ถ้ามีใครสักคนหนึ่งที่สอนได้จะสอนเขาว่า.. ถ้าไม่มีแฟน ไม่มีครอบครัว ก็มีเพื่อนเยอะๆนะ ทำเพื่อคนอื่นบ้าง ไม่ต้องมากแต่ทำเถอะ ชีวิตจะได้ไม่เหงา คนเรามันไม่ต้องมีอะไรให้เพอเฟกหรอก เหมือนตอนเรียน เวลามีเพื่อนเล่นสนุกกว่าคนเดียว.. และนั่นแหละ ต่อให้เรียนจบแล้ว มีเพื่อนไว้สักหน่อยก็ดีนะ การได้เป็นที่รักมันรู้สึกดีพอๆกับการรักใครสักคนแหละ

(เอาบทความตัวเองเมื่อ 2023 มารีรัน กลับมาอ่านแล้วตลกมาก) ถืออะไรก็ถือได้.. แค่อย่าถือมั่นยึดมั่น มันจะหนัก ความรู้ของผู้อาวุธโสนั้นไม่ถือเป็นความรู้ที่พิเศษกว่าผู้อื่นประสบการณ์ของเขาก็เช่นกัน ทุกความรู้ ทุกประสบการณ์มีคุณค่าอยู่ในตัวของมัน ซึ่งหลายครั้งไม่สามารถประเมินมูลค่าได้ ลองสังเกตุ เด็กที่เรียนหมอต้องอ่านตำรา ต้องเรียนตามที่ครูสอน แต่พอเรียนจบ เขาก็ต้องมาอ่านเปอเปอร์งานวิจัย โรคใหม่ที่แม้แต่อาจารย์อาวุธโสก็รักษาไม่ได้ ทำไมล่ะ? เช่นเดียวกันกับสายงานอื่น ในบางครั้งความอาวุโสอาจจะเป็นเพียงอีโก้ที่สร้างเพื่อเหยียบย่ำคนที่ยังไม่รู้ไม่ทราบ แสดงความเหนือ โชว์ความพราว สร้างความภูมิใจจอมปลอมของตนเอง หลายครั้งสังคมก็มีส่วนหล่อหลอมให้อีโก้ของคน แข็งแกร่งจนกลายเป็นอคติ ปิดกั้นการพัฒนาไปสู่สิ่งที่ดีกว่า ซึ่งประเด็นหลักก็มาจากการทำตัวเอง คิดเองมั่นใจเอง คนรอบข้างอวยเพราะผลประโยชน์จนหลงลืมความเป็นจริงที่มองไม่ออก เตือนไม่ฟัง ฟังแค่อวย ไม่ว่าจะอายุ 10 ขวบ หรือ 60 ทุกคนสามารถเป็นครูให้แก่กันได้ ไม่เรื่องใดก็เรื่องหนึ่ง ความจริงของโลก ณ ปัจจุบันที่ควรรับรู้รับทราบ คือ ไม่มีใครเก่ง ฉลาด รู้ดี รู้แจ้งไปทั้งหมดในโลกใบนี้ เก่งที่สุดในบ้าน เก่งที่สุดในอำเภอ เก่งที่สุดในบริษัท เก่งที่ไหนก็ตาม โลกใบนี้มีคนอีกเยอะ ที่เก่งพอจะเหยียบหัวผู้อาวุโสขึ้นไปเป็นคนที่เก่งที่สุด ตามวัฎจักร คนเก่งจริงเขาไม่โอ้อวด คนเก่งจริง เขาเก่งด้วยตัวเอง ไม่ได้บังคับทีมงานให้เก่ง ตัวเองได้ชื่อเสียง การทำตัวเป็นน้ำเต็มแก้ว ใช้ชีวิตด้วยความคิดที่ว่า ฉันคือความถูกต้องของโลกใบนี้ รังแต่จะสร้างความเบื่อหน่าย ไม่อยากคบหา เสวนาด้วยกับคนรอบๆตัว ชีวิตมันก็มีเท่านี้ ยื้อให้อมตะไม่ได้ บางครั้งก็ไม่ต้องไปซีเรียส ใครจะอย่างงั้นอย่างงี้ หัดเคารพตัวเอง พัฒนาตัวเอง เอาเวลาตำหนิคนนั้นคนนี้ มาดูตัวเองดีกว่า ว่าดีเลิศขนาดไหนถึงได้เป็นเช่นนั้น ไม่จำเป็นต้องแก่ ไม่จำเป็นต้องรวยล้นฟ้า แค่หัดให้เกียรติผู้อื่น ไม่ทะนงตน ก็กลายเป็นคนที่น่าคบหา พูดคุยด้วยแล้ว ชีวิตเลือกได้ว่าจะเป็น อีแก่ตายยาก หรือ ตัวมัมที่ต้องตาม

กินแต่เนื้อเพียว ต่อให้กินน้ำตามเยอะๆมันก็ยากที่ขี้จะอ่อนนุ่มเหมือนกล้วยบด รังแต่จะบดบังความสุขจากการขี้ กินแต่ผักผลไม้ จริงอยู่ว่าขี้จะคล่องแต่ขี้ก็จะล่องลอยเป็นเหมือนขี้ฮิปโปที่สวนสัตว์ มันก็ไม่ได้สบายตัวเท่าไหร่ พึ่งมารู้เหตุผลที่บางคนเขาทำสเต๊กกินกับสลัดผักแล้วว่านั่นคือ ความสมดุลที่ดีสำหรับร่างกาย ซึ่งส่งผลให้เกิดความสุขได้จากการขี้ ขี้วันละครั้งเถอะ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอย่าลืมที่จะขี้ ถ้าชีวิตต้องเจอกับคนน่ารำคาญแล้วทำอะไรไม่ได้ ให้ลองไปขี้ดูก่อน พักชมสิ่งที่น่าสนใจสักครู่ครับ

อยากจะบอกว่า พอหยุดกินวิตามินขวดเพราะต้องไปผ่าตัดเดือนหน้า ปัญหาสุขภาพกลับมาเลย ทั้งเป็นไข้หวีด อ่อนเพลีย รวมถึงเหน็บชา เกิดแก่เจ็บตายนี่มันน่ากลัวจริงๆ

เราสามารถมีความหวังได้แม้จะยังไม่มีอิสระทางการเงิน การต่อสู้ฝ่าฟันอุปสรรคในชีวิตเป็นเรื่องยากที่เรามักจะเหน็ดเหนื่อยจนตั้งคำถามปีแล้วปีเล่าว่า เมื่อไหร่ความทรมานพวกนี้มันจะจบสักที แม้จะเล็กน้อย.. แต่ก็หวังต่อไปเถอะนะ ว่าวันที่อิสระทางการเงินของคุณจะมาถึง คุณจะได้กินในสิ่งที่อยากกิน ไปในที่ๆอยากไป อยู่กับคนที่คุณรักและรักคุณ จงมีศรัทธาในตัวเองแล้วพลังที่ใช้แก้ปัญหาจะเกิดขึ้นมาเพื่อฝ่าฟันไปจนตลอดรอดฝั่ง ไม่ต้องรวยมากมายหรอก.. แค่ขอให้ตัวเองอย่าลำบากมากเกินไป แค่นั้นก็พอ #siamstr

จะบอกว่า หม้อทอดไม่สามารถทำอาหารให้อร่อยได้ทุกเมนู ของบางอย่างดั้งเดิมดีที่สุด เทคโนโลยีมันทำได้แหละ ทำคล้ายแหละ แต่ส่วนตัวว่ายังไงก็ทดแทนไม่ได้ #siamstr #เรื่องกินเรื่องใหญ่

ถ้าเธอไม่ไหวจะหนีไปด้วยกันก็ได้นะ อย่าแบกรับเรื่องราวมากมายไว้คนเดียว.. หนีไปอยู่ด้วยกันในที่ๆแสนไกลเถอะ

ให้เกียรติผู้อื่น = ให้เกียรติตนเอง

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นทุกอย่างล้วนไม่ยั่งยืน ผ่านเข้ามาเพื่อผ่านออกไป.. ยิ้มในวันที่อยากยิ้ม สามารถร้องไห้ในวันที่อยากร้องไห้ สู้สู้นะ คนเก่ง. ถ้าวันนี้เป็นวันที่ไม่ดี ก็ให้คิดถึงวันพรุ่งนี้ ถ้าวันนี้เป็นวันที่ดีก็แค่ขอบคุณ ไม่มีใครโชคร้ายทั้งชีวิตหรอก #siamstr

อยากซื้อ PS5 เมื่อไหร่จะปิดเทอม อยากเล่นเกมแล้วไม่อยากเรียนแล้ว 😞

เหตุผลที่ต้องมีคู่ชีวิต คือ อยู่คนเดียวแล้วไม่เฉาตาย แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่อยู่คนเดียวได้.. ก็อยู่เถอะ ปวดหัว 🫣

อย่าถือสาผมเลย ผมพูดไปเรื่อยเปื่อย แค่แมงกะพรุนที่ลอยไปลอยมา ผมชอบขึ้นรถ ผมชอบขึ้นเรือ ผมชอบขึ้นเหนือ ผมชอบขึ้นลิฟ สิบยี่สิบสามสิบสี่สิบ...

เห็นไอเดียแต่งโต๊ะคอมแล้ว นึกถึงพวกบิทคอยเนอร์เลย.. เค้าจะแต่งกันยังไงนะ? ธีมนกกระจอกเทศรึเปล่า 555

กฏของการให้คือ ถ้าให้แบบไม่เดือดร้อน ให้แล้วมีความสุขก็ให้ไปเถอะ อย่าคิดว่าให้แล้วจะต้องได้อะไรกลับมา.. แต่ก็อย่าลืมว่าการให้คือ การส่งเสริม ให้ตังขอทาน ก็ส่งเสริมให้มีขอทานเพิ่มขึ้น ให้เงินขี้เหล้าก็เอาไปกินเหล้าหมดชีวิตไม่ได้ดีขึ้น ให้คนเห็นแก่ตัวเค้าก็รังแต่จะมองเราเป็นคนโง่ เป็นข้าทาสต่ำต้อย ให้เท่าที่สบายใจ ให้เท่าที่ปลอดภัย และอย่าลืมที่จะให้ตัวเองเป็นอันดับแรก อันดับหนึ่ง.. ไม่มีพระเจ้าตนใดจะให้เราได้ตลอด แต่เราสามารถเป็นพระเจ้าที่ให้ตัวเองได้เสมอ หากขาดก็แค่เติมเต็ม หากล้นก็แค่แบ่งปัน. ชีวิตคนก็มีเท่านี้แหละ ถ้าไม่โลภก็ไม่ค่อยเหนื่อยหรอก #siamstr

สุดท้ายก็หนีไม่พ้นหอบเงินเปลี่ยนเป็นทอง กับ เปลี่ยนเป็นบิทคอยน์ไปแทนด้วยการบีบบังคับของเวลา ใครมันเป็นคนพูดว่าให้เชื่อใจรัฐบาลฟะ

ที่เขาไม่ได้มีลูกอาจจะไม่ได้เป็นหมัน.. เขาเป็นเก 😈

สร้างเสียงหัวเราะให้ผู้คนมากมาย เพื่อวันนึงมารู้ว่าจริงๆแล้วคนที่เราอยากให้หัวเราะมากที่สุดไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นตัวเราเอง... ขอให้ความสุขสงบอยู่แด่ท่าน ขอให้ท่านค้นพบความหมายของการมีชีวิตอยู่ ผ่านพ้นเรื่องราวร้ายดีด้วยสุขภาพที่แข็งแรงตามอายุขัยอันสมควร #siamstr #สวัสดีตอนเช้า #ประโยคให้กำลังใจ

ต้นไม้มันจะออกดอกได้ยังไงในเมื่อไม่ค่อยดูแล นานๆทีก็หยอดน้ำ หยอดปุ๋ยแบบขี้งก บางทีก็ใส่จนต้นมันเฉา ยังไม่รวมสรรหาเอายาฆ่าหญ้าไปใส่โคนต้นเพื่อฆ่าวัชพืชอีก.. เอ็งบ้าหรือเปล่าไอ่ชาย ปลูกต้นอะไรก็ไม่ขึ้นหรอก อย่าไปโทษว่าเป็นคนมือร้อน โทษว่าอยากได้ดอกไม้แต่ไม่ใส่ใจดีกว่า ทำอะไรสักแต่ทำลวกๆแล้วหวังหาความเจริญ? คนที่ทำลวกๆแล้วดีก็มีแค่คนขายก๋วยเตี๋ยวเท่านั้นแหละ