evden çıkmayı yasakladım kendime, bakalım kaç saat sabredebileceğim haha

ah geceler, sensiz geceler. seda sayancı olduk iyice

günlük rutin; kedi kumu elemece, mama tazelemecd, su tazelemece, ev süpürmece, buşalık yıkamaca, duş, kahve, yürüyüş.

Ben ki, sevdigim 2 gunlugune sehir disina gitse yalnizlik depresyonuna giriyordum. Araliktan beri tek basimayim, hala bu tek basinalik cok zor geliyor. Hayatimi tek kisiye adamaya o kadar alismisim ki, onlarca arkadasim da olsa o tek kisiyi ozlemeden yapamiyorum. Iyi ki burasi var ve iyi ki kendimi bosluga bile olsa bu kadar rahatca ifade edebiliyorum. Cok yorgunum, cok uzgunum, ama gececek, biliyorum.

sabah enerjisi dilara kskks

seni çok özlüyorum, keşke o kafayı bi değiştirsen, seninle ne güzel yol alırdım, benimle ne güzel yaşlanırdın.

son olarak toplu taşıma konusunda öğrencilik günlerimdeki kadar uzman oldum neredeyse haha. ehliyetimi kaybetmenin acısıyla yaşıyorum hala kdksk neyse az kaldı.

ikinci evi temizledik bugün ayrıca, rosa hariç hepsini yan daireye taşıyorum. rosa hanım yine rahat etsin diye herşey :)

ada'nın yaraları geri gelmeye başladı, mecbur ilaca geri dönüş yaptık . iyi dayandı ama 3 aydır ilaç almıyordu neredeyse.

rosa'nın tüyler iyice topaklandı yine. severken çaktırmadan anca taratıyor yosma.

olcak olcak, yavaş yavaş her şey toparlanacak, bir şekilde kendime geleceğim.

Hic isim yokmus gibi blogumu guncelledim. Artik anasayfada sadece icerik basliklari var.

Emre Yılmaz (@delirehberi) - Personal Hub

Personal landing page of Emre Yılmaz (delirehberi), Senior Fullstack Developer. Links to blog, projects, and social profiles.

o zaman ben de felekten bu salak günü çalıyorum arkadaş

hehe, bugun yine birinden evlilik teklifi aldim. kadinlarin bu kadar yoklukta olmasi cok komik. kac oldu bu, bes mi alti mi sayamadim.

fuckity fuck fuck

Upwork uzerinde 1000 saatlik calismayi gecmisim, yay :) artik daha buyuk islere yelken acabilirim. 2026 benim yilim olacak.

bir insan benden nasil korkar aklim almiyor yemin ediyorum, bu fikir bile beni cildirtmaya yetecek bu gidisle. bu kadar cok insan bana bu kadar cok guvenirken, sadece tek bir insan benden nasil bu kadar korkabilir? ben bu kadar kotu bir insan olamam, olmamak icin cabaliyorum. nasil korkabilir bir insan benden, nasil? aklim almiyor. Benden korkan karincadan bile korkar sanirim, baska bir sekilde anlamlandiramiyorum. anlamlandiramadigim icin bu tepkim hep. anlamam lazim diyorum, anlamaya calisiyorum ama sana konduramiyorum bu kadar korkak bir insan olmani.

ben de buz yiyebiliyorum artik, senden farkim mi kaldi.

Eminim ki son bir kac ayim kaldi bu depresyon surecinde. Sonrasinda hersey cok guzel olacak.

ellere düş, dillere düş, hadi git de yabancı gönüllere düş