Bitcoin Talk 170 ครับ สาดเมรัยบุปผชาติลงคอไปฟังไป เพลินปนเศร้าครับ https://www.youtube.com/live/Kz4xQByDmII?si=gw95MQdOQCZMV33T พูดมาแล้วน้ำตาจะไหล…. 😂😂😂