Yung taong minahal mo nuon,Siya pala ang magiging lesson mo ngaun..
Dati, akala mo siya na ang sagot sa lahat ng tanong ng puso mo. Siya yung taong pinili mong pagkatiwalaan, pinaniwalaan, at minahal nang buo,walang alinlangan, walang reserba. Sa kanya mo ibinuhos ang oras, pag-aalaga, at pangarap. Inakala mong siya na ang “forever” na hinahanap mo.
Pero habang tumatagal, unti-unti mong napapansin na hindi lahat ng pagmamahal ay sapat para magtagal. May mga pagkakataon na kahit gaano mo kamahal ang isang tao, darating ang punto na matutunan mong hindi pala siya ang tamang para sa’yo.
Masakit tanggapin, pero totoo,hindi lahat ng minahal mo, makakasama mo hanggang dulo.
At doon mo marerealize na kaya siya dumating sa buhay mo, hindi lang para mahalin ka… kundi para turuan ka. Turuan kang maging matatag, turuan kang kilalanin ang sarili mo, at turuan kang malaman kung ano ba talaga ang deserve mo sa isang relasyon.
Siya ang nagturo sa’yo kung paano magmahal nang totoo,pero siya rin ang nagturo kung paano bumitaw kapag kailangan na. Dahil minsan, ang tunay na pagmamahal ay hindi yung pilit mong pinipilit manatili… kundi yung marunong kang umalis kapag hindi ka na pinapahalagahan.
Ngayon, dala mo na ang mga aral na iniwan niya. Mas matalino ka na sa pag-ibig, mas maingat, at mas marunong ka nang pahalagahan ang sarili mo.
Kaya kung may taong dumaan at iniwan ka, huwag mo isipin na nasayang ang lahat. Dahil sa bawat sakit na naramdaman mo, may kapalit itong lakas at aral na maghahanda sa’yo para sa tamang tao,yung hindi ka na gagawing lesson, kundi pipiliin kang mahalin habang-buhay.
