เพจโดยคนอีสาน55555 ควยมึงทำคนอีสานอย่างกุดูโง่ มึงไม่รู้เหรอ ไอ้สามประเทศมันเป็นคอมมิวนิส และทรัพย์สิน มันไม่สามารถเรียกที่ดินว่าทรัพย์สินได้นอกจากรถ

“Think Again” คือหนังสือที่ผมกลับมาอ่านอีกรอบ แล้วผมคิดว่ามันคือหนังสือที่ทำให้คนก้าวสู่ความอ่อนแอ และ ไร้เหตุผลที่สุด ควรค่าแก่การเผาทิ้ง ยิ่งได้รู้ว่าตัวคนเขียนมีแนวคิดหัวเอียงซ้ายยิ่งน่าหงุดหงิดใจ เงิน 405 บาทที่ผมสูญเสียให้ Asia Books คือความผิดพลาดที่สุด หนังสือพยายามหลอกล่อคุณผ่านเส้นกาลเวลา ในการตัดสินใจและการประมวลผลในกระบวรการคิดของคุณ ซึ่งเหตุผลในลักษณะนี้มันอาศัย factor หลายสิ่ง หรือ แม้แต่คุณอยู่ในสถาการณ์ที่ฉุกเฉิน ผมยกตัวอย่างเหตุการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้นได้หากคุณทำงานในออฟฟิศแห่งหนึ่งที่กำลังมีไฟลุกไหม้อยู่ อย่างไม่รุนแรงมากนัก หากคุณก็จะพอมีสติในการประคับประคองช่วยเหลือเพื่อนร่วมงาน ให้หนีให้พ้นจากบริเวรพื้นที่สุ่มเสี่ยงอันตราย แต่หากเกิดเหตุการณ์ไฟครอกรอบด้านจากที่ไฟฟ้ารัดวงจร การแก้ปัญหาที่เป็นธรรมชาติของมนุษย์ผ่านกระบวนการคิดที่ไวที่สุดคือการเอาตัวให้รอดจากเหตุการณ์นั้นๆ ก่อนที่จะช่วยเหลือผู้อื่น นี่คือการแก้ปัญาด้วยสัญชาตญาณ แต่หนังสือพยายามพาเราไปย้อนอดีตเพื่อต้องการบอกว่า “มึงอ่ะโง่” มึงต้องคิดใหม่ แล้ว มึงต้องวิ่งไปทำนู้นนี่ นั่นสี่ห้าอย่างแล้วมึงจะรอด ซึ่งคนมันจะตายมันอาจจะเป็นกำหนดจากฟ้ามาก็ได้ทำยังไงมันก็ตาย เหตุผลผู้เขียนเหมือนพยายามยัดเยียดให้คุณต้องฉลาดตลอดเวลา ผ่านกระบวนการคิด แต่แน่นอนว่าในชีวิตจริงมันไม่ใช่อย่างนั้นเลย มันมีห้วงเวลา ความรู้ที่ได้รับ หรือ การแก้ปัญหาที่เคยเกิดขึ้นแล้ว มิเช่นนั้นบ้านเราจะมีการซ้อมหนีไฟ การซ้อมฉุกเฉินเพื่อแจ้งเหตุโจรปล้นทำไม? เพราะมันเป็นแค่ function เสริมเพื่อเอาชีวิตรอดจากเหตุการณ์สุ่ม หรือ เหตุการณ์มิคาดฝัน เหตุการณ์กราดยิง พ่อแม่ลูกไปเที่ยวในห้างอย่างมีความสุข เค้าจะรู้ก่อนไหมว่าเค้าจะตาย และ การที่พยายามย้ำคิดย้ำทำเพื่อวิพากษ์อดีต มันควรย้อนไปถึงรากเง่าว่า เพราะพวกมึงเป็นอย่างนี้เลยต้องตาย? มันไม่ใช่ไง เพราะเราไม่รู้ว่าเราไม่รู้มันเลยมีกระบวนการก้าวผ่าน หรือ ให้เราระวังเรื่องอนาคต ไม่ใช่ระวังเรื่องเสรีภาพในการคิด แต่ระมัดระวังเรื่องการกระทำการใดๆ และพร้อมที่จะผ่านความทุกข์ยากนั้นไปหากมีชีวิตอยู่ นี่คือหนังสือที่งี่เง่าที่สุดแห่งปีที่ผมได้อ่าน และเมื่อจบ 100 หน้า ผมบอกเลย ผมทนอ่านมันต่อไปไม่ไหวแล้ว กับแนวคิดงี่เง่าบัดซบ ยิ่งการอ้างสภาวะทางธุรกิจ หรือ กระทั่งเชียร์พวก socialism Democratic ยิ่งไปกันใหญ่ ไม่น่าคนอย่าง Bill Gate ถึงยกย่องมัน

ใครจะมาตามมาก็ตามมา เดือนมกราคม เป็นเดือน Carnivoremonth ผมตั้งใจจะทำสิ่งนี้เพื่อเป็นการเฉลิมฉลอง ครบรอบ 1 ปีที่ผมได้เริ่มรู้จักมัน โดยจะลงรูปเนื้อทุกวัน และ Program การออกกำลังกาย ในแต่ละวัน ในช่วง 20 กว่าวันที่เหลือของเดือนนี้ผมจะเริ่มค่อยๆตัด อาหารบางชนิดออกไป ไม่ว่าจะเป็น Process food หรือผักต่างๆ

มุมมอง Libertarians against Authoritarians แบบเรื่องของจริยธรรมในมุมมองที่ว่า kellog นั้นสร้างจริยธรรมแบบผู้ดีมาเพื่อต่อต้านพวกเสรีชน มันปัญญาอ่อน มันเป็นมุมมองต่อต้านเจ้าโลกในมุมมองที่ว่า รอชไชด์แม่งกำหนดทุกสิ่ง ควยครับ ไม่มีรอดไชด์ก็มีตระกูลส้นตีนอื่นอยู่ดูดี มุมมองที่ว่ารอดไชด์อยู่เหนือทุกสิ่งสำหรับผมมันเลยไม่ใช่ประเด็นนั้น พวกส้นตีนเนี่ยเชื่อความว่างเปล่า และยอมเป็นลูกแกะ พวกเหี้ยนี่มีมุมมองวัตถุนิยมรวมถึงแม้กระทั่งมองคนเป็นวัตถุ ที่ทำให้มันเคลื่อนที่เอง มากกว่าการตัดสินใจ ซึ่งมันไม่ใช่ และหนักกว่านั้นคือ พวกเชี่ยนี่คือการคิดตามระบบ และ โยบไปถึงทฤษฎีสมคบคิด ไอ้เหี้ยถ้ามึงจะไร้สมองขนาดนี้หรือคิดว่าคุณค่าของสมองมึงทำงานได้แค่นี้ อย่าเกิดเป็นคนเถอะ ควย มาที่คำถามว่าอะไรคือการสร้างมุมมองที่ดูย้อนแย้งที่สุดคือเราเชื่อว่ามันมีอยู่ และ เราเชื่อว่าทักอย่างคือการหวังดีแบบรวมศูนย์ แต่การดิ้นให้หลุดจากเสรีภาพของผู้อื่นสู่การมีชีวิตที่มีเสรีภาพของปัจเจกชน คืออะไร อะไรคือ Morality และ อะไร คือชนชั้นที่พวกเราต้องเจอ อะไรคือความจริงของชีวิต อะไรที่เราจะให้ความหมาย และเราจะเป็นอะไรในความหมายนั้นๆ ต่อให้ไม่มีไอ้ 13 ตระกูลเหี้ยนั่น ก็อาจจะมีสิทธิ์ที่จะเป็นผม เป็นคุณ เป็นคนรอบกายคุณ คุณแค่สร้างสิ่งที่เรียกว่า ระเบียบของคุณเองขึ้นมาเพื่อจัดการ จริยธรรมของคุณให้อยู่ในร่องรอย ระหว่างนั้นคุณก็จะเผชิญความโกลาหล คุณผู้ซึ่งได้รู้ถึงความจริง มากกว่า ความดีและความชั่ว คุณที่เป็นได้นอกเหนือจากตัวคุณ วันนี้คุณหากคุณยังให้ไอ้กระทรวงบ้าบอพวกนั้นมาบอกความจริง ผ่านจริยธรรมของเค้าก็เลิกฝัน ควย ไม่มีอะไรแม่งเท่าเทียม สักอย่าง อย่าเพ้อเจ้อ ไม่มีใครหลอกมึงได้เก่งเท่าตัวมึงเองอีกแล้ว สัส

I don’t think a life against authoritarians is a true, we have to fight each other for your real morality.

เมื่อเกิด Market Failure รัฐควรทำอย่างไร? สภาวะการเกิด Market Failure ในรัฐรูปแบบทุนนิยม นั้นเกิดขึ้นเป็นประจำตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ก่อนยุคคอมมิวนิสยึดครองหรือความไม่เท่าเทียมที่ไม่ได้เกิดขึ้นเหมือนกันทั่วโลก หนึ่งในสาเหตุคือ สภาวะที่เอกชนมองว่าทำแล้วไม่ได้กำไร(ได้ไม่คุ้มเสีย) ซึ่งหากเรามองเข้าไปลึกๆ ก็คือ เงินทุนหรือการลงทุนพวกเค้าไม่ได้แข็งแรงพอ รัฐบางแห่งในยุคสมัยเสรีนิยมใหม่จึงเข้ามาแทรกแซง และเปลี่ยนภาษีประชาชนให้เป็นการดำเนินการจากทางภาครัฐ หรือ เกิดทรัพย์สินของรัฐขึ้นในบางพื้นที่ เราจะเห็นสิ่งนี้ในประเทศไทยหลายๆอย่างเช่น การรถไฟ กระทรวงสาธารณะสุข หรือ กระทั่งกระทรวงศึกษาธิการ ในมุมมองของนักคิดเศรษฐศาสตร์สำนักออสเตรียน(บางคน) ยังมองว่า รัฐ ในประเทศที่กำลังพัฒนาก็สามารถที่จะ provide สิ่งเหล่านี้เพื่อเป็นประโยชน์แก่ประชาชนได้ โดยเฉพาะ ฟรีดริช ฮาเย็ก ที่เสนอหนทางผ่อนปรนและความสมดุลย์เหล่านั้น แต่มิใช่แนวคิดสำหรับนักคิดหัวรุนแรงอย่าง เมอร์รี รอดบาท ที่นิยมชมชอบในหลักการที่ว่าหาก ยังไม่มีสิ่งเหล่านั้น การรวมกลุ่มในระดับชุมชนในการคิดหรือการสร้างสังคมร่วมมันทำให้ตัวของสังคมได้ประโยชน์สูงสุด พวกเค้าต้องลดการพึ่งพาตัวกลาง หรือ รัฐ แล้วผู้คนในสังคมจะได้ประโยชน์ร่วมกัน ภายขอบเขตใต้พื้นที่นั้นๆ ส่วนตัวผมมองเรื่องนี้เอนเอียงไปทาง รอดบาท มากกว่า ซึ่งมองว่า อุตสาหกรรมที่ไม่มีผู้ผลิต และ รัฐเป็นผู้ลงทุนเองนั้น จะนำไปสู่ทางตันและไร้การพัฒนา ด้วยความที่รัฐหรือชุมชนนั้นๆ มองว่าการเก็บภาษีจะถูกกระจายทรัพยากรณ์และการดูแลอย่างเท่าเทียม ซึ่งในข้อเท็จจริงแล้ว การใช้งบประมาณมากมายมหาศาลกับรัฐที่มาในรูปแบบ Modern State นั้นกลับสร้างเพียงชนชั้นนำขึ้นมาซ้อนทับเพิ่มขึ้นในด้านสังคม แต่มิสามารถที่จะสร้างผลผลิตทางเศรษฐกิจ ในกับ ชุมชนห่างไกล หรือ พื้นที่ ที่กรอบของทุนจะขยายใหญ่ขึ้น ผมมิได้มองเรื่องของความเท่าเทียม แต่ผมมองเรื่องโอกาสบางเรื่องที่ ชุมชนเหล่านั้นจะสามารถขยายตัวถูกรัฐลดทอนโอกาส และ การขยายตัวของทุนลงไป แนวคิดนี้เปรียบเหมือนเส้นขนานระหว่างคอมมิวนิสกับทุนนิยมเสรี แต่หากเรามองการพัฒนาและการอยู่ร่วมกัน ตัวบทบาทของชุมชนนั้นมีสิทธิที่จะใช้หลักการนี้เป็นการยกระดับได้โดยไม่ต้องพึ่งพากลไก หรือ การกระทำของรัฐ เช่นเดียวกันกับกระทรวงศึกษาธิการที่พรรคสีส้มพยายามจะสอดไส้นโยบายเข้าไปเพื่อความแข็งแกร่ง นี่ไม่ใช่เพื่อความหลากหลายแต่คือการสอดไส้งบภาษีเข้าไปโดยมิรู้จักจบสิ้นต่างหาก ไม่ต่างอะไรกับการตกปลา แล้วปั้นอาหารปลาขึ้นมาใหม่จากเศษขนมปัง ผมย้ำเสมอมาตลอดว่าหนทางที่ควรเดินไม่ควรเข้าใกล้ความเป็นทาส และ ควรพึ่งพาตัวเองให้ได้มากที่สุดก่อนจะพึ่งพากลไกสังคม เหตุผลที่สังคมตกอยู่ในความคิดและกรอบความคิดเดิมๆ ไม่ต่างอะไรจากการแค่ย้ายฝั่ง เพราะคนที่เลือกคนเหล่านี้ก็ไม่ต่างอะไรกับคนที่โง่ หรือ ปลาที่โง่เพื่อจะรองับเบ็ดคันอื่น

สงกรานต์ 30 วันนี่น่าสนใจ แม้ผมจะแอนตี้การแทรกแซงวัฒนธรรมจากภาครัฐ สงกรานต์ 30 ควรจะมีรูปแบบว่า ภายในสามสิบวันจะมีการจัดสงกรานต์ทั่วทั้งประเทศ ซึ่งไอ้ดินสอข้าว… ทั้งหลายเป็นจุดรวมพลประจำจังหวัดนั้นๆ เรื่องการป้องกันอันตราย และการเล่นน้ำบนรถกะบะ (สมัยที่เล่นสงกรานต์แล้วสนุก หลังรถแม่งควร 8-9 คน อ่ะ) จริงๆ กะเป็นน้ำหนักเลยก็ได้ จะได้หยวนๆจำนวนคนได้ สบาย นั้นเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทุกๆปี ผมมองว่าเป็น human error มากกว่า ไม่ควรเอามันมาแทรกแซงพวกนี้ รัฐควร regulate แค่การเดินทางและการขับขี่ขับไม่เกินเท่าไหร่ก็ว่าไป ผมคิดว่าสงกรานต์ในหลายๆปี ไป regulate ผิดจุดหลายๆจุด เกินไป ซึ่งผลกระทบมันเกิดเป็นห่วงโซ่ ส่วนตัวผมยังเชียร์ให้เล่นน้ำต่างจังหวัดมากกว่าเล่นน้ำในกรุงเทพนะ สนุกกว่ากันเยอะแบบ 100%

ทำข้อ 7 ข้อเดียว นอกนั้นไม่ต้องทำ เดี๋ยวมันดีขึ้นเอง

อยากพิมพ์เรื่องหนังโป๊ แต่ไม่รู้จะเริ่มยังไง

Holy shit! They’re bringing an adult actor to inspire people! OMG! Thailand.

ก๋วยเตี๋ยวเนื้อรสชั้นเยี่ยม ประตูน้ำ ที่แนะนำโดย ดร.ชัชชาติ เอาไปเลย 9/10 อร่อยจริง #siameatr

Is Bitcoin is your exist? No!

สิ่งที่ทำให้เกิดความขาดแคลน นั้นมีอารมณ์ร่วมอยู่ด้วย รวมถึงความยากจน ความยากจนเป็นอีกหนึ่งในส่วนของความทุกข์ แต่มนุษย์ทุกคนก็พร้อมโอบกอดความทุกข์แห่งการที่จะมีชีวิตอยู่ มากกว่าการที่จะตายไปพร้อมกับมัน ซึ่งผู้ที่อ่อนแอจะปฏิบัติช่นนั้น ทำอย่างไร มนุษย์จึงจะหลีกหนีจากความยากจน?

ถ้าเกิดว่า การดับสูญนำพาสิ่งที่เคยเกิดขึ้นซ้ำกลับมา ถ้าเกิดว่าอดีตนั้นย้อนมาไม่ได้ และนำไปสู่การล่มสลาย และก่อให้เกิดการเกิดใหม่ ซ้ำเรื่อยไป… ผ่านความบังเอิญ ของธรรมชาติ คำถามคือ เรานั้นเป็นใครและจะเป็นอะไรในสิ่งนั้น…

Holy shit we got a bunch of Communist book on book store Idiot Piketty !